BAB 1: PENGENALAN SESORAH 1.1 Sipat lan Tegese Sesorah Sesorah (utawa pidato/medhar sabda) yaiku kegiatan micara ing sangareping wong akeh kanthi tujuan ngandharake panemu, gagasan, utawa informasi tartamtu migunakake Basa Jawa kang becik lan trep. 1.2 Ancas (Tujuan) Sesorah 1. Pangajak (Persuasif): Ngajak para pamireng supaya gelem nindakake apa kang diaturake. 2. Atur Informasi (Informatif): Ngenalake utawa ngandharake sawijining bab marang wong akeh. 3. Atur Hiburan (Rekreatif): Menehi panglipur marang para pamireng supaya seneng lan rena ing penggalih. 4. Atur Pambagya (Seremonial): Nampa rawuhe para tamu ing sawijining acara (upamane: temanten, supitan, utawa ambal warsa). BAB 2: STRUKTUR LAN PERANGAN SESORAH Sesorah kang becik iku kudu runtut. Struktur umum sesorah kaperang dadi 3 perangan utama: 1. Surasa/Pambuka (Opening) Salam Pambuka: Nguncapake salam miturut kahanan (Sugeng siyang, Assalamu’alaikum wr. wb.). Atur Puji Syukur: Nguncapake panuwun marang Gusti Kang Maha Kuasa. Atur Panuwun/Pangurmatan: Sapaan pakurmatan marang para tamu/tokoh kang rawuh. 2. Isi/Surasa Basa (Body) Perangan paling penting kang ngandharake wos (core message) utawa tujuan utama sesorah mau disampaikan. 3. Wasana/Panutup (Closing) Dudutan (Kesimpulan): Rangkuman singkat saka isi sesorah. Atur Pangapura: Nyuwun pangapunten menawa ana kalepatan ing pamicara lan solah bawa. Salam Panutup: Salam pungkasan (Wassalamu’alaikum wr. wb., Sugeng siyang).
BAB 3: METODE LAN TEKNIK SESORAH 3.1 Metode Sesorah Metode Katrangan Impromptu Sesorah dadakan tanpa persiapan tulisan utawa teks. Naskah Sesorah kanthi maca naskah kang wis disiapake jangkep. Hapalan Sesorah kanthi ngapalke naskah kang wis dibuat sadurunge. Ekstempore Sesorah kanthi nggawa cathetan cilik (mung garis besare wae).