GOTTMER TNI(ki„ • EM1100KNilfS
De zomer was om, het werd herfst in het woud. Het loof kleurde geel en de lucht voelde koud. Het ijzige winterse weer kwam eraan en de dieren begonnen hun hol in te gaan.
die Eduard heette. Hij wilde nog niets
Hij maakte geen dekens van mossen en strootjes hij zocht niet naar zwammen, hij raapte geen nootjes hij legde geen voorraden eikeltjes aan, zoals alle dieren al hadden gedaan.
Nee, Eduard was een heel zorgeloos beest. Voor hem was de zomer één eindeloos feest. Zijn kast raakte leeg, al het eten was op. Geen hap meer, geen kruimel, geen noot, zelfs geen clop.. ..
Maar kijk eens: een denappel, vlak bij zijn hol! WIT EEN JONI! De laatste, en helemaal vol met sappige zaadjes. 'Die is dus voor mij
niemand anders! ' riep Eduard blij.
niet het enige dier dat de denappel zag. Ook zijn neefje Reinier zag hem liggen.
Eén geurige denappel kon er nog bij. Dan had hij genoeg tot het warm werd, in mei
Le en hie scherp net. Hun nageltjes krasten gehaast langs de LIJI. e klauwden naar bovtm, ze klampten zich vast.
Ze klommen omhoog tot de bovenste takken en kregen de denappel... NET NÍfT TE
HIJ VIEL Het begin van een spannende strijd: Wie kreeg hem te pakken? Wie raakte hem kwijt?
:~ 1 'Ik zag hem het eerst!' riep Reinier. OrziJ (Opzij?' hijgde Eduard. (Maak het een beetje!' (Mijn hol is nog helemaal EEG, en dat weet je!'
.. . om wiebelend nét niet tot stilstand te komen en• • •
-11P•-•:Trtige,iWier,-•— •X trip,..? 11 " '`4ffe‹.4.•>:V"Av:-.),0*. - • 411. 4 - - WWIin een wilde rivier te belanden. En? Sloegen de eekhoorns ten slotte de handen ineen om hun heerlijke hapje te pakken, voordat het voorgoed naar de bodem zou zakken?
Beslist niet. De eekhoorntjes dachten alleen aan zichzelf, en wie vloog er toen vrolijk mee heen? •
`Hé vogel!' riep Eduard boos. Geer eens hier!' (Wij zagen die denappel eerst!' Vij zagen die denappe inderdaad!' riep Eduard ook. Maar het was al te laat.
Twee vechtende eekhoorntjes in een rivier. `Red ons! ) riep Eduard. `Help!' riep Reinier. Twee angstige, bijna verdrinkende neven. Ze vochten nog steeds, maar nu elk voor hun leven!
Toen kwamen er takken. Die grote daar! opo Eduard kreeg hem te p
ijn andere hand 10»stab hij uit naar Reinier. Hij sleepte hem weg uit de wilde rivier.
Eduard proestte het uit. Om een denappel,' grijnsde Reinier. 'WAT EEN CUM' Ze gierden het uit en ze lachten zich slap.
(Dat doen we dus anders de volgende keer: We helpen elkaar en vechten niet meer.'
bevriend met elkaar, en dat zijn ze gebleven.
Ze lachen, ze praten, ze eten, ze spelen.
• •
Van de makers v WOLFJE WI! flUIS Twee eekhoorntjes willen allebei dezelfde dennenappel hebben voor hun winter- voorraad. Het is de laatste die er in het woud te vinden is. Een grappig verhaal over VMPOSCHI en SAMEN 1/ OALA, V 004 0000000000 TID 175770018 004 JEUGDBOEK BRIGHT RACHEL 3 - 6JR TWEE VECHTENDE EEKHOORNTJES JEUGD 910 462 19121 999 993099053524762511i I I I I I I I I I I 23/10/2024 www.tottmenni P2 15.98 EUR 303 9789025767341