Isang araw, pauwi na si lysa mula sa paaralan. Masaya siya at kumakanta habang naglalakad.ANG MUNTING TADHANA Isang maliit na kabutihan, Malaking saya.

Biglang napansin ni lysa ang isang maliit na aso na nasa tabi ng daan. Mukhang nawawala ito at gutom.

Kaya naman, pinakain niya ito at dahan-dahang nilapitan. Tinuruan niya itong kumain nang may tiwala.Natutunan ni Lia na ang kabaitan, kahit maliit na gawa, ay may malaking kahulugan sa buhay ng iba.

Makalipas ang ilang oras, mas naging malapit sila. parang may espesyal na koneksyon ang dalawa.Kahit mahirap pakawalan, masaya si Lia dahil alam niyang may bagong pamilya ang pusa at maging mas maayos ang kanyang buhay.

Dinala ni Lysa ang aso sa kanilang bahay at tinawag niya itong "Hope." Mula noon, naging kaibigan na sila.Isang araw, dumating ang isqng pamilya na naghahanap ng alagang pusa. Nang makita nila ang pusa, gusto nilang amponin ito.

At sa maliit na kabutihang ginagawa ni Lysa, napatunayan niya na kahit sa simpleng pagtulong, mayroong malaking saya na maaring maramdaman.Mula sa isang mahina at nalulungkot na pusa, naging masigla at masaya ito sa pag-aalaga ni Lia.

ANG MAAWAING IBON Isang maliit na kabutihan, malaking saya.Si Lhea ay isang masipag na bata. Mahilig siyang magbasa ng mga kuwento sa ilalim ng puno mangga sa kanilang bakuran.Pinakain niya ito ng gatas at inaalagaan. Unti-unti, gumagaling ang maliit na pusa.

Isang araw, habang nagbabasa siya, nakita ni Lhea ang isang maliit na ibon na basa at pagod sa ilalim ng puno. Dahan-dahang kinuha ni Lia ang pusa at binalot ito ng kanyang payong. Dinala niya ito sa kanilang bahay.

Dinala niya ito sa bahay at pinatuyo. Nagbigay siya ng mainit na kumot at kaunting pagkain para sa ibon. Biglang may napansin siya sa gilid ng daan. Isang maliit na pusa na basa at gutom.

Pagkaraan ng ilang araw, naging malakas na ang ibon. Kahit gusto na itong pakawalan, ngunit nagpasalamat muna si Lhea sa lahat ng ginawa niya. Isang Araw, pauwi na si Lia mula sa paaralan. Masaya siyang naglalakad sa kanilang baranggay.

Pinalaya nya ang ibon at masaya itong lumipad pabalik sa kalayaan. Nakangiti si Lhea sapagkat alam niyang, kahit maliit na kabutiha, ay may malaking halaga.Aral: Ang Kabutihan ay laging may gantimpala, kahit hindi natin ito inaasahan.