ในหมูบานชายปาอันอบอุน ธันวา เด็กชายวัยแปดขวบชอบออกไปเลนเดินปา และเก็บลูกไมใกลบานเสมอ วันนี้อากาศสดใส ธันวาเดินรองเพลงอยางมีความ สุข มุงหนาไปยังสวนสาธารณะทายหมูบานพรอมกับเจากระรอกนอยเพื่อนรัก

ขณะเดินผานใตตนไมใหญ ธันวาเหลือบไปเห็นกระเปาสตางคสีบรอนซใบหนึ่ง ตกอยูบนพุมไม เขาหยิบขึ้นมาเปิดดูและตองตกใจ เมื่อพบวาขางในมีเงิน จํานวนมากพรอมกับบัตรประชาชน เขาไมเคยเห็นเงินเยอะขนาดนี้มากอนใน ชีวิต

ธันวาหยุดคิดอยูครูหนึ่ง "ถาเราเอาเงินนี้ไปซื้อหุนยนตเลนใหมกับขนมอรอยๆ ก็คงจะดีนะ" เขานึกในใจ แตแลวคําสอนของพอแมก็แลนเขามาในหัว “ของที่ ไมใชของเรา เราตองไมเอามาเป็นของตัวเอง” ธันวาจึงตัดสินใจแนวแนวาจะ ตองสงคืนเจาของใหได

ธันวารีบวิ่งนํากระเปาสตางคไปที่บานของคุณลุงผูใหญบานทันที เมื่อไปถึง เขา พบวามีคุณยายทานหนึ่งกําลังนั่งรองไหอยูดวยความเครียดและกังวลใจ โดยมี คุณลุงผูใหญบานคอยพูดปลอบใจอยูขางๆ

เมื่อคุณยายเห็นกระเปาสตางคในมือของธันวา ก็รีบลุกขึ้นมาดูดวยความดีใจ คุณยายยิ้มทั้งนํ้าตาและบอกวานั่นคือเงินกอนสุดทายสําหรับนําไปซื้อยา ธันวา ยิ้มรับดวยความภูมิใจและสงมอบกระเปาสตางคคืนใหคุณยายครบทุกบาททุก สตางค

คุณยายและผูใหญบานตางกลาวชื่นชมในความดีของเขา คุณยายมอบขนมและ ลูกไมสดๆ ใหธันวาเป็นของขวัญตอบแทน ธันวาเดินกลับบานดวยหัวใจที่พอง โตและเบากวาตอนที่เก็บเงินไดเสียอีก เพราะเขารูวาความซื่อสัตยสรางความ สุขที่แทจริง ขอคิดจากเรื่อง ความซื่อสัตยสุจริตและการไมโลภอยากไดของผูอื่น เป็นคุณธรรมที่ทําให ตนเองเกิดความภาคภูมิใจ และไดรับความไววางใจรวมถึงการยกยอง สรรเสริญจากทุกคนในสังคม