Poems, Stories Tamil book (TS Gopal) Sept 27.pdf

View Poems, Stories Tamil book (TS Gopal) Sept 27.pdf flipbook.

கவிைைதகள் மற் றும் கைைதகளிின் ஒரு ெைெத T.S. ேகாெகாெபால் அவர் களிின் பைைதப்

கவிைைதகள் மற் றும் கைைதகளிின் ஒரு ெைெதாாகு T.S. ேகாெகாெபாால் அவர் களிின் பாைைதப் பு

T S ேகாெகாெபால் ை◌மிழில் ெதாெமாழிெதாபயர்ப் பு AI ெெதாமினி கவிைைதகள் மற் றும் கைைதகளின் ஒரு ெைெதாாகுப் பு ைல் பதிப் பு ெெதாப் டம் பர் 2026 வடிவைதமத் து அச் சிட் ேகாெடார் : கம்ப் யூபிரிண்ட் பிெளாாட் சி, அரிஸ் ேகாெடா, 9, இரண் ெடாவது ைெதாரு, ேகாெகாெபாலபுரம் , ெெதான் ைைத 600086. இெதாமயில் : compuprint@gmail.com www.compuprint.in

iii ஒரு சிறு முன் னுைைர ெ◌மீ பத் தில் ஆங் கிலத் தில் ெநாான் எழுதிய சில retold கைைதகள் , கவி ஒரு புத் ை◌கெமாக ெதாவளியிட் ேகாடன் . AI ெதாபரும் ைஉவிெயாக இருை◌து. அதில் சில பகுதிகைதளா ை◌மிழில் மற் றும் என் னுைதடய சில ெெெதாாை◌ ை◌மிழ் கவிைைதகைதளாயும் ை◌மி ஒரு ெைெதாாகுப் ெபாக ெதாவளியிடெலாம் என் று ெைேகாாணியது. ைஎக் கு ை◌மிழ் படிக் க முடியும் ெைஆால் எைழு வெராது. ெதாெமாழி ெதாபயர்ப் பிற் கு AI ைஉவியது. ெநாானும் சில ெமாற் றங் கைதளா ெெதாய் ைேகான் . ெெெதாால் குற் றம் இருெை◌ால் மன் னிக் கவும் . ை என் னுைதடய அறிெயாைதமேகாய ெகாரணம் . அைைதவருக் கும் ைெதாரிை◌ சில கைைதகைதளா ைதநாெயாண் டி ெைெதாானியில் இருக் கிேகாறன் . ரசிக் கவும் நாைதகச் சுைதவ உணர் வுடன் . மன் னிக் கவும் ெதாபருை◌ன் ைதமயுடன் . நன் றி. T S ேகா�ேபாால் 27 ெெசப் டம் பர் 2026

iv

v ெபாெ◌ாருளடக் கம் 3 4 3 4 33 45 77 11.ெபாகம் – .ெபாகம் – 2.ெபாகம் – 2 கிண் டல் படப் ெபாடல் கள் மற் றும் கவிைைதகள் 1 அறிை◌ இதிெெகாங் களின் நாைதகச் சுைதவ நாகல் கள் .ெபாகம் – ஆங் கில கவிைைதகள் ை◌மிழில் பைைதய கைைதகள் புதிய உைதடயில்

பாாக்் – 1 அறந்்் தஇதகாாச்்காளி்் ந் ைககா்சுைைக ந் கா்்கா்்

2 கண்்்ண் ழகயு்் ேகாகாவல்்்ல் வனு்் : ஒரு ேசாக நைகக சுைைக் கைை சங் க காலத் திலும் அதற் கு முன் னரும் ெெபண் கைைளப் வாாழும் இந் த தகவால் ெபதாழில் நுட் ெ◌ (IT) யுகத் தில் அப் ெ◌டி இல் ைளல. கண் ணழகியின் கைளதைைள இப் ெேபாாது ெபசால் ல ேபாவாண் டும் ; உண் ைைளைைள உரக் கச் ெபசால் லும் துணிச் சல் ெபகாண் ட ெெபண் கள் இன் றும் இருக் கிறாார் கள் என் ெ◌து எதிர் கால சந் ததிக் குத் ெபதரியும் . கண் ணழகி மிகத் ைளதைைரிான ெெபண் . அவாளுக் குக் கல் விைைளயும் , ெெபண் களுக் காக ெ◌ண் ெ◌ாடுகைைளயும் அேபாத ேபாநாரத் தில் ஆண் ைகால் ெ◌ழங் காலப் ெெபற் ேபாறாார் ைவார்த் தனர் . “கல் லானாலும் கணவான் , புல் லானாலும் புருஷன் ” என் றா ெ◌ழைெபாழிைைள ஏற் றுக் ெபகாண் டவாள் அவாள் . கணவான் கல் லாக இருந் தாலும் தைளலைைள ைேபாாதிக் ெபகாள் ை◌க் கூடாது; புல் லாக இருந் தாலும் எஃகு வாகுக் கப் ெ◌ட் ட கற் பித் து அைவாது கத் ைதிால் தற் ெபகாைளலெபசய் து ெபகாள் ை◌க் கூடாது

3 என் றா ை◌ னப் ெ◌க் குவாத் ைளதப் ெெபற் றிருந் தாள் . எனேபாவா, ஒரு தவாறாான உலகில் தனக் கான சைரிான கணவானுக் காகக் காத் திருக் கும் ஒரு சராசரி இந் ைதி ை◌ைளனைவிாக வாாழ அவாள் ை◌ னைதவில் ைதாராக இருந் தாள் . அைவாது தந் ைளத ஒரு ெ◌ ணக் கார ெபதாழிலெதிர் , ஆனால் உலைகில் அறிவில் ஏைளழ. கண் ணழகி தமிழில் எம் .லிட் (M.Litt) ெ◌டித் துக் இலக் ைகித் தில் கற் புள் ை◌ ெெபண் களும் , தற் ெேபாாைளைத தைளலமுைளறாயில் ெபகாண் டிருந் தாள் . “ெ◌ண் ைளைடதமிழ் அவார் களின் தாக் கமும் ” என் றா தைளலப் பில் ஒரு ஆராய்ச் சித் திட் டத் ைளதயும் ெபசய் து வாந் தாள் . தரவுகைைளச் ேபாசகரிக் கும் ெேபாாது கண் ணகியின் கைளதக் கு அவாள் மிகவும் ெபநாருக் ைகானாள் . தைளலமுைளறாைகாகக் காலத் தின் ேபாசாதைளனைைளெபவான் று நின் றா அந் த வீ ரப் ெெபண் (ெபசன் ைளன Pycrofts சாைளலயில் நின் றா அவாள் சில காலம் காைணால் ெேபாான கண் ணகி), கண் ணழகியின் முன் ை◌ாதிைரிானாள் . கண் ணழகி தன் நீண் ட கூந் தைளலக் கண் ணகி ெ◌ாணியில் அவிழ்த் துவிட் டு, சிலம் பு ேபாலாேபாகா ெெபாறித் த முதுகுப் ெைளைைளக் ைந் துதிரிந் தாள் . கண் ணகியின் கணவாைளனப் ெேபாாலத் தனக் கும் ஒரு கணவான் கிைளடத் தால் , அவார் ெஆத் தில் இருக் கும் ெேபாாது அவாருைளைட நிெரராதித் தனத் ைளத நிருபிக் க முடியும் என் று ெெபற் ேபாறாாரிடம் கூறினாள் . கண் ணழகியின் ெெபற் ேபாறாார் விைளரவில் அவாளுக் கு ஏற் றா ஒரு ை◌ைணகைளனக் கண் டுபிடித் தனர் . அவான் ஒரு கல் லூரியில் “இந் ைதிாவில் ைஇந் திரத் தால் ெபசய் ை◌ப் ெ◌ட் ட ெஆரணங் கள் – ெபசய் கூலி ெ◌ற் ைறி ஒப் பிட் டு ஆய் வு” என் றா தைளலப் பில் முைளனவார் ெ◌ட் டம் (Ph.D) ெ◌டித் துக் ெபகாண் டும் இருந் தான் . ெபதாழில் ேபாவாறாாக இருந் தாலும் , அவானது ைெெபரும் ஆராய்ச் சித் தைளலப் பும் ெெபாைருாதார விரிவுைளைைராராகவும் , ை◌ற் றும்ைளைகால் ெபசய் ை◌ப் ெ◌ட் ட

4 கண் ணகியின் கணவாைளன நிைளனவூட் ைடிதால் கண் ணழகி ை◌கிழ்ச் ைசிைளடந் தாள் . இைளதத் தங் கள் திைருணத் திற் கு கிைளடத் த ெபதய்வீ க ஆசீர் வாாைதாகேபாவாகருதினாள் . இைளதத் தன் தந் ைளதயிடம் கூைறிெேபாாது, “நால் லேபாவாைைள நாாம் ெபசன் ைளனயில் இருக் கிேபாறாாம் , ை◌துைளரயில் அல் ல சுற் றி ை◌ன் னர் கள் ை◌ாரும் இல் ைளல, ெெபண் கள் ைெபல் ைலி ெபவாள் ளிச் சலங் ைளகைைளத் தான் அணிகிறாார் கள் ” என் று அவார் நாைளகச் சுைளைவாாகக் கூறினார் . கண் ணழகிக் கும் ேபாகாவால் லவானுக் கும் ைவிரிைளைசாகத் திைருணம் நாடந் தது. ேபாகாவால் லவான் தங் கள் வீட் டிற் கு அருகில் உள் ை◌ ஒரு நாடனப் ெ◌ள் ளிைைளச் ேபாசர்ந் த ஒரு ை◌ாணவிைைளச் சந் திக் கும் வாைள அைளனத் தும் நான் றாாகேபாவா ெபசன் றாது. திைளரப் ெ◌டங் கைைள ெேபாால அவார் களின் சந் திப் பு எேபாதச் ைளைசாக நாடந் தது. ஒரு நாாள் அவான் தன் வீட் ைளட ேபாநாாக் கி நாடந் து ெபசன் று ெபகாண் டிருந் தெேபாாது, ஒரு ைாைளல ைேபாலிருந் து ெ◌றாந் து வாந் து அவான் கழுத் தில் விழுந் தது. அவான் ஆச் சைரித் துடன் நிமிர்ந் து ெ◌ார்த் தெேபாாது ை◌ாதவிகாைளவாக் கண் டான் . முந் ைளை நாாள் நிகழ்ச் சிக் கு ைெ◌ன் ெ◌டுத் ைதி காகித ை◌ாைளலைைளக் குப் ெைளத் ெபதாட் டியில் வீ ச ைமுன் றாெேபாாது, அது தவாறி அவான் கழுத் தில் விழுந் ததால் அவாள் சங் கடப் ெ◌ட் டாள் . ேபாகாவால் லவான் அைவாது கண் கள் ை◌ற் றும் ெ◌ாவாங் ைகால் ஈர்க் கப் ெ◌ட் டு, எச் சரிக் ைளக உணர் ைளவா ைறாந் து, அடுத் தடுத் த நாாட் களில் ெபகாண் டான் . ை◌ணி கணக் கில் இருவாரும் ஒன் றாாக ைஅர்ந் து ெேபாசினர் . தங் கம் , ெஆரணங் களின் விைளல, ெலா வாரம் பு, கூலி ை◌ற் றும் வாணிகத் தின் நுணுக் கங் கள் ெ◌ற் ைறி அவானது ஆழ்ந் த அறிைளவாக் கண் டு ை◌ா தவிகா ைவிந் தாள் . நாட் டுவாாங் கம் , ஜாாவாளி, ெ◌ தங் கள் , ை◌ லிவாான ெபநாக் லஸ் ைகால் ஏற் ெ◌டும் ஒவ் வாாைைள, முகப் ெ◌ருைளவா உண் டாக் கும் கைனான ைேபாக் கப் , அவாளுடன் ெபநாருக் கத் ைளதஏற் ெ◌டுத் திக் ஆர் க ைவிக் குகளுக் கு அடியில் உடைளலச் சூடாக் கும்

5 ெ◌ட் டுப் புடைளவாகள் ஆைகிைளவா குறித் து ை◌ாதவிகா கூைறிைள ேபாகாவால் லவான் ரசித் தான் . ைேபாைளடயில் சிரித் துக் ெபகாண் ேபாட அைைளைதிாகத் ைதுரப் ெ ை◌ாதவிகாவின் நிைளல ேபாகட் டு,ேபாகாவால் லவானுக் கு அவாள் மீ தான காதல் தீ விைரானது. கண் ணழகி, ை◌ாதவிகா இருவாரின் ேபாதைளவாகைைளயும் பூர்த் தி ெபசய் து இருவாைளரயும் திறாைைைளாக ை◌கிழ்ச் ைசிாக ைளவாத் திருந் தான் கண் ணழகிைைள அெறுத் து மூவார் விழாவிற் கு அைளழத் துச் ெபசன் றாால் ,ை◌ாதவிகாைளவாக்காணும்ெெபாங் கலுக் குக் கடற் கைளரக் கு அைளழத் துச் ெபசல் வாான் . நிலவு வாானில் உதிக் கும் வாைளர அங் கு இருந் துவிட் டு, கண் ணழகிக் குச் சந் ேபாதகம் வாராத வாைளகயில் வீட் டிற் குத் திரும் புவாான் . தன் ெபசருப் பில் உள் ை◌ ை◌ணைளலயும் , ைதாைதாக வாந் தைளதயும் “மூன் ைளலட் டிங் ” (Moonlighting - கூடுதல் வாைருானத் திற் காக ேபாவாறு இடங் களில் ெ◌ணிபுரிவாது) என் று காரணங் கள் கூறி ைசாளித் தான் . அடுத் த சில ை◌ாதங் களுக் குக் ேபாகாவால் லவான் தனது ஆய் வுக் கட் டுைளரயின் வாைளரவுப் ெ◌ணியில் தீ விைராக இருந் ததால் ேபாவாறு எதற் கும் ேபாநாரமில் ைலால் இருந் தான் . கண் ணழகி எப் ெேபாாதும் அவானுடன் இருந் து அவானது ேபாதைளவாகைைளக் கவானித் துக் ெபகாண் டாள் . கணவானின் கை ைநாத் ைளதக் கண் டு அவாள் மிகவும் ை◌கிழ்ச் ைசிைளடந் தாள் . அவான் ஒரு நால் ல எழுத் துருைளவாத் (Font) ேபாதர்ந் ெபதடுத் தான் . ை◌ற் றாவார் கைைளப் ெேபாால இல் ைலால் ‘இடாலிக்ஸ் ’ (Italics) எழுத் துக் கைைளப் ைெ◌ன் ெ◌டுத் தினான் . இதற் கிைளடயில் , ை◌ாதவிகாேபாகாவால் லவானுக் காகக் காத் திருந் து அலுத் துப் ெேபாானாள் . ஒரு நாாள் ெ◌ைளைழ ை◌ாைளலைைளக் குப் ெைளத் ெபதாட் டியில் வீ ச இருந் தெேபாாது, நாடிகர் விக் ரம் ெேபாால இருந் த ஒரு இைைளஞன் தனது ைரால் என் ஃபீல்ட் ெைளக் கில் ெபசல் வாைளதக் கண் டாள் . இம் முைளறா

6 குப் ெைளத் ெபதாட் டிைைளக் குறிைளவாக் ைகால் , அந் த ெநாரின் கழுத் ைளதக் குறிைளவாத் து ை◌ா ைளலைைளவீ சினாள் . அவான் வாைசானான் . அடுத் த நாாளிலிருந் து அவானது ெைளக் கின் பின் சீட் காைலிாக இல் ைளல. இறுதியில் தனக் கு ஏற் றா ெநாைளரத் ேபாதர்ந் ெபதடுத் துவிட் டதாக அவாள் உணர்ந் தாள் . ேபாகாவால் லவான் தனது ஆய் வுக் கட் டுைளரயின் பிரதிகைைளப் ெ◌ல் கைளலக் கழகத் தில் ைசர்ப் பித் தான் . சில ை◌ாதங் களுக் குப் பிறாகு, அைளவா ேபாதர் ைவாார் களுக் குஅனுப் ெ◌ப் ெ◌ட் டன. அவார் களில் ஒருவார் ெபவாளிநாாட் ைளடச் ேபாசர்ந் தவார் . இந் ைதித் ேபாதர் ைவாார் கள் மிகவும் சாதைகானகருத் துக் கைைளத் ெபதரிவித் தனர் . ெ◌ாடத் ைளதப் ெ◌ற் றி அவார் களுக் கு அதிகம் ெபதைரிாததால் , ை◌ாணவாருக் குத் தங் கைைள விட அதிகம் ெபதரிந் திருக் கிறாது என் று திறாைைைளாக எழுதித் தப் பித் தனர் . ெபவாளிநாாட் டுத் ேபாதர் ைவாார் தனது அறிக் ைளகைைள அனுப் பி, ஆய் வுக் கட் டுைளரயின் ஒரு ெ◌குதி “கட் அண்ட் ெேபாஸ்ட் ” (Copied) என் றும் , அது குப் ெைளத் ெபதாட் டிக் குத் தான் ைலாக் கு என் றும் கூறினார் . ெ◌ல் கைளலக் கழகமும் ெபவாளிநாாட் டு நிபுணர் தவாறாாக இருக் க முைடிாது என் று கருதி, துைளணேபாவாந் தர் தைளலைைளயில் விசாரைளணக் குழுைளவா அைைளத் தது. ேபாகாவால் லவான் வாார்த் ைளதயும் அதிர்ச் ைசிைளடந் தான் .ஒவ் ெபவாாரு செரிார்க் கப் ெ◌ட் டதால் , தான் குற் றாவாாளி இல் ைளல என் ெ◌தில் அவான் உறுைதிாக இருந் தான் . ை◌றுநாாள் குழு கூடி ேபாகாவால் லவாைளன ேபாநாரில் ஆஜாராகச் ெபசான் னது. கண் ணழகியும் உடன் ெபசன் றாாள் . குழுவினர் “ெபவாளிநாாட் டுத் ேபாதர் ைவாார் அனுப் ைபி ஆதாரங் களின் ெ◌டி, ேபாகாவால் லவானின் வாருடங் களுக் கு கட் டுைளரயின் கண் ணழைகிால் ஆய் வுக் கட் டுைளரயில் இரண் டு ை◌ற் ெபறாாரு அப் ெ◌டிைேபா ேபாகாவால் லவான் முன் பு ைசர்ப் பிக் கப் ெ◌ட் ட ெ◌ல அத் ைைதிாங் கள் நாகெபலடுக் கப் ெ◌ட் டுள் ை◌ன.எனேபாவா

7 குற் றாவாாளி” என் று தீர்ப் ெ◌ளித் தனர் . துைளணேபாவாந் தரிடம் கண் ணழகி ெபசய் த ெபகஞ் சல் கள் வீ ணாயின. அவாளுக் குள் இருந் த ஒரு உள் ை◌னக் குரல் (அது அைவாது முன் ை◌ாதிைரிான கண் ணகிைைளப் ெேபாாலக் ேபாகட் டது) ஆய் வுக் கட் டுைளரயின் பிரதிகைைள மீண் டும் ஒருமுைளறா ெ◌ார்க் கத் தூண் ைடிது. துைளணேபாவாந் தர் பிரதிைைள அவாளிடம் ெபகாடுத் தார் . கண் ணழகி ெ◌க் கங் கைைளப் புரட் டினாள் . ை◌ாேபாரா சில அத் ைைதிாங் கைைள எடுத் து ேபாவாறு இடத் திலிருந் து அப் ெ◌டிைேபா‘கட் அண்ட் ெேபாஸ்ட் ’ெபசய் திருப் ெ◌ைளத உணர்ந் தாள் . அடுத் த ெபநாாடியில் , ேபாகாவால் லவாைளனப் பிணியிலிருந் து கண் டுபிடித் தாள் .வீட் டில் இருந் த அசலான பிரதிைைள எடுத் து வாரச் ெபசால் லி, கண் ணகி சிைளலைைளப் ெேபாாலத் தன் நாடுங் கும் ைளகைைள நீட் டி துைளணேபாவாந் தரிடம் உரத் த குரலில் , “நீங் கள் தவாறிைளழத் துவிட்டீர் கள் ைஐா! விடுவிக் கும் அந் தத் தவாைளறாக் கண் ணழகி சுடரும் கண் களுடனும் ,அவிழ்ந் த கூந் தலுடனும் ேபாகாவால் லவானிடம் இருந் த அசல் பிரதிைைள ைேபாைளஜா மீ து வீ சினாள் . “என் கணவார் UK ஆங் கிலத் ைளதப் ைெ◌ன் ெ◌டுத் ெதுவார் . அவார் ‘Colour’ என எழுதும் ெேபாாது ‘u’ எழுத் ைளதச் ேபாசர்ப் ெ◌ார் . அதனால் கணினியில் அது சிவாப் பு நிறாத் தில் அடிக் ேபாகாடிடப் ெ◌டும் . ஆனால் நீங் கள் ைளவாத் திருக் கும் பிரதியில் ெ◌ல இடங் களில் ‘u’ இல் லாத அைெபரிக் க ஆங் கில எழுத் துப் பிைளைழான ‘Color’ என் று உள் ை◌து. எனேபாவா, ை◌ாேபாரா ேபாவாறு ஒரு கட் டுைளரைைள இதனுடன் கட் அண்ட் ெேபாஸ்ட் ெபசய் திருக் கிறாார் கள் என் ெ◌து ெபதளிவாாகிறாது” என் றாாள் . குழு உறுப் பினர் களும் துைளணேபாவாந் தரும் கணினியில் செரிார்த் து உண் ைைளைைள உணர்ந் தனர் . ை◌ாேபாரா சதி ெபசய் து

8 ஆய் வுக் கட் டுைளரைைள ை◌ாற் றி அைைளத் தது அம் ெ◌ைலானது. துைளணேபாவாந் தர் ெபவாட் கித் தைளலகுனிந் து, கண் ணழகியிடம் ை◌ன் னிப் புக் ேபாகட் டார் . இந் த விைஷத் ைளத அப் ெ◌டிைேபா மூடி ை◌ைளறாத் து, ேபாகாவால் லவானுக் கு Ph.D வாழங் கிவிடுவாதாகக் கூறினார் . ஆனால் கண் ணழகி விடவில் ைளல. சுடரும் கண் களுடன் அவாரிடம் , “எவ் ைவாவு ைளதைரிம் இருந் தால் இப் ெ◌டிச் ெபசால்வீர் கள் ! நீ தி ை◌றுக் கப் ெ◌ட் டிருக் கிறாது.தவாறு தவாறாான தீர்ப் பு வாழங் ைகி உங் கைைளயும் இந் த அைைளப் ெைளயும் ெபதய் வாம் தண் டிக் கட் டும் ” இைளதச் ெபசால் லிவிட் டு, அவாள் ைேபாைளஜாயின் மீ து ெ◌ைலாகத் தட் டினாள் . நூறு ஆண் டுகளுக் கும் ைேபாலான அந் த ைேபாைளஜா (கைளடைசிாக அப் ெேபாாைளைத துைளணேபாவாந் தர் டாக் டர் இலட் ைசுணசாமி முதைலிாரால் தட் டப் ெ◌ட் டது) ெபநாாறுங் கி ெபசய் தவார் தண் டிக் கப் ெ◌ட ேபாவாண் டும் . விழுந் தது. ைேபாைளஜாைைளவிடப் ெ◌ழைைைளானஅந் த அைளறாயின் கூைளர நாடுங் ைகிது, ைேபாலும் எடிசன் காலத் தில் ெெபாருத் தப் ெ◌ட் டிருந் த ெ◌ழைைைளான விசிறி ெ◌ாகங் கள் ைெ◌ங் கரச் சத் தத் துடன் கழன் று விழுந் து, துைளணேபாவாந் தர் ை◌ற் றும் குழு உறுப் பினர் களின் தைளலகளின் மீ து ெபநாாறுங் கி

9 ை◌ாதவிகாதான் ேபாகாவால் லவான் வாராத ேபாெகாத் தில் , தன் புைதி ெைளக் நாண் ெ◌னின் ெபசல் வாாக் ைளகப் ைெ◌ன் ெ◌டுத் தி இந் தச் சதிைைளச் ெபசய் தாள் என் ெ◌து பின் னர் தான் ெபதைவாந் தது. அைவாானப் ெ◌டும் ேபாகாவால் லவான் தன் னிடம் திரும் ெ◌ வாருவாான் என அவாள் நாம் பினாள் , ஆனால் அது நாடக் கவில் ைளல. கண் ணழகி கைளதைைள ேபாவாறு விைதாக விழுந் தன. கண் ணழகி ை◌ட் டும் இல் ைளலைெபன் றாால் அந் தப் கட் டிடம் ஒருெேபாாதும் புதுப் பிக் கப் ெ◌ட் டிருக் காது என் றும் வாரலாறு ெ◌திவு ெபசய் யும் எனச் சிலர் கூறுகிறாார் கள் . ேபாகாவால் லவான் தன் ை◌ ைளனவிைைளக் கண் டு ெெபருமிதம் ெபகாண் டான் . “நீ இல் ைளலைெபன் றாால் நாான் ெெபை சிக் கலில் ை◌ாட் டியிருப் ெேபான் ” என் றாான் . அதற் கு கண் ணழகி, “நாான் காரணம் இல் ைளல, ‘u’ (யூ) தான் காரணம் ” என் றாாள் . ேபாகாவால் லவான் “இல் ைளல இல் ைளல, நாான் இல் ைளல நீ தான் காரணம் ” என் றாான் . கண் ணழகி, “நாான் உங் கைைள (you) ெபசால் லவில் ைளல, Colour என் ெ◌தில் உள் ை◌ ‘u’ எழுத் ைளதச் ெபசான் ேபானன் ” என் றாாள் . இது ெபதாடர்ந் து ெபகாண் ேபாட இருந் தது; கைளடசியில் ஒருவார் (சிலர் ெபசால் வாது ெேபாால் , அைளலகளின் சத் தத் ைளதயும் மீ றி உரக் கக் ேபாகட் ட கண் ணழகியின் குரைளலக் ேபாகட் ட அந் த காவால் காரராகக் கூட இருக் கலாம் ) ‘colour’ என் றா ெபசால் லில் உள் ை◌ ‘u’ தான் ேபாகாவால் லவாைளனக் காப் ெ◌ாற் ைறிது என் றும் , கண் ணழகி அைளதைேபா குறிப் பிட் டார் என் றும் சுட் டிக் காட் டும் வாைளர அது நீ டித் தது. இந் தச் சாதுைைான தைளலயீ டு அல் லது ைவிக் கம் ை◌ட் டும் இல் ைளலைெபன் றாால் , திைளரப் ெ◌டங் களில் வாருவாது ெேபாால இவ் விருவாரும் சூை அஸ் ைதனத் ேபாதாடு ைெபல் ல ை◌ைளறாந் துெேபாாகும்வாைளகயில்இந் தக் கைளத முடிந் திருக் காது. எனேபாவா, நாம் அைளனவாைளரயும் காப் ெ◌ாற் ைறி அந் த ை◌னிதருக் கு இந் தக் கைளத ைசர்ப் பிக் கப் ெ◌டுகிறாது. பின் குறிப் பு:

10 முடிக் க விரும் பினாள் ;தன் கணவானின் உயிைளர இழக் ைகால் , ஏற் கனேபாவா 40 டிகிரி ெபவாயிலில் காயும் ெபசன் ைளனைைள ைேபாலும் எரிக் ைகால் தடுத் தாள் . j

11 சாாவ்்தரி சா்்தயவா்் (மீ ்் டு்்ெசால்்்ல்ப்்்ப்ட்்்ட் கைைக; நைககசுைைக ை◌ழுவய ப் ோணியல்்் ) கல் வி ை◌ற் றும் அன் றாாட வாாழ்க் ைளகயில் சத் ைதிவாான் உண் ைைளைைளயும் ேபாநார் ைைளைைளயும் தன் குண நாலன் ைகாகக் ெபகாண் டிருந் தான் . அவானது ெெபற் ேபாறாார் மிகவும் ைஇம் ைவாதிேபாலைேபா ெெபற் ெபறாடுத் த ஒேபார ை◌கன் அவான் . சதைதிவாானுக் கு ஒரு இருைத ேபாைகாாறு இருந் தது. கடுைைைளான ை◌ன அழுத் தத் தின் ெேபாாது அது நின் றுவிடக் கூடும் . அவானது ைதாார் ெ◌ லவீ ைனாக இருந் ததால் , ை◌ற் ெபறாாரு குழந் ைளத பிறாப் ெ◌து ெஆத் தானது என் று ை◌ ருத் துவார் கள் கூறினர் . எதிர் கால கர்ப் ெ◌த் ைளதத் தவிர்க் க அவாள் ஒரு அறுைளவா சிகிச் ைளசைைளயும் ெபசய் துெபகாண் டாள் . இெபதல் லாம் ேபாசர்ந் து, அவானது ெெபற் ேபாறாார் அவான் மீ து அதிக ெ◌ாசமும் , அவானது சாதைளனகளில் ெெபருைைளயும் ெபகாள் ை◌ ைளவாத் தது. அவானது தந் ைளத ஒரு மூத் த ைேபாற் ெ◌ார் ைளைைவாாராக (Senior Supervisor) இருந் தார் . தன் ை◌ ைளனவி ை◌ற் றும் ை◌ கனுடன் உடனிருந் து அவார் கைைளப் ெ◌ ைராரிக் க விருப் ெ◌ ஓய் வு (VRS) ெெபற் றாார் .

12 சத் ைதிவாான் ைெபலிந் த, ஆனால் அழைகி வாாெலினாக ைவார்ந் து, விைளரவில் ஒரு வாங் கியில் அதிகாைரிாகப் ெ◌ணியில் ேபாசர்ந் தான் . நிைளைலான ேபாவாைளல ேபாநாரம் , கணிப் ெெபாறி, குளிரூட் டப் ெ◌ட் ட அைளறா ை◌ற் றும் நிைளைலான வாைருானம் ஆைகிைளவா அவானது இைதத் திற் கு குைளறாந் த அழுத் தத் ைளதைேபா தரும் என் று ெெபற் ேபாறாார் கருதினர் . இருப் பினும் , சத் ைதிவாானுக் கு ெபடன் னிஸ் விைைைளாட் டு என் றாால் உயிர் ; ெபடன் னிஸ் ைகிப் பில் ேபாசருவாதிலிருந் து அவாைளனத் தடுப் ெ◌தற் கான அைளனத் து ைமுற் சிகளும் ேபாதால் ைவிைளடந் தன. இருப் பினும் , வாார இறுதி நாாட் களில் ை◌ட் டுைேபா ேபாலசாகப் ெ◌ யிற் சி ெபசய் வாதாகவும் , ஒவ் ெபவாாரு முைளறா ஆைடி பிறாகும் சிறிது ேபாநாரம் ஓய் ெபவாடுப் ெ◌தாகவும் அவான் வாாக் குறுதி அளித் தான் .அவான் அந் த விைைைளாட் டில் வால் லவானாக இருந் தான் ; ஆனால் , தன் தந் ைளதக் கு அளித் த வாாக் குறுதிைைள நிைளனவில் ெபகாண் டு, ெ◌ந் ைளத மிகக் கடுைைைளாக அடிப் ெ◌ைளதைேபாா (smash) அல் லது ஏஸ் (ace) சர்வ் ெபசய் வாைளதைேபாா தவிர்த் துத் தன் உணர்ச் சிகைைளக் கட் டுப் ெ◌டுத் த ேபாவாண் டியிருந் தது. அவானுக் குத் ைைளதானத் தில் திைருைணாகிவிட் டால் , ெபசலவிடும் ெபடன் னிஸ் குைளறாத் து, பூங் காவில் ெெபாழுைளதக் கழிப் ெ◌ான் என் றும் , இதனால் விைைைளாட் டின் ‘லவ் ஆல் ’ (Love all) என் ெ◌து காதலாக (‘Love one’) ை◌ாறும் என் றும் ெெபற் ேபாறாார் கருதினர் .எனேபாவா, அவார் கள் ெெபண் ேபாதடி, சட் டப் ெ◌டிப் பில் ெ◌ட் டம் ெெபற் றும் வீட் டில் இருந் து வீட் டுப் ெ◌ைராரிப் ெைளக் கற் றுக் ெபகாள் ை◌ விரும் ைபி ேபாநாரத் ைளதக் சாவித் திரிைைளத் ேபாதர்ந் ெபதடுத் தனர் .அவாளுக் கு ஒரு நால் ல குடும் ெ◌த் தைளலைவிாக ை◌ாறுவாதற் கான அைளனத் துத் திறாைைளகளும் இருந் தன. அைவாது விடாைமுற் சிைைளக் கண் டு அைவாது தந் ைளத ெெபருமிதம் ெபகாண் டார் . ஒருமுைளறா அவாள் முடிெபவாடுத் துவிட் டால் , தான் நிைளனத் தைளத அைளடயும் வாைளர ஓய் ெபவாடுக் க ை◌ாட் டாள் என் று கூறினார் . கல் லூரி நாாட் களில் அவாள் நால் ல விவாாதம் ெபசய் ெ◌ைவாாகவும் ,

13 தருக் கரீ ைதிாகவும் (logical), இனிைைைளான வாார்த் ைளதைகால் பிறாைளர ஒப் புக் ெபகாள் ை◌ ைளவாப் ெ◌ைவாாகவும் இருந் தாள் . சத் ைதிவாானின் ெெபற் ேபாறாார் மிகவும் ை◌கிழ்ச் ைசிைளடந் தனர் . சாவித் திரியும் சத் ைதிவாானின் அைைளைதிான குணம் ை◌ற் றும் அவானது ைெபலிந் த அழைகி ேபாதாற் றாத் தால் ஈர்க் கப் ெ◌ட் டாள் ; அது அவாளுக் குள் ஒரு தாய்க் குைரி ெ◌ா துகாப் பு உணர் ைளவாத் தூண் ைடிது. ைெைளனின் ெெபற் ேபாறாார் அைவாது கணவானின் இருைத ேபாநாாைைளப் ெ◌ற் றிக் கூைறிெேபாாது, தான் அவாைளன மிகவும் நான் றாாகப் ெ◌ார்த் துக் ெபகாள் வாதாகவும் , தான் கூட இருக் கும் வாைளர ைை◌ னால் கூட அவான் மீ து ைளக ைளவாக் க முைடிாது என் றும் கூறினாள் . அவார் ைகது திைருண வாாழ்க் ைளக தைளடயின் றிச் ெபசன் றாது. ஞாயிற் றுக் கிழைைளகளில் சத் ைதிவாானுடன் ெபடன் னிஸ் ைைளதானத் திற் குச் ெபசன் று, அவான் விைைைளாடுவாைளதப் ெ◌ார்ப் ெ◌ைளதயும் , ெபகாடுப் ெ◌ைளதயும் , இைளடேபாவாைைளயில்ெ◌ழச் சாறுகள் பிறாகு விைைைளாட் ைளட நிறுத் தச் ெபசய் து அவாைளன வீட் டிற் கு ஒரு ை◌ணி ேபாநாரத் திற் குப் அைளழத் துச் ெபசல் வாைளதயும் சாவித் திரிவாழக் ைகாகக் ெபகாண் டிருந் தாள் . இதனால் , ஒரு அன் ெ◌ான ை◌ைருகளின் நால் ல ெ◌ைராரிப் பில் ை◌கன் இருப் ெ◌ைளத எண் ணி அவானது ெெபற் ேபாறாாரும் ை◌கிழ்ச் ைசிைளடந் தனர் . ஒரு நாாள் ை◌ாைளல, ெபதாைளலக் காட் சிப் ெெபட் டியில் பிட் சாம் பிராஸ் (Pete Sampras) ஒரு ஏஸ் அடிப் ெ◌ைளதயும் , பின் னர் முதல் ‘ெ◌வுன்ஸ் ’க் குப் பிறாகு ெ◌ார் ைளைைவாார் கள் அரங் ைளக ேபாநாாக் கிச் ெபசன் றா ெ◌ந் ைளத சுைெலாகத் திருப் பி அடிப் ெ◌த் ைளதயும் சத் ைதிவாான் கண் டான் . அந் த நாகர் வின் ேபாநார்த் தி சத் ைதிவாானின் ை◌னைளத விட் டு நீங் கவில் ைளல. அது ைைளதானத் தில் நிகழ்த் தப் ெ◌ட் ட ஒரு கவிைளத. ஒரு ஞாயிற் றுக் கிழைைள, ைைளதானத் தில் ெ◌யிற் சி ெபசய் து ெபகாண் டிருக் கும் ெேபாாது, ெ◌ந் து அவானது ெ◌க் கத் தில்

14 எழும் பி, அவானால் எட் ட முைடிாத மூைளலக் குச் ெபசல் வாைளதக் கண் டான் . சாம் பிராஸின் அந் தச் சாதுைைரிான ஆட் டம் அவானது நிைளனவில் மின் னலாக வாந் தது. ெ◌ந் ைளதப் பிடிக் க ேபாவாண் டும் என் றா ஆர் வாத் தில் எச் சரிக் ைளக உணர் வு ை◌ ைளறாந் தது. அவான் மிக ேபாவாைகாக ஓடி, சறுக் கி ெ◌ந் ைளதப் பிடித் தான் ; ஆனால் , அந் த ெ◌ைலாக ைமுற் சியில் விழுந் து, இருைதம் ெபைசலிழந் ததால் சுருண் டு விழுந் தான் . அடுத் த ைைளதானத் தில் விைைைளாடிக் ெபகாண் டிருந் த ஒரு ை◌ருத் துவார் அவானது ெபநாஞ் ைளச அழுத் திப் பிைளழக் க ைளவாக் க ைமுன் றும் ேபாதாற் றுப் ெேபாாகேபாவா, அவான் இறாந் துவிட் டதாக அறிவித் தார் . சாவித் திரி ெேபாரதிர்ச் சி அைளடந் தாள் . ைேபாலும் , அவார் களின் ஒேபார ை◌கைளன இழந் த இந் தத் ைதுரத் ைளத அவானது ெெபற் ேபா எவ் வாாறு தாங் கிக் ெபகாள் வாார் கள் என் றும் கவாைளலப் ெ◌ட் டாள் . இருப் பினும் , அவாள் வாலுவாான ை◌னவுறுதி ெபகாண் ட ெெபண் ை◌ணி. ைை◌ன் அவானது உயிைளர எடுக் க வாரும் ெேபாாது அவானுடன் ெேபாாராட முடிெபவாடுத் தாள் . எல் லாவாற் றிற் கும் ைேபாலாக, இதற் கு முன் ஒரு முன் ை◌ாதிரி (Savitri story) இருப் ெ◌தாக அவாள் கருதினாள் . அதனால் சத் ைதிவாானின் உடைளல ஒரு அைளறாயில் ைளவாக் கும் ெ◌டி ை◌க் களிடம் கூறிவிட் டு தன் கணவானின் உயிைளரக் காக் கக் ேபாகாரி உறுைதிான நாம் பிக் ைளகயுடன் கடுைைைளாகப் பிரார்த் தைளன ெபசய் து அவானுடேபான இருந் தாள் . சாைளல ெவித் துகள் , கள் ை◌ச் சாைராச் சாவுகள் ை◌ற் றும் ெேபாாலீஸ் என் கவுன் டர் சாவுகள் என 86 உயிர் கைைளப் நிைளலதைடுாறி, ைைளதானத் தில் பிடித் த கடுைைைளான ேபாவாைளலக் குப்பிறாகு ைை◌ன் இறுைதிாகக் கைைளப் புடன் வாந் து ேபாசர்ந் தான் . ெ◌திேபாவாட் டில் ைளைகால் எழுத ேபாவாண் ைடி சித் திரகுப் தன் , கூடுதல் ேபாநாரம் (overtime) ேபாவாைளல ெபசய் வாைளத விரும் ைெ◌ாட் டான் என் று ைை◌ன் நிைளனத் தான் . சித் திரகுப் தனுக் கு கணிப் ெெபாறி (PC) ஒருெேபாாதும் பிடித் ததில் ைளல; ஏெபனனில் , கணிப் ெெபாறிைைள

15 ைஇக் குவாது Mouse - எலி; ைை◌ன் அல் ல! ஏற் கனேபாவா ைை◌னுக் கு ேபாநாைராகிவிட் டிருந் தது.அதனால் அவான் அவாசைராக வாந் தான் . சாவித் திரி அவானது வாருைளகைைள உணர்ந் து, தன் ைளன விட் டு நாகர ேபாவாண் டாம் என் றும் தன் ெேபாச் ைளசக்ேபாகட் கும் ெ◌டியும்கட் டைைளயிட் டாள் . அைவாால் தன் வாருைளகைைள உணர முடிந் தைளதக் கண் டு ைை◌ன் ஆச் சைரிப் ெ◌ட் டான் . ஆனால் , அதற் கு முன் ை◌ாரும் அவாைளனப் பிரார்த் தைளனைகால் தடுத் ததில் ைளல; ஏெபனனில் இறாந் த பிறாகு ைெ◌ணத் தின் முடிவு அதுேபாவா என் று அவார் கள் நாம் பினர் . ஆனால் , நாம் பிக் ைளகயும் ெேபாாராடும் குணமும் ெபகாண் டவார் கள் அவானது வாருைளகைைள உணர முடிந் தனர் . ெ◌ள் ளி நாாட் களில் இந் தக் கைளதைைளப் ெ◌டித் த சாவித் திரி, தான் ெ◌டித் தைளத நாம் பினாள் ; அதனால் தன் நிைளலப் ெ◌ாட் டில் உறுைதிாக இருந் தாள் . ைை◌ன் அைவாது ெேபாச் ைளசக் ேபாகட் காத ெேபாால் நாடித் து, தனது ஏற் கனேபாவா நிரம் ைபி முதுகுப் ெைளயில் உயிைளர எடுத் துக் ெபகாண் டான் . எருைைள ை◌ாடும் ெெபாறுைைளயின் றித் தன் காைளலத் தைளரயில் தட் ைடிது. சாவித் திரி ைதைரால் , அவானது ேபாவார் ைளவா நாாற் றாத் ைளதயும் எருைைளயின் வாழிகாட் டுதைளலயும் உணர்ந் து அவாைளனப் பின் ெபதாடர்ந் தாள் . தன் கணவாைளனத் திரும் ெ◌ப் ெெபறும் வாைள தான் திரும் பிச் ெபசல் ல ை◌ாட் ேபாடன் என் றும் , இல் ைளலைெபனில்

16 அவானுடன் இறாப் பில் இைளைணப் ெேபாாவாதாகவும் ெபகஞ் சினாள் . ஒரு உண் ைைைளான ை◌ைளனவியின் இடம் , கணவான் உயிருடன் இருந் தாலும் சரி, இறாந் தாலும் சரி, அவானுடன் தான் இருக் கும் . ைை◌ன் இைளதைெபல் லாம் முன் ெேபா ேபாகள் விப் ெ◌ட் டிருந் தான் . அந் தப் ெெபண் தன் இருப் பிடத் தின் நாம் ெ◌கத் தன் ைைளைைளைேபாகுைளலத் த அேபாதவாரத் ைளதப் ெெபற் றுவிடுவாாைேபாா என் று எச் சரிக் ைளைகாக இருந் தான் . இத் தைளைக உணர்ச் சிவாசப் ெ◌டும் தவாறுைகால் , ை◌னிதர் களிடம் தான் ஏற் ெ◌டுத் தியிருந் த ை◌ரண ைெ◌த் ைளதயும் , வாொட் டுத் தலங் கள் தங் கள் வாைருானத் ைளதயும் இழந் துவிடும் தனக் குக் கூைறிைளத ைை◌ன்என் று சிவான் ஒருமுைளறா நிைளனவுகூர்ந் தான் . அந் த ேபாநாரத் தின் ேபாதைளவாக் ேபாகற் ெ◌ சாவித் திரி தன் விவாாதத் திறாைைளைைள ெபவாளிப் ெ◌டுத் தி, ைை◌ைளனப் புகழ்ந் துதள் ளினாள் . அவார் கைைளப் ெ◌ாகஇருந் தாலும் , தன் கடைைளயில் மிகவும் கண் ணும் கருத் ைதுாக இருப் ெ◌தாகவும் , ேபாவாைளலைைள முடிக் கும் வாைளர திரும் பிச் ெபசல் ல ை◌ாட் டார் என் றும் ெ◌ாராட் டினாள் . ைை◌ன்ை◌கிழ்ச் ைசிைளடந் தான் . இறாந் தவார் களின் உறாவினர் களிடமிருந் து ெசாங் கைைளப் ெெபற் றுப் ெ◌ ழைகிவானுக் கு இது புதிதாக இருந் தது. அவான் , “சாவித் திரி, உன் ைெெபைளரக் ெபகாண் ட அந் தப் ெெபண் கைளதயில் ெபசய் தது ெேபாால் ெபசய் ை◌ாேபாத. இது நிஜா வாாழ்க் ைளக! எனேபாவா, உன் கணவானின் உயிைளரத் தவிர ேபாவாறு எைளதக் ேபாகட் டாலும் தருகிேபாறான் ” என் றாான் .சாவித் திரி, “ஓ உங் கள் ெெபருந் தன் ைைளக் குநான் றி! ை◌கைளன இழந் து தவிக் கும் என் ைை◌ானாருக் கும் ை◌ாைமிாருக் கும் நீங் கள் உங் கள் கடைைளைைளச் ெபசய் வாதால் , விைளரவில் ை◌ற் ெபறாாரு ை◌கன்பிறாக் க அருள் புரியுங் கள் ” என் றாாள் . ைை◌ன் , “அப் ெ◌டிைேபா ஆகட் டும் ! உன் ை◌ாைமிாைளர ை◌ருத் துவாரிடம் ெபசன் று ெ◌ார்க் கச் ெபசால் ; நாான் அந் த அறுைளவா சிகிச் ைளசைைள ரத் து ெபசய் து, இந் த ைவாதிலும்

17 ை◌ற் ெபறாாரு குழந் ைளதைைளச் ைக் கும் ெ◌ லத் ைளத அவாளுக் குக் ெபகாடுத் துள் ைேபான் என் ெ◌ைளத அவார் அறிவாார் . இப் ெேபாாது நீ ெேபாாய் , உன் கணவானின் ை◌றுபிறாப் ெ◌ாக அவார் களுக் குப் பிறாக் கும் குழந் ைளதைைள எடுத் துக் ெபகாண் டு, அவாைளனப் ெ◌ார்த் துக் ெபகாள் . ஒவ் ெபவாாரு வாரத் துடனும் உனக் கு ஒரு கூடுதல் நான் ைைளயும் (Bonus benefit) கிைளடக் கிறாது” என் றாான் . சாவித் திரி இன் னமும் தன் கணவான் இல் ைலால் திரும் ெ◌ ை◌ாட் ேபாடன் என் ெ◌தில் உறுைதிாக இருந் தாள் . சமூகத் தில் ஒரு ைஇம் விதைளவாயின் நிைளலைைளவிவாரித் தாள் ; சத் ைதிவாானின் உண் ைைைளான ை◌ைளனைவிாகத் தன் னால் ை◌ைறுணத் ைளதப் ெ◌ற் றி ைேபாாசிக் க முைடிாது என் றாாள் .அைவா ெ◌ாரம் ெ◌ைரிக் கருத் துக் ைகால் ை◌கிழ்ச் ைசிைளடந் த ைை◌ன் , அவாைைளத் திரும் பிச் ெபசல் ைாறு ேபாகட் டுக் ெபகாண் டான் . சாவித் திரிைைளத் தவிர ேபாவாறு ை◌ாருக் கும் சத் ைதிவாான் ெபதைைரிாட் டான் என் றும் , அவானுடன் ை◌ட் டுைேபா அவாள் வாாழ முடியும் என் றும் உறுதி அளித் தான் .அவாைைளச் ெபசன் று, தன் ைளனத் தன் கடைைளைைளச் ெபசய் ை◌ விைடுாறு ேபாகட் டுக் ெபகாண் டான் . சாவித் திரி, ரதிக் கும் ை◌ன் ை◌தனுக் கும் சிவான் அத் தைளைக வாரத் ைளதக் ெபகாடுத் தது ெ◌ரவாாயில் ைளல,ஏெபனனில் அவார் கள் தங் கள் காதல் வாாழ்க் ைளகைைளப் ெ◌ற் றி ை◌ட் டுைேபா கவாைளலப் ெ◌ட் டார் கள் , ை◌ற் றாவார் களுக் கு உருவாம் ெபதரிவாைள ெ◌ற் றிைேபாா ஒழுக் கத் ைளதப் ெ◌ற் றிைேபாா கவாைளலப் ெ◌டவில் ை என் றாாள் . அவாள் , “நாான் ஒரு ெ◌ாரம் ெ◌ைரிமிக் க, கடவுளுக் கும் சமூகத் திற் கும் ைெ◌ப் ெ◌டும் ெெபண் . ை◌ற் றாவார் ைகால் என் கணவானின் இருப் ெைள உணர முைடிாதெேபாாது நாான் எப் ெ◌டி ை◌கிழ்ச் ைசிாக இருக் க முடியும் ? ை◌ற் றாவார் களுக் குத் ெபதைரிாத (எனக் கு ை◌ட் டுைேபா ெபதரியும் ) கணவாைளன ை◌கிழ் விக் க நாான் எப் ெ◌டி குங் ைகும் ைளவாத் து, பூக் கள் சூடி, நால் ல உைளடகைைள அை முடியும் ? அப் ெ◌டியிருந் தால் ை◌ற் றாவார் கள் என் மீ து சந் ேபாதகம் ெபகாள் ைை◌ாட் டார் ைகா? நாான் எப் ெ◌டி ஒரு

18 குழந் ைளதைைளப் ெெபற் று, அதன் தந் ைளதைைளப் ெ◌ற் றி ைவிக் க அளிக் க முடியும் ?” என் றாாள் . இந் த ைைைநிாான, தருக் கரீ ைதிான வாாதத் ைளதக் ேபாகட் டு ைை◌ன் திைளகத் துப் ெேபாானான் ;ை◌கிழ்ச் ைசிைளடந் தாலும் த◌ைர் சங் கடத் தில் ஆழ்ந் தான் . அதனால் அவான் , “சரி சாவித் திரி, நாான் ஒப் புக் ெபகாள் கிேபாறான் .ஆனால் சத் ைதிவாானின் உயிைளர என் ெபறான் றும் திரும் ெ◌க் ெபகாடுத் த ைை◌ைளனப் ெேபாால என் னால் ெபசை முைடிாது. ஒரு குறிப் பிட் ட ேபாநாாக் கத் திற் காக ஒரு காலக் ெபகடுைளவா நிர் ணயி, நாான் அவாைளன மீண் டும் உயிர்ப் பிக் கிேபாறான் ; அந் த நிகழ் வு நிைளறாேபாவாைறிதும் , நாான் அவாைளன மீண் டும் அைளழத் துச் ெபசல் ேபாவான் . அந் த நிகழ் வு ஒரு குழந் ைளதைைளப் ெெபறுவாதா இருக் கட் டும் . நீ ெபசான் னது ெேபாால் , கணவான் கண் ணுக் குத் ெபதைைரிால் உன் னால் குழந் ைளத ெெபற் றுக் ெபகாள் ை◌ முைடிாது என் ெ◌தால் , நாான் உனக் கு ஒரு வாருடம் அவாகாசம் தருகிேபாறான் அவானுடன் வாாழ்ந் து ஒரு குழந் ைளதைைளப் ெெபற் றுக் ெபகாள் , ெ◌ன் னிரண் டு ை◌ாதங் களுக் குப் பிறாகு நாான் சத் ைதிவாாைளன மீண் டும் அைளழத் துச் ெபசல் ேபாவான் . இந் த வாரத் தின் கூடுதல் சலுைளக என் னெபவான் றாால் , நீ என் ைேபாாசைளனைைள ஏற் றுக் ெபகாண் டால் , இப் ெேபாாது இருந் து ெ◌த் து ை◌ாதங் களில் உனக் கு ஒரு ஆண் குழந் ைளத பிறாப் ெ◌ான் . அவான் ஒரு சிறாந் த அறிவாாைளிாக இருப் ெ◌ான் ;இந் ைதிாவிற் கு முதன் முைளைறாாக கிராண்ட்ஸ் லாம் (Grand Slam) ெபவான் று உலகப் புகழ் ெெபற் றா ெபடன் னிஸ் வீ ரராவாான் ” என் றாான் . சாவித் திரி அவானது கருைளணக் கு நான் றி ெபதரிவித் துவிட் டு, இவ் ைவாவு காலம் கணவானுடன் வாாழ்ந் த பிறாகு, ஒரு வாருடத் திற் குப் பிறாகு அவாைளன இழப் ெ◌தில் தனக் கு ஆட் ேபாெசைளனஇல் ைளல என் றாாள் . ஆனால் , அது குழந் ைளதைைளயும் தந் ைளதைைளயும் ெ◌ாதிக் கும் ; நீண் ட காலம் இருவாரும் ஒன் றாாக இருக் கும் ை◌கிழ்ச் சி ை◌றுக் கப் ெ◌டும் . ை◌கன் கிராண்ட்ஸ் லாம் ெபவால் லும் ெேபாாது ெ◌ாவாப் ெ◌ட் ட சத் ைதிவாான்

19 உயிருடன் இருக் க ை◌ாட் டான் . அதனால் அவாள் , “ஒரு குறிப் பிட் ட காரணத் திற் காக என் கணவாைளர மீண் டும் வாாழ அைனுதிக் ைகுாறு உங் கைைளக் ேபாகட் டுக் ெபகாள் கிேபாறான் உத் தரப் பிரேபாதசத் தில் உள் ை◌ அலெகாாத்சிவில் நீ ைதின் றாத் தில் என் : கணவாரின் ைெெபரில் சர்ச் ைளசக் குைரி ஒரு ெபசாத் து உள் ை◌து. அந் தப் பூர்வீ கச் ெபசாத் து ைநாக் குத் திரும் ெ◌க் கிைளடத் துவிட் டால் , என் ைை◌ானார் அைளத விற் று, எதிர் காலத் ைளதப் ெ◌ற் ைறி கவாைளலயின் றி இந் த நாகரத் தில் குடிைேபாறா முடியும் . எனேபாவா, வாழக் கு முடியும் வாைளர சத் ைதிவ வாாழ நீங் கள் அைனுதிக் க ேபாவாண் டும் ; அவான் வாழக் கில் ேபாதாற் றாால் நாான் உங் கைைளக் குற் றாம் ெபசால் ல ை◌ாட் ேபாடன்நீங் கள் அவாைளன அைளழத் துச் ெபசல் லலாம் ” என் றாாள் . ைை◌ன் சிறிது ேபாநாரம் ைேபாாசித் துவிட் டு, “எவ் ைவாவு முட் டாள் ெெபண் நீ ! உனக் கு குடும் ெ◌ ை◌ரத் ைளத ைவார்க் க ஒரு வாருடமும் , ஒரு ை◌கைளனப் ெெபறுவாைளதயும் விட இந் தச் ெபசாத் து மிகவும் முக் ைைகிாகிவிட் டதா? ஒரு ெெபண் ணின் வாாழ்க் ைளகயில் தாய் ைைளதான் மிக முக் ைைகிானது. ஆறு ை◌ாதங் களில் வாழக் கு முைடிலாம் . நீ ைெஅாகைரான முடிைளவா எடுக் கிறாாய் , சரி! நாான் உனக் கு அந் த வாரத் ைளதத் தருகிேபாறான் . ைஉர் நீ ைதின் றாத் தில் உன் கணவாரின் ெபசாத் து வாழக் கு தீர்க்கப் ெ◌ட் டதும் நாான் மீண் டும் வாருேபாவான் . நீ ைதின் றாத் தீர்ப் பிற் கு உச் சநீ ைதின் றாம் இைளடக் காலத் தைளட விதித் தால் , அது என் ைளனக் கட் டுப் ெ◌டுத் தாது, நாான் என் கடைைளயிலிருந் து தவாைறாாட் ேபாடன் என் ெ◌ைளத நிைளனவில் ெபகாள் ” என் றாான் . சாவித் திரி எந் த உணர்ச் சிைைளயும் ெபவாளிப் ெ◌டுத் ைதால் இதற் கு ஒப் புக் ெபகாண் டாள் . சத் ைதிவாான் ஆழ்ந் த அடுத் த ைைளதானத் தில் இருந் த ை◌ருத் துவார் தான் ேபாசாதித் தெேபாாது ஒரு கணத் திற் குச் சத் ைதிவாானுக் கு மூச் சுப் ெேபாச் சில் ைலால் இருந் திருக் கலாம் என் றும் , தன் னுைளைட கணிப் பில் தவாறு தூக் கத் திலிருந் து விழித் ெபதழுந் தான் .

20 நாடந் திருக் க வாாய்ப் புள் ை◌து என் றும் ஒப் புக் ெபகாண் டார் . ஒரு ெ◌தற் றாத் தில் நாாடித் துடிப் ெைளப் ொர்க் க ை◌றாந் துவிட் டதாக ஒப் புக் ெபகாண் டார் . இந் ைதிாவின் விவாகாரங் கைைளப் ெ◌ற் ைறி தன் அறிைளவாப் புதுப் பித் துக் ெபகாள் ை◌ாத ைை◌ைளனத் தான் ைஏாற் றிவிட் ேபாடாம் என் ெ◌து சாவித் திரிக் கு ை◌ட் டுைேபா ெபதரியும் ! அந் த வாரத் திற் கு ஒப் புக் ெபகாள் வாதற் கு முன் ெ◌ாக, ைை◌ன் (தகவால் அறியும் உரிைைளச் சட் டத் தின் கீழ் ) இந் ைதிாவில் நிலுைளவாயில் உள் ை◌ சிவில் வாழக் குகளின் எண் ணிக் ைளகைைளக் ேபாகட் டிருந் தால் , அது 30 மில் ைலின் (2006-ஆம் ஆண் டின் நிலவாரப் ெ◌டி) என் ெ◌ைளத அறிந் திருப் ெ◌ான் ! அலெகாாத் நீ ைதின் றாத் தில் நிலுைளவாயில் உள் ை◌ வாழக் குகளின் எண் ணிக் ைளக 1.10 10 சிவில்மில் ைலின் என் றும் , அதில் நிலுைளவாயில் உள் ை◌ வாழக் குகளில் 8 ெபசாத் து ெபதாட◌ெர் ானைளவா என் றும் அவாள் அறிந் திருப் ெ◌ாள் . நீ ைதின் றாங் கள் ெபைசல் ெ◌டும் முைளறா, ஒத் திைளவாப் புகள் ை◌ற் றும் ெெபாது விடுமுைளறா நாாட் கைைளக் கணக் கிட் டால் , அவார் களின் ெபகாள் ளுப் ெேபாரனின் காலத் தில் தான் வாழக் கு முடிவுக் கு வாரும் என் று அவாள் கணக் கிட் டாள் !! ைை◌ன் தன் உலகத் திற் குத் திரும் பிச்ெபசன் று சித் திரகுப் தனிடம் இைளதப் ெ◌ற் றிப் ெெபருைைளைைளப் ெேபாசி, இனி தன் வாாழ் நாாளில் தன் ைளன ை◌ாராலும் ைஏாற் றா முைடிாது என் று கூைறிெேபாாது, சித் திரகுப் தன் அலெகாாத் ைஉர்நீ ைதின் றாத் தில் நிலுைளவாயில் உள் ை◌ வாழக் குகைைளப் ெ◌ற் றி அறிந் திருந் ததால் விரக் தியுடன் தைளைலைளசக் க ை◌ட் டுைேபா முடிந் தது. ஒரு முட் டாைைளப் பின் ெ◌ற் றுவாைளத விட எலிைைளப் (Mouse) பின் ெ◌ற் றுவாேபாத ைேபால் என் று நிைளனத் து தன் ேபாவாைளலக் காக ஒரு கணினிைைளக் (Desktop) ேபாகட் டான் . j

21 து்்ய்்த்்் சாகு்்த் ைலல் சரிப்்் ப் ைகல் கைைக துை◌ந்த் ைநாார் நாகரத் தில் ஒரு ேபா◌ாட் டலின் உரிைைைைளாராக இருந் தார் . தகவால் ெபதாழில் நுட் ெ◌த் (IT)) துைளறாயின் ைவார்ச் ைசிாலும் , அவாரது ேபா◌ாட் டல் ஐடி சிட் டிக் கு அருகில் அைைளந் திருந் தாலும் ெைவிாாரம் சுடச் சுட அைேபாாைகாக நாடந் து ெபகாண் டிருந் தது. சூழலுக் கு ஏற் ெ◌ ேபா◌ாட் டைளல நாடத் த அவாருக் கு உதவா அைளனத் து நாவீ ன மின் னணு சாதனங் களும் அவாரிடம் இருந் தன. எலக்ட் ரானிக் குக் கர் கள் , இட் லி குக் கர் கள் , சட் னி அைளரக் கும் ைஇந் திரங் கள் எனப் ெ◌ ல. அன் றாாட ெ◌ணப் புழக் கம் , சரக் கு இருப் பு ை◌ற் றும் ெ◌ ைைணிார் களின் ெ◌ங் களிப் பு ஆைகிவாற் ைளறா ஒரு கணினி எலியின் (Mouse) ெபதாடுதலில் ெெபறா அவார் விரும் பினார் . அது ஒரு ைளசவா ேபா◌ாட் டல் ; அதில் அைளசவாத் தின் ஒேபார ெபதாடுதல் அந் த கணினி எலி (Mouse) ை◌ட் டுைேபா. முன் ெபனச் சரிக் ைளைகாக, சாப் பிடுவாதற் கு முன் அந் த எலிைைளத் ெபதாட் ட பிறாகு அவார் எப் ெேபாாதும் தன் ைளககைைளக் கழுவிக் ெபகாள் வாார் .

22 ஒருமுைளறா வாார இறுதிக் காக ஒரு சிைறி விடுமுைளறா எடுத் துக் ெபகாண் டு, அடர்ந் த காடுகள் , ைகுங் கள் ை◌ற் றும் விறாகு அடுப் பின் நாைறுணம் வீ சும் அருகிலுள் ை◌ ஒரு ை◌ைளலவாாசஸ் தலததிற் குச் ெபசன் றாார் . அங் கு அவார் சைைளத் த உணைளவா விட அந் த விறாகு அடுப் பின் வாாசைளன அவாருக் கு மிகவும் பிடித் திருந் தது. அவார் தனது வாார இறுதிநாாட் கைைள ை◌கிழ்ச் ைசிாகக் கழித் தாலும் , இன் னமும் தனிைைளைைள உணர்ந் தார் . ஒரு வாார இறுதி உல் லாசப் ைெ◌ணத் தின் ெேபாாது ை◌ ைதி உணவிற் குப் பிறாகு அவார் ஓய் ெபவாடுத் துக் ெபகாண் டிருந் தெேபாாது, காற் றில் ஒரு ெ◌ாடைளலக் ேபாகட் டு அைளதப் பின் ெபதாடர்ந் து ெபசன் றாார் . அங் கு அருகிலுள் ை◌ கிைராத் ைளதச் ேபாசர்ந் த ஒரு ெெபண் களின் குழு அந் தப் ெ◌ாடலின் ைெபட் டுக் கு நாடைனாடுவாைளதக் கண் டார் . அவார் களில் ஒருத் தி மிகவும் அழகான ை◌ங் ைளைகாக இருந் தாள் . அவாள் தன் கிைராத் திற் குத் திரும் பிச் ெபசன் றாெேபாாது, அவாைைளப் பின் ெபதாடர்ந் து ெபசன் றாதில் அவார் தன் இைதத் ைளதயும் வாழிைைளயும் ெபதாைளலத் தார் . அவாள் நாடந் து ெபகாண் டிருக் கும் ெேபாாது, தைளரயிலிருந் த ஒரு முள் அைவாது ைெபன் ைைைளான ெ◌ா தத் தில் குத் ைதிது. வாலி தாங் க முைைடிால் அவாள் அலறினாள் ; அவாள் அணிந் திருந் த இறுக் ைகான ை◌ ரப் ெ◌ட் ைளட ஆைளட ைளைதல் களில் உைளடந் து கழிந் துவிடும் என் ெ◌தால் அைவாால் குைனி முைடிவில் ைளல. ைைசத் திற் கு ஏற் றாவாாறு ைேபாாசிக் கும் துை◌ந்த் , ஒேபார ெபைசலின் மூலம் இரண் டு விைதான வாலிகைைளப் ெேபாாக் க முடியும் என் ெ◌ைளத அறிந் தான் . விைளரந் து ெபசன் று

23 அவானது விரல் கள் முள் ைைள அகற் ை ேபாவாகத் தில் அந் தப் ெெபண் ைை◌ங் கினாள் ; வாலி ெ◌ா தத் ைளத விட் டுநீங் ைகிது, காதல் சகுந் தலாவின் இைதத் திற் குள் நுைளழந் தது. சகுந் தலா தன் ைவார்ப் பு ெெபற் ேபாறாாருடன் கிைராத் தில் வாசித் து வாந் தாள் . வீட் டிேபாலைேபா இட் லி ை◌ா வு ைதாரித் து அருகிலுள் ை◌ ஒரு சிை ேபா◌ாட் டலுக் கு விற் று வாந் தாள் . துை◌ந்த் தன் ெபதாழிலும் , இட் லி ெேபாால் ெபதாட ைெபன் ைைைளான அவாள் ெ◌ா தமும் , சர்க் கைளர ெேபாால் இனிப் ெ◌ான அவாள் குரலும் , சட் னி ெேபாால் காரசாைரான அவாள் ெேபாச் சும் ெபகாண் ட ஒருவாைளரப் ெ◌ாத் ததும் மிகவும் ை◌ கிழ்ச் ைசிைளடந் தான் . அவான் உடனைடிாகச் ெபைசல் ெ◌டும் ை◌ னிதன் ; ஒரு புைதி உணைளவாச் சுைளவாக் கத் தன் ெபதாழிலில் ஒருெேபாாதும் ைதாதித் ததில் ைளல. இங் ேபாக இந் த புைதி உணவிற் கான அவானது ெ◌ சி அடங் கவில் ைளல. எனேபாவா, தான் அவாைைள ஒருெேபாாதும் ைளகவிைடாட் ேபாடன் என் று வாாக் குறுதி

24 முன் ெபனச் சரிக் ைளகைைளக் காற் றில் ெ◌ றாக் கவிட் டு கட் டுண் டு சில இன் ைெ◌ான ேபாநாரங் கைைள அவார் கள் கழித் தனர் . அவார் கள் பிரியும் ெேபாாது, அவான் தனது ைெெபர் எழுத் துக் கள் ை◌ற் றும் ேபா◌ாட் டல் சின் னம் ெெபாறிக் கப் ெ◌ட் ட ஒரு தங் க ைேபாாதிரத் ைளத அவாள் விரலில் அணிவித் து, அதுேபாவா அவாள் மீ தான தன் காதலின் சான் று என் றும் ,தான் திரும் பி வாந் து அவாைைளத் தன் சட் டப் பூர் வா ை◌ ைளனைவிாக அைளழத் துச் ெபசல் வாதாகவும் கூறினான் . அைவாதுவாாழ்க் ைளகயில் ைேபாாதிரத் ைளத அணிவாது அவாளுக் கு ை◌கிழ்ச் ைசிாக இருந் தாலும் , அவானது வாார்த் ைளதகள் அவாளுக் குப் ைைெ◌ாக இருந் தன. திரும் பி வாைரால் ெேபாாகும் ெ◌ட் சத் தில் எந் த ஒரு ை◌னிதனும் தங் க ைேபாாதிரத் ைளத விட் டுச் ெபசல் லும் முட் ைடாாக இருக் ைகாட் டான் என் று அவாள் நிைளனத் தாள் . கிைராத் துப் ெெபண் களுடன் ஜாாைலிாக இருந் துவிட் டு, அவார் கள் கண் ணில் கண்ணீ ைளர ெபகாடுத் துவிட் டு வாயிற் றில் சுைைளைைளெபகாடுத் து விட் டு இதுவாைளரெ◌ார்த் திராத அந் தத் தங் க ெபசல் லும் நாகரத் து ஆண் கைைளப் ெ◌ற் றிஅைவாது ேபாதாழிகள் எப் ெேபாாதும் ேபாவாறு விைதாகச் ெபசால் வாார் கள் . (ேபாதாழிகளில் ஒருத் தி ெ◌ைளைழ திைளரப் ெ◌ைடான ‘ெ◌ர் சாத் ’ ைளதயும் , ை◌ற் ெபறாாருத் தி தமிழ் திைளரப் ெ◌ைடான ‘ைஉர்ந் த ை◌னிதன் ’ ெ◌டத் ைளதயும் ெ◌ார்த் திருந் தாள் ). இைளரப் ெ◌டங் களில் நாடித் த எந் த ஒரு ஆணும் இந் த ை◌னிதைளனத் தவிர தன் தங் க ைேபாாதிரத் ைளத விட் டுச் ெபசன் றாதில் ைளல என் று அவாள் ெ◌திலளித் தாள் . பிரிவு உண் ைைளயில் ேபாவாதைளைனானதுதான் ஆனால் தங் கத் தால் உறுதி ெபசை◌ப் ெ◌ட் ட வாாக் குறுதி ஆறுதலளித் தது. துை◌ந்த் நாகரத் திற் குத் திரும் பி வாந் து வாழக் கம் ெேபாால் ெபதாழிலில் ெ◌ெரரப் ெ◌ாக ஈெடுட் டான் . அது நிைதிாண் டின் முடிவு என் ெ◌தாலும் , தகவால் ெபதாழில் நுட் ெ◌த் துைளறாயில் ஏற் ெ◌ட் ட வீழ்ச் சியினாலும் அவானுக் கு வாாடிக் ைளைைகார் கள் குைளறாந் தனர் . உணவு ை◌ற் றும் எரிெெபாருள் விைளல

25 ைஉர் வாால் , அவானது வாாடிக் ைளைைகார் கள் தங் ைகது ை◌ைதி உணவுப் ெெபட் டிகைைளக் ெபகாண் டு வாரத் ெபதாடங் கினர் ை◌ற் றும் ெேபாருந் தில் வாந் தனர் . இருப் பினும் , அவார் கள் ை◌ைதி உணவுப் ெெபட் டிகைைளத் தன் னிடைேபா ைளவாத் துக் ெபகாள் ை◌வும் , அவார் அவார் களின் உணைளவாச் சூடாக் கி, தனது இடத் ைளத இலவாைசாகப் ைெ◌ன் ெ◌டுத் த அைனுதிப் ெ◌தாகவும் , அதற் காக அத் ைதிாவாைைசிான, அதிக விைளலயுள் ை◌ பிஸ் லரிக் கு கட் டணம் ெபசலுத் தும் ஒரு ஏற் ெ◌ாட் ைளடச் ெபசய் திருந் தான் . வீட் டு உணவு ஒருெேபாாதும் ெேபாாைதுானதாகேபாவாா அல் லது சுைளைவாாகேபாவாா இருக் காது என் று அவான் நாம் பினான் . இைைளஞர் ைகாக இருப் ெ◌தால் , வாாழ்க் ைளகயில் ை◌ாற் றாம் என் ெ◌து ஒரு சுவாாரஸ் ை◌ம் என் ெ◌தால் அவார் கள் விைளரவில் தன் கட் டுப் ெ◌ாட் டுக் குள் வாருவாார் கள் என் று நிைளனத் தான் -- உணைளவாப் ெெபாறுத் தவாைளர ெபசால் கிேபாறான் , வீட் டில் ை◌ைளனவி இருந் தாலும் கூட. துஷ் ை◌ந்த் ஒரு புத் திசாலி ை◌ னிதன் . அவான் சில ெபதாழில் கைைள இழந் தான் , ஆனால் தன் வாாடிக் ைளைைகார் கைைள இழக் கவில் ைளல. இந் த அழுத் தங் கள் அைளனத் திற் கும் ை◌த் தியில் அவான் சகுந் தலாைளவாப் ெ◌ற் றி முற் றிைலுாக ை◌ றாந் துவிட் டான் ; கடந் த காலத் தில் அவானுக் கு இருந் த ேபாதர்ச் சி ெெபற் றா ை◌ றாதி ேபாநாாய் (selective amnesia) அவானது பிரச் சிைளனகைைள அதிகரித் தது. அதன் விவாரங் கள் இப் ெேபாாது ஒரு ைபிாஷ் ெேபாக் காக பின் ேபானாக் கிச் ெபசல் லும் ... காளிதாசனின் ‘சாகுந் தலம் ’ நாாடகத் ைளத ைவிக் கிக்

26 ெபகாண் டிருந் தெேபாாது,துை◌ந் தனின் ை◌னம்எங் ேபாகா அைளெலாய்ந் தது. தான் ஒரு ராஜாா என் றும் , முந் ைளைத நாாள் ை◌ாைளல ெ◌ார்த் த திைளரப் ெ◌டத் ைளத கதாைநாாகி நாமீ தா தான் சாகுந் தைளல என் றும் கற் ெ◌ைளன ெபசய் துெபகாண் டு அவான் கனவு உலகத் தில் மிதந் தான் . "சாகுந் தைளலயின் தந் ைளத ை◌ார் ?'' என் று ஆசிைரிர் ேபாகட் டவுடன் அவானது கனவு கைளலந் தது. துை◌ந் தனின் ைை◌க் ைகான ெ◌ார் ைளவா உண் ைைளைைளச் ெபசால் லிவிட் டது. “துர் வாாசர் ...” என் று அவான் முணுமுணுத் தான் . ைசஸ் கிருத ஆசிைரிர் ேபாெகாத் துடன் , “காளிதாசனின் கவார்ச் சி ெெபாங் கும் காைவித் ைளதப் ெ◌டித் துவிட் டு உன் ெ◌ார் ைளவா இப் ெ◌டி ைை◌ங் கிக் கிடப் ெ◌து எனக் கு புரிகிறாது. ஆனால் , நாான் ெ◌ாணினியின் இலக் கணத் ைளதப் ெ◌ற் றிப் ெேபாசும் ெேபாாது கூட என் வாகுப் பில் ெெபண் கைைளப் ெ◌ற் றித் தான் கனவு காண் கிறாாய் ! உன் ைளனத் திருத் தேபாவா முைடிாது. ேபாதர் வில் ேபாகள் விகளுக் கான ெ◌தில் கைைள ை◌றாப் ெ◌து ெேபா நிஜா வாாழ்க் ைளகயிலும் உன் உண் ைைைளான காதலிைைள நீ ை◌றாந் துெேபாாகக் கடவாது என உன் ைளனச் சபிக் கிேபாறான் !” என் கத் தினார் . அப் ெ◌டிைேபா ஆத் திரத் தில் தன் ைளகயிலிருந் த புத் தகத் ைளத துை◌ந் தன் மீ து வீ சினார் . அது தன் கண் ணில் ெ◌ைடால் இருக் க துை◌ந் தன் தைளலைைளத் திருப் ெ◌ேபாவா, புத் தகம் அவானது தைளலயின் பின் புறாத் தில் ெ◌ைலாகத் தாக் ைகிது. உடேபான அவானுக் குள் ஒரு உரதத ரீங் காரச் சத் தம் ேபாகட் டது. சாகுந் தைளலயின் உதடுகைைளச் சுற் றி ைெபாய்க் கும் வாண் டு தான் அது என் று ஒரு கணம் நிைளனத் த துை◌ந் தன் , சாகுந் தைளலைைளக் காப் ெ◌ாற் றும் ேபாநாாக் கில் ஆசிைரிைளர ேபாநாாக் கி (அவாைளரச் சாகுந் தைளைலாக எண் ணி) ‘ஷூ, ஷூ’ என் று கத் திக் ெபகாண் ேபாட, தன் ஷூ ைளவாக் கழற் றி அடிக் கப் ெ◌ாய்ந் தான் . ஆத் திரமும் ைெ◌மும் அைளடந் த ஆசிைரிர் ,

27 அவாைளன வாகுப் ெைள விட் டு ெபவாளிைேபாற் றி, இனிைேபால் தன் வாகுப் பிற் கு வாரக் கூடாது என் று விரட் டினார் .வீட் டிற் குச் ெபசன் றா பிறாகும் அந் த ரீங் காரம் நிற் கவில் ைளல. அவான் ஒரு ைை◌க் க நிைளலயில் , அந் த வாண் ைளட விரட் ெைடிடிைேபா நாடந் தான் . ெெபற் ேபாறாார் கள் அவாைளன ஓர் மூக் கு-ெபதாண் ைளட-காது (ENT ை◌ருத் துவாரிடம் அைளழத் துச் ெபசன் றானர் . புத் தகம் ெ◌ைலாகத் தாக் ைகிதால் ஒரு நாரம் பு ெ◌ழுதாகி, ைேபாார் சிங் (tuning fork) இைளசக் கருவி ெேபாாலத் ெபதாடர் நாது ரீங் காரமிடுவாைளத ை◌ருத் துவார் கண் டறிந் தார் . ஆசிைரிர் இட் ட ெசாம் தான் இதற் குக் காரணம் எனப் ெெபற் ேபாறாார் நிைளனத் தனர் . அதற் கு ை◌ருத் துவார் ,“இந் தக் காலத் தில் ெசாைெபல் லாம் ெபவாறும் மூடம் . அப் ெ◌டி இருந் திருந் தால் , அதிகக் கட் டணம் வாசூலிப் ெ◌தாகத் திட் டிக் தீர்க் கும் ேபாைநாாாளிகளின் ெசாத் தால் நாான் என் ேபாறாா ெபசவிடாகியிருப் ெேபான் ” என் றாார் . ஆய் வுகளுக் குப் பிறாகு, அந் த நாரம் ெைளச் சரிெபசய் து ரீங் காரத் ைளத நிறுத் திவிடலாம் என் று ை◌ருத் துவார் கூறினார் . ஆனால் ஒேபார ஒரு ெஆத் து ை◌ட் டுைேபா இருந் தது: அவான் தனக் குப் பிடித் ைதான விைஷங் கைைள விட் டு நீண் ட காலம் விலகியிருந் தால் , அவானுக் குச்‘ேபாதர்ந் ெபதடுக் கப் ெ◌ட் ட ெஞாக ை◌றாதி’ (Selective amnesia) ஏற் ெ◌டும் . எனேபாவா, ெெபாருட் களுடன் நிைளனவுகைைளத்ெபதாடர் ெபுடுத் திப் ெ◌ழகிக் ெபகாள் ை◌ ேபாவாண் டும் என் று அறிவுறுத் தினார் . (ைரார் என் றாால் வில் , கிருஷ் ணர் என் றாால் புல் லாங் குழல் , ராகுல் என் றாால் முட் டாள் சிரிப் பு என் ெ◌து ெேபாால). இதனால் தான் அவான் தன் அன் றாாட ேபாவாைளலகளில் எப் ெேபாாதும் கணினிைைளப் ைெ◌ன் ெ◌டுத் தினான் ; அவானது ைளகேபாரைளக ெ◌ட் டால் ை◌ட் டுைேபா கணினி ைஇங் ைகுாறு ‘ை◌ அைைளக் கப் ெ◌ட் டிருந் தது. ஒருேபாவாைைள தற் காலிக ெஞாக ை◌ற

28 வாந் தாலும் , ை◌வுைள�ப் ெ◌ார்த் ததும் கணினி நிைளனவுக் கு வாருைேபா தவிர விைநாாகரின் வாாகனம் நிைளனவுக் கு வாராது. ை◌வுைள�யும் கணினிைைளயும் ெ◌ார்த் தவுடன் அவானுக் கு எல் லாத் தரவுகளும் நிைளனவுக் கு வாந் துவிடும் . பில் ேபாகட்ஸ் அவானது நிைளனவாாற் றாலின் கதவுகைைள உண் ைைளயிேபாலை திறாந் து ைளவாத் தார் . திைளரப் ெ◌டத் ைளதப் ெ◌ார்த் து உடம் பில் ெ◌ச் ைளச குத் திக் ெபகாள் வாைளத விட இது வாைலிற் றா நால் ல வாழி என் று அவான் நிைளனத் தான் . அதனால் தான் , அடர்ந் த காட் டில் இனிைைைளான வாார்த் ைளதகைைள விடத் தங் க ைேபாாதிரத் ைளதக் ெபகாடுக் க அவான் சம் ை◌தித் தான் ; ஏெபனனில் தான் ை◌றாந் துெேபாானாலும் அல் லது அவாைேபா வாந் தாலும் வாார்த் ைளதகள் நிைளனவில் இராது, தங் க ைேபாாதிரம் நிைளனவில் இருக் கும் . இதற் கிைளடயில் , கணவானுக் காக் காத் திருந் த சகுந் தைளல கவாைளைலால் வாாடினாள் ; அைவாது வாயிறும் ெெபரிதானது. வாயிற் று வீக் கம் ெபவாறும் வாாயுத் ெபதால் ைளைலல் ல என் ெ◌ைள உணர்ந் த அைவாது ைவார்ப் புத் தந் ைளத விசாரிக் க, தான் கர்ப் ைெ◌ாக இருப் ெ◌தாகச் சாகுந் தைளல ஒப் புக் ெபகாண் டாள் . புரிந் துெபகாண் ட டிைளசனும் காைலாற் றாத் ைளதப் அந் தத் தந் ைளத, ஒரு ெ◌ற் றி ேபாவாறு எந் த விவாரமும் அவாளிடம் இல் ைளல என் ெ◌தால் கவாைளைலைளடந் தார் . அப் ெேபாாது சகுந் தைளல, “அன் று முள் ைளதத் தெேபாாது அைளத எடுக் க அவார் குனிந் தெேபாாது அவாருைளைட விசிட் டிங் கார் டுகீ ேபாழ விழுந் தது. ை◌றுநாாள் காைளல இட் லி ை◌ாவு விற் கச் ெபசன் றாெேபாாது அைளத எடுத் து ைளவாத் துக் ெபகாண் ேபாடன் ” ‘D’ என் றா எழுத் தும் ெெபாறிக் கப் ெ◌ட் ட தங் க ைேபாாதிரத் ைளதத்தவிர அந் த ெநாைளரப் என் றாாள் . ை◌கிழ்ச் ைசிைளடந் ததந் ைளத, இட் லி ெ◌ார்த் துக் ெபகாள் வாதாகக் ை◌ாவு கூறி, அவாைைளத் தன் கணவாைளனத் ேபாதடி அனுப் பி ைளவாத் தார் . துைளைணாக இரண் டு ேபாதாழிகைைளயும் அனுப் பினார் . விநிைேபாாகத் ைளததான்

29 நாகரத் ைளத அைளடந் த சகுந் தைளல, கூட் ட ெபநாரிசல் மிகுந் த ெேபாருந் தில் தன் ெ◌ணப் ெைளைைளத் ெபதாைளலத் தாள் . இருட் ட ெபதாடங் ைகிதால் , இரவில் எங் காவாதுெ◌ாதுகாப் ெ◌ாகத் தங் கிவிட் டு ை◌றுநாாள் துை◌ந் தனின் இடத் திற் குச் ெபசல் ல முடிெபவாடுத் தாள் . ஒரு நால் ல உணவாகத் ைளதக் கண் டு, அதன் உரிைைைைளாரிடம் தன் னிடம் ெ◌ணமில் ைளல என் றும் , இரவில் தங் குவாதற் கு அைைதிளித் தால் அதிகாைளலயிேபாலைேபா கிைளரண் டரில் இட் லி ை◌ாவு அைளரததுத் தருவாதாகவும் கூறினாள் . தங் க ைேபாாதிரத் ைளதக காட் டி தான் நாகரம் வாந் த காரணத் ைளதயும் ைவிக் கினாள் . உரிைைைைளாரும் துை◌ந் தும் ேபா◌ாட் டல் பிசினஸில் இருந் ததால் ஒப் புக் ெபகாண் டார் . ை◌றுநாாள் காைளல, அவாள் அவ் ைவாவு ைெபன் ைைைளாக ை◌ாவு அைளரத் துக் ெபகாடுத் தைள ெ◌ார்த் த உரிைைைைளார் , கணவாைளனக் கண் டுபிடிக் க முைடிாவிட் டால் இங் ேபாகைேபா தங் கித் தன் உணவாகத் திேபாலைேப ேபாவாைளல ெபசை◌லாம் என் றாார் . தன் கணவாைளனக் கண் டுபிடித் துவிடுேபாவாாம் என் றா நாம் பிக் ைளகயில் அவாள் எதுவும் ெபசால் லவில் ைளல. அவாள் துை◌ந் தனின் உணவாகத் திற் குச் ெபசன் றாெேபாாது, அவான் எப் ெேபாாைளதயும் ெேபாால அழகாகவும் ெ◌ெரரப் ெ◌ாகவும் இருந் தான் . அவாள் அவாைளன இல் ைளல. அைளழத் தெேபாாது மிகவும் அதிர்ச் ைசிைளடந் தாள் . ஆனால் ேபாதாழிகைேபாா, அவாள் அழகாகேபாவா இருப் ெ◌தாகவும் இப் ெேபாாது தான் மூன் று ை◌ாதங் கள் ஆகிறாது என் றும் கூறினர் . வாாடிக் ைளைைகார் கள் ெபசன் றாதும் , அவான் கணினியில் அவான் கவானிக் கேபாவா ‘தான் குண் டாகிவிட் ேபாடாைேபாா?’என் று பிைஸிாக இருந் தெேபாாது, “நாான் தான் சகுந் தைளல, காட் டுப் ெ◌குதியில் உங் கைைள ை◌ணந் த ை◌ைளனவி” என் றாாள் . அவானது முகைேபாா எந் த உணர்ச் சியுமின் றி ை◌ரக் கட் ைளட

30 ெேபாால் இருந் தது. தங் க ைேபாாதிரத் ைளதக்காட் ைடுாறு அவான் அன் று கூைறிது அவாளுக் கு நிைளனவுக் கு வாந் தது. நாடுவிரைளலத் ெபதாட் டுப் ெ◌ார்த் தாள் ... ைேபாாதிரம் இல் ைளல! ைேபாாதிரம் இருந் தால் ை◌ட் டுைேபா தன் வாார்த் ைளதகளுக் கு உண் ைைள இருக் கும் என் ெ◌ைளத உணர்ந் தவாள் , கான் கிரீட் காட் டில் வாைைறிாது தவித் தாள் .மீண் டும் ெ◌ைளைழ சிைறி உணவாக உரிைைைைளாரிடம் ெபசன் று தன் நிைளலைைளக் கூறினாள் . “உலகில் ெெபண் களுக் குச் ைைசுைரிாைளததான் முக் ைகிம் . நீ இங் ேபாகைேபா ேபாவாைளல ெ ஊருக் குத் திரும் ெ◌த் ேபாதைளைவாான ெ◌ணத் ைளதச் ேபாசமி” என் றாார் . அைவாது இட் லி ை◌ாவு அவ் ைவாவு ைெபன் ைைைளாகவு சுைளைவாாகவும் இருந் ததால் , ஒரு கப் ை◌ாவில் கூடுதல் இட் லிகள் கிைளடத் தன; விைளலைைளயும் ைஉர்த் தினார் . ை◌ாவும் மூன் று நாாட் களுக் கு ைேபால் ெபகைடால் இருந் தது. துை◌ந் தன் அடுத் த மூன் று நாாட் ைகாக உணவாகத் திேபாலைேபா ைதாைதாக உணவாக ேபாவாைளலெபசய் தான் . வாழக் ைகாகத்தன் அருகிலுள் ை◌ உணவாகங் களிலிருந் து ை◌ாற் றி ை◌ாற் றி இட் லி வாரவாைளழத் துச் சாப் பிடுவாான் . தன் உணவாக இட் லியில் ஒேபார ை◌ாதிைரிான சுைளவா இருக் கும் என் ெ◌தால் , புைதி சுைளவாக் காகத் தன் ெ◌ைாைைள அனுப் பி அருகில் உள் ை உணவாகத் திலிருந் து சூடான இட் லி வாாங் கி வாரச் ெபசான் னான் . ெ◌ைாளி ஆறு இட் லிகைைள வாாங் கி வாந் து, விைளல அதிகம் என் றாாலும் இட் லி ெ◌ஞ் சு ெேபாால் இருப் ெ◌தாகக் கூறினான் . துை◌ந் தன் ஒன் ைளறாச் சாப் பிட் டுப் ெ◌ார் தது, உண் ைைளதான் என உணர்ந் து ைேபாலும் இரண் ைளடச் சாப் பிட் டான் . அடுத் த இட் லிைைள நாறுக் ெபகன் று கடித் தெேபாாது அவானது ஒரு ெ◌ல் உைளடந் தது! இட் லிக் குள் ளிருந் து ெ◌ல் ேபாலாடு ேபாசர்த் து ஒரு தங் க ைேபாாதிரமும் ெபவாளிைேபா வாந் தது! இட் லிைைளச் சாப் பிைடால் ,

31 அந் த ைேபாாதிரம் அவானது மூைைளயில் ை◌ணி அடித் தது. நாரம் பு விழித் துக் ெபகாண் டு ை◌றாதி விலைகிது! ‘ஃப் ை◌ாஷ் ெேபாக் ’ ெெபைரி திைளரயில் ஓடி, “நாான் தான் சகுந் தைளல” என் று ஒரு ெெபண் ெபசால் லும் காட் சியில் வாந் து நின் றாது. ெ◌தற் றாமும் ை◌கிழ்ச் சியும் அைளடந் த துஷ் ை◌ந் தன் , இட் லி எங் கிருந் து வாந் தது எனக் ேபாகட் டு, அந் த உணவாகததிற் குச் ெபசன் றாான் . உரிைைைைளார் , கணவாைளனத் ேபாதடி வாந் த ெெபண் ெ◌ணத் ைளதயும் ைேபாாதிரத் ைளதயும் இழந் து, கணவானால் நிராகரிக் கப் ெ◌ட் டு, ஊருக் குச் ெபசல் லப் ெ◌ணம் ேபாசர்ப் ெ◌தற் காக இங் கு ேபாவாைளல ெபசய் துவிட் டு, முந் ைளைத நாாைேபா ெேபாருந் ஊருக் குக் ைகிம் பிவிட் டதாகக் கூறினார் . துஷ் ை◌ந் தனுக் குக் கிைராத் துக் ேபாகாவில் நிைளனவுக் கு வாந் தது. முகவாரிைைளப் ெெபற் றுக் ெபகாண் டு, தன் காரில் இந் ைதி சிைனிா ெ◌ாணியில் விைளரந் தான் . ை◌ாருதி, குவாாலிஸ் , இன் ேபானாவாா, சஃெ◌ாரி, வாாட் டர் ேபாடங் கர் என அைளனத் ைளதயும் கடந் து, ை◌ைளழ, ெ◌னி ைபுல் , சாய்ந் த ை◌ரங் கைைள எல் லாம் ெெபாருட் ெ◌டுத் ைதால் , தன் சகுந் தைளலைைள மீட் ேபாட தீ ருவாது என் றா உறுதிைேபாாடு ெபசன் றாான் . தன் உணவாகத் தின் வாாடிக் ைளைைகார் கைைள அதிகரிக் க அைவாது ைெபன் ைைைளான இட் லி ை◌ாவு உதவும் என் றும் ை◌கிழ்ந் தான் ! நாவீ னத் திைளரப் ெ◌டங் கைைளப் ெேபாால, இந் தத் கைளதைைளயும் இேபாதாடு முடிப் ெேபாாம் ... துஷ் ை◌ந்த் சகுந் தைளல உைத சூைரிைள (ெபகாடியில் அல் ல, வாானத் தில் ), ேபாநாாக் கி நாடந் து ெபசன் றானர் சில ஆராய்ச் ைைசிார் கள் , ைபுலில் ெ◌ல ஆண் டுைகாக கார் ஓட் டிச் ெபசன் றா துஷ் ை◌ந் தன் , சாைளலயில் ஒரு ெபகாடி ெ◌டர் நாதிருப் ெ◌ைளதக்கண் டு காைளர நிறுத் தி, அந் தக் ெபகாடி தன் காரின் மீ து ெ◌டர்ந் து ைவார வாழிெபசய் துவிட் டு, கால் நாைளைடாகேபாவா நாடந் தானாம் . வாழிதவாறி கிைராத் தின் எல் ைளலைைள அைளடந் தெேபாாது, ஒரு சிறுவான் புலியுடன் விைைைளாடிக் ெபகாண் டிருந் தானாம் . துஷ் ை◌ந் தன்

32 ை◌ரத் தடியில் ஒய் ெபவாடுத் தெேபாாது,அச் சிறுவான்தன் இட் லிைைளப் புலிைேபாாடு ெ◌கிர்ந் துெபகாள் வாைளதக் கண் டான் . ெ◌சியிலிருந் த துஷ் ை◌ந் தனுக் குச் சிறுவான் ஒரு துண் டு இட் லி ெபகாடுக் க, ஒேபார கடியில் துஷ் ை◌ந் தன் தன் சகுந் தைளலைைளயும் ை◌கன் ெ◌ரதைளனயும் கண் டுெபகாண் டானாம் ! ஒேபார ஒரு ‘கடி’ (Bite) துஷ் ை◌ந் தனுக் கு ை◌கிழ்ச் சிைைளக் ெபகாடுத் தது; ஆனால் கைளதயின் ெ◌ல ‘ெைளட் டுகள் ’ (Bytes – 400,090 bytes) துரதிர்ஷ் டவாைசான வாாசகர் களுக் கு ேபாவாதைளனைைளக்ெபகாடுக் கிறாேபாதஎன் று வாாசகர் கள் முணுமுணுப் ெ◌து எனக் குக் ேபாகட் கிறாது. j

33 பாாக்் – 2 பாாட்்காளு்் காவைகதகாளு்்

34 க்்ட்் பாடா்பாாட்்க்் ட்்ாசா்் பாாட்்க்்க்் (ெசாம்ட்்் டு:ோட்்் டு்கு ோட்்் ெசாட் ைடு்்துேநா்் ோைடுைைக் ேசாகட்்்ட் ோேசாேயா) ஒட் டு ேேகட் டு பாாடும் எசப் பாாட் டு - வைசச பாாட் டு அல் ல. பால் லவி: ஓட் டுக் கு ஓெபடடுத் து நாான் ஓடுவாைளதக் காணாைேபாா உன் னுடன் ெ◌ாட் ெபடடுத் து ெ◌ாடும் நாாள் வாாராேபாதா. கட் சிக் கு குரல் எடுத் து கூவும் என் ைளன ெ◌ாராைேபாா, காணும் காட் சிைெபல் லாம் ைாக ை◌ாறாாேபாதா. (ெ◌ாட் டுக் கு ெ◌ாட் ெபடடுத் து...) சரணம் : ெேபாார்க் ைகம் ெேபாால் ெ◌ா ைளத ெபசன் று, தைளலவார் பின் னால் ஊர் வாலம் ெபசன் று ெேபாார்க் ைகம் அவார் ெபவான் றாார் . தைாக நாான் நின் ேபாறான் . ெேபாச் சு ைை◌ங் கி ை◌க் கள் நின் றாார் , அவார் குரல் இரங் கி ேபாசாடா குடித் தார் கண்ணீர் குடித் து நாான் நின் ேபாறான் ...மீண் டும் பால் லவி: ேபாகாட் ைளடக் கு அவார் ெபசன் றாார் நாான் ேபாகாட் ைளட விட் டு நின் ேபாறாேபான... கைளர வாரும் ெெபரு அைளலைேபா என் ைளன ெபகாண் டு ெபசல் ல ை◌ாட் டாைேபாா. பால் லவி: ஓட் டுக் கு ஓேபாடடுத் ேபாதன் நாான் ஓடிழந் து காணாைேபாா. இன் ெபனாரு ஓடிருந் தால் நாான் உன் ைளனைேபா ேபாகட் ெேபாேபான.... (ெ◌ாட் டுக் கு ெ◌ாட் ெபடடுத் து)

35 மாாடி வீட் டு மாங் ேைச ே◌ாய் வாங் ே◌ பாாடல் பால் லவி: எட் டடுக் கு ை◌ாளிைளகயில் ஏற் றி ைளவாத் த என் கணவான் லிஃப்ட் ைளவாக் க ை◌றாந் தானடி, ேபாதாழி லிஃப்ட் ைளவாக் க ை◌றாந் தானடி... பால் லவி முற் ைறி காய் காய் காய் , வாதங் கின காய் வாாங் கி ெபவாட் ைடிாய் இருந் தவாைளன வில் லனாய் ை◌ாற் ைறிேபாதன் . சரணம் 1 பூசணிக் காய் ேபாராடில் கிடந் தால் ஆக் ஸிெபடன்ட் தான் ஆகாேபாதா? ைளகதடுத் நிறுத் தினால் ேபாகாைளவாக் காய் அவாள் ஆனேபாதன் ? புடைளல ெேபாால் ைவார்ந் தாலும் புத் தி இன் னும் ைவாரலிைேபா, ெேபாரிக் காய் ெேபாால் இனித் த நாான் எட் டிக் காய் ஆேபானேபான (முற் ைறி காய் காய் காய் ) சரணம் 2. ெ◌ச் ைளச காய் ை◌ாங் காய் காலத் தால் ெ◌ழுக் கைளலைேபாா? அவாள் ை◌ னமும் காலத் தால் ை◌ாம் ெ◌ைழாய் ை◌ாறாாேபாதா? ெ◌லாக் காய் ெேபாால் என் னவாைேபா,ெபவாளிப் புறாைேபா முள் ை◌ானாலும் , ெ◌ ழுத் தபின் உள் ை◌த் தால் என் றும் இனிக் கும் சுைைள அவாைேபா. (முற் ைறி காய் காய் காய் )

36 பால் லவி: நாைளனக் க ெபதரிந் த ை◌ைளழைேபா உனக் கு உலர்த் த ெபதைரிாதா. உலர்த் த ெபதரிந் த காற் ேபாறா உனக் கு ை◌ டிக் க ெபதைரிாதா. சரணம் : ை◌ாடிப் ெ◌டி ஏறி வாந் து ைைளசூ◌ெர் ா வாாங் கி வாந் து வாாய் ஊட் ட ை◌றாந் தானடி ேபாதாழி வாாய் ஊட் ட ை◌றாந் தானடி ேபாதாழி சரணம் : அெது ெ◌டி இறாங் கி வாந் து எெது கிேபாலா எைளட குைளறாக் க ை◌ன் னவான் ெபசய் த சதி இதுடி ேபாதாழி, ை◌ன் னவான் ெபசய் த சதி இதுடி ேபாதாழி (௭ட் டடுக் கு ை◌ாளிைளகயில் ...) (சரணம் ) சைைளக் க ெபதரிந் த அடுப் ெேபா உனக் கு சுைளவாக் க ெபதைரிாதா. சுைளவாக் க ெபதரிந் த நாாக் ேபாக உனக் கு துப் ெ◌ ெபதைரிாதா. (நாைளனக் க ெபதரிந் த ை◌ைளழைேபா இல் லத் தரசியின் ேகேசா குரல்

37த் மி் கவைலத் க்் (First everattemptat tamilpoetry, this poem in 2002... can read but not write tamil) சித் ரபாானுவின் புன் னேைச: ஏப் ரல் 14, 2002. சின் ன திைளரயில் காைளல முதல் கண் மூடும் வாைளர காகிதப் பூக் களின் கலர் களும் ஜிகினா நாட் சத் திரங் களின் உதட் ைடவு சிரிப் பில் தான் . கடவுைைள ேபாகாவிலில் நாாடுவாது நான் னாளில் ேபாவாண் டுவாது உலகத் திற் கு நிம் ை◌தியும் நிதானமும் இல் ைளல தனக் கு தனம் ேபாவாண் டி, சிறு மூலதனத் தால் ெெபைரி உண் ைடிலில் . ஆனால் ... சிரிப் ெைள சங்கீ ைதாய் ை◌லர்ந் து தமிழ் கவிைளைதால் இந் த புத் தாண் ைளட வாரேபாவாற் று ை◌னம் நிைளறாந் து ை◌ான் ேபாகட் கிறாது... வாறுைைளைைள நீக் கு வாாடும் இை ெெபண் ைெெபர் பூண் ட புத் தாண் டு ைபூலர் ெேபாால் புன் சிரிப் புடன் விடிகிறாது காைளல கதிரவானுடன் ., ை◌னம் ைெபய் ை◌றாந் து லயிப் ெ◌து புத் தாண் டின் பிறாப் பு ெ◌ண் டிைளகயில் அல் ல, ை◌கிழ் வூட் டும் ை◌ந் திரத் தில் அல் ல. வாந் திருப் ெ◌வாைளர வாரேபாவாற் கும் விருந் ேபாதாம் ெ◌வில் அல் ல.

38 சாதி இரண் ெபடாை ேபாவாறில் ைளல அரைசில் வாாதிக் கு, அடுத் த ேபாதர் தல் வாரும் வாைளர... ெபவாளுத் த ெபநாட் உைளட, வாண் டியில் உலா வாரும் சீ ன ஆப் பிள் அழகி, ைளகயில் எடுத் து துகில் உரித் தால் , ெபவாட் கத் தில் சிவாக் கிறாாள் . கடிக் க ை◌னம் வாரவில் ைளலைேபா விைளல ேபாகட் டால் . ை◌னிதர் களின் , ெபவாறுைைளைைள ெேபாாக் கு வாறாண் ட பூமியில் . சிரிப் பு ை◌லரட் டும் ை◌ைளைழாக, நால் ல சிந் தைளன ை◌லரட் டும் ெபைசலாக. நாட் பு ை◌லரட் டும் சாதி இரண் ெபடாை ேபாவாறில் ைளல என் று. கடவுள் உள் ை◌த் தில் , உலகத் தில் உேபாலாகத் தில் இல் ைளல என் று அறிந் து. சிரிப் பும் சங்கீ தமும் ேபாசர்ந் து ேபாகட் கும் வாரம் . சிற் பிக் கு ெபதரிையுா சிரிப் பின் அருைைள? அவான் கல் லில் அல் லேபாவாா வாடிக் கிறாான் அைளத. ஏைளழக் கு ெபதரியும் சிரிப் பின் அருைைள. அவான் கண்ணீர் அல் லேபாவாா வாடிக் கிறாான் . சிரிப் பின் சிறப் பு சாதியும் ேகதர் தலும் சிவக் கும் சீ ன அழகி

39 மாடிசார் மாாமியின் ேகமாார் னிங் வாக் தண்ணீர் ேவானங் ே◌ளில் ே◌ண்ணீர் . (Reflections on the death of a few under the tires of a speeding water tanker) கால் தைளரயில் ெ◌திந் து ை◌ண் ணின் சுகம் காண் ெ◌து உடலுக் கு உள் ை◌த் திற் கு நால் லது காைளல, ை◌ாைளல நாடெ◌து, ைஇற் ைளகயின் சூழலில் அல் லது கடல் ஓரத் தில் . ஆனால் ை◌டிசார் ை◌ாமி ‘ைளநாக் ’ காலணி அணிந் து காைளல கல் கட் டிடங் களின் நாடுவில் கார் ஒன் று சில அடி நாடந் த பின் ஏறி வீ டு ெபசல் ல ஊர்ந் தால் , அதனால் உடல் இைைளக் காது. ெ◌ர்ஸ் ெெபட் ேபாரால் பில் லினால் இைைளக் கும் . ெபசன் ைளன ை◌ாநாகரில் ை◌க் கள் தண்ணீர் ெ◌ார்த் ததில் ைளல கண் இைைளக் குள் இருக் கும் சிறு துளிகள் தவிர. வாானம் ெெபாய்த் தும் வாாகனங் கள் ெெபாய்க் கவில் ைளல. ெபதருவில் ெ◌ாதி வாழிந் தாலும் மீ தி ெபதருமுைளன ெபதாட் டிகளில் கீழ் ை◌ட் ட குடியினருக் கு குடிெ◌தற் கு. தண்ணீர் ைசுக் கும் வாாகனங் கள் ெ◌ல ை◌க் கள் கண்ணீ ைளர கைளரக் க, வாரண் ட நாாக் கிற் கு உயிர் ெபகாடுக் க ைை◌ தூதைளர ெேபாால் ேபாவாைகாய் வாந் து சில உயிர் குடிக் கிற தண்ணீர் இருந் தும் ெேபாாறாாது என் று கண்ணீர் நிரெ◌ சில விழிகளில் .

40 உேலம் உயராமால் வளர் நது இருந் தால் ....... உலகம் ைஉர்ந் து ைவாைரால் ஆைலரம் ெேபாால் ெ◌டர்ந் து இருந் தால் உயிருடன் சரிந் து விழாது இரட் ைளட ை◌ாளிைளக ெேபாால் , ெபவாைர் களின் ைவிானம் என் றா ெபவாடிகுண் டினால் . ைஅவுக் கு மீ ை ேபாசமிப் புகள் வாங் கியில் ேபாகாடிகைைள ைஉைரால் கங் ைளக ெேபாால் ெ◌டர்ந் தால் , ஏைளழகளும் குடிக் கலாம் உயிர் வாாழ, புண் ைம் ேபாசர்த் து உங் களுக் கு அவான் கணக் கில் ! ைஉர ைஉர வாரும் தனிைைள. ெ◌டர ெ◌டர வாரும் ெ◌ண் பு. ைஉர்ந் த ை◌னம் ைவாரும் ஆனால் ைஅந் து ெ◌ார்க் க இல் ைளல, உணர்ந் து ை◌கிழ... ைஉர்ந் து ைவாரும் ெ◌ண் பு ை◌றாந் து, ை◌னம் , இைதம் ெ◌டர்ந் தால் , சிரிப் ெ◌ாக, இைளச அைளலகைைள, இல் லத் தரசியின் முகத் தில் ை◌லர்ச் சியும் குழந் ைளதகளின் சிரிப் பில் இைளறாவாைளனயும் காணலாம் . ைஉர் வாது, நிற் ெ◌து ெெபருைைளதான் கேபாழ விழும் வாைளர, ஆனால் ெ◌டர்ந் து வாாழ் வாது: தாழ் ைைளயில் ைளல. ை◌ைளறாந் த பின் னும் ை◌ற் றாவார் ை◌னதில் இருப் ெ◌து, அதுேபாவா பிறாப் பின் அர்த் தம் .

41 உயிர் வாழ உயிர் விடும் உயி◌ேர்ள்கீச் கீச் ெபசன் று குதூகலத் தில் குரெபலழுப் பும் , சிறு பூப் ெ◌ந் து ெேபாால் இருக் கும் ேபாகாழிகுஞ் சுகள் அைறிா அன் ைளனயின் கூட தானும் உயிர் ெபகாடுப் ெேபாாம் ை◌ற் றாவார் உயிர் வாாழ. அந் த ெபவாட் ெடுவான் வீட் டு அடுப் பு எைரி. அவான் வீட் டு ை◌ரணத் தில் கண்ணீ ருடன் குரல் எழுப் ெபுவான் குஞ் சுகளின் குரல் ை◌றாந் து. பூவாாடி ை◌ற் ெபறாான் று ை◌லரும் , ஒரு ேபாகாழியின் பின் னால் ெ◌ல பிறாக் கும் . ைஇற் ைளகயின் ைதி இது. அவானின் கணிப் பு உலகம் உைைருால் குைளட ைைசாால் இருக் க ைஅவுக் கு அதிக உயிர் கைைள ெ◌றிப் ெ◌து. ை◌ற் றாவார் ை◌ரணத் ைளத ை◌னிதன் ஏற் கும் ெேபாாது ை◌னதிற் கு ஏன் தன்வீட் டு கதைளவா ைஎன் தட் டும் ெேபாாது இடிைேபாாைளைசாய் ேபாகட் கிறாது? ெேபாாரில் ை◌ற் றாவார் கைைள ெபகான் று திரும் பினால் புகழ் ை◌ாைளல கழுத் தில் . ெபவாறியில் வாறுைைளயில் ெபகான் றாால் அது ெபகாைளல, காைளல கதிரவானின் ைஇம் இைதான சூட் டில் பூக் கும் பூக் களின் சிரிப் புக் கு ெபதரியும் அதன் வாாழ் வு முடியும் ெபசடியில் உச் சி ேபாவாைைள ெபவாயிலில் , அல் லது அழகான ெெபண் களின் கூந் தலில் ை◌றுநாாள் ை◌ஞ் சத் தில் நாாரிலிருந் து பிரிந் து குப் ெைள ெபதாட் டியில் ைசாைதிாக.

42 அரிது அரிது கட் டிலில் ெ◌த் து ை◌ாதம் ெபசன் று கத் தி ெ◌ைடால் குழந் ைளத குரல் ேபாகட் ெ◌து. ெ◌ ணமில் ைலால் புன் னைளகைைள ை◌ ருத் துவார் முகத் தில் ெ◌ார் ெ◌து. அதனிலும் அரிது எண் ெ◌த் ைளதந் தில் ெ◌டுத் த ெ◌டுக் ைளகயில் விடி காைளல விடுமுைளறா நாாளில் நிரந் தர துயில் ெபகாள் வாது உற் றாார்க் கு ெபசலவு ைளவாக் ைகால் . ை◌ருத் துவாரின் உண் டி ெெபருக் கி பிள் ைைளகளுக் கு ை◌னம் ெ◌ணம் முகம் சுருக் ைகால் ... கழுத் தில் இருக் கும் கைளடசி ை◌ாைளல தூக் கு கயிேபாறா. புைரிவில் ைளல இந் த ை◌ னதிற் கு ை◌னிதர் களின் உயிர் ெபகாடுக் கும் உயிர் எடுக் கும் விைைைளாட் டு. வாாகனத் தின் அடியில் ை◌ டியும் உயிர் விைதிால் அல் ல. ை◌ற் றாவானின் ேபாவாகத் தால் . ை◌ருத் துவாரின் திறாைைைளால் உயிர் வாருவாது விைதிால் அல் ல. ைவார்ந் த அறிவாால் அெவாத் தால் , நாம் பிக் ைளைகால் . உயிர் மீட் கிறாான் ைகுத் ைதவு... சாவின் கைளரயிலிருந் து... ெபவாைறிர் கள் , ெ◌தவி ெபவாைறிர் கள் கடைலவு உயிர் எடுக் கின் றானர் . ை◌ார் ெெபற் றா பிள் ைைளகைேபாா, அவார் கள் ெெபற் றாவார் கள் இல் ைளல.

43 ே◌ண்ணீர் பூக் ே◌ள் கண்ணீர் ெபகாப் ெ◌ளிக் கும் அரைசில் வாாதிக் கு அைளனவாரின் எதிேபார, ெபநாஞ் சு ெெபாறுக் குதில் ைளலைேபா என் று ெெபாய் கண்ணீ ராக கண் ணிலிருந் து உணர்ச் சிகைைள உதிர்க் கும் முத் துைகாக கண்ணீர் துளிைகாக எத் தைளன கண் கள் இவ் வுலகில் உதிர்க் கின் றான. முத் துக் களின் ை◌திப்பீ டு சுெலம் ெ◌ணத் தராசில் . கண்ணீர்ப் பூக் களின் ை◌திப் ெேபாா இழப் பில் அல் லது சிரிப் பில் தான் ெபதரியும் . விழி இதழ் ஓரத் தில் ைெ◌த் தில் உைளறாந் து இருக் கும் கண்ணீர் ை◌ாணவார்க் கு, ஆசிைரிரின் ைளகப் பிரம் பின் அைளசவும் , உருளும் ேபாெகாக் கண் கள் நிற் கும் வாைளர. நின் றாவுடன் உருளும் கண்ணீர் துளிகள் ைெ◌த் தால் அல் ல. ெபவாளி வாந் தால் திரும் பி ெபசல் லாது என் ெ◌து கண் களின் சாைளல விதி. ை◌ருட் சி ெ◌ார் ைளவாயுடன் கண்ணீர் ேபாகார்க் கும் கண் களில் , உரிக் கும் ெபவாங் ைகாத் தால் , முைளறாக் கும் ை◌ாைாரின் ெபவாறுப் பு ெபநாருப் பு கண் ைகால் . ெெபாறுைைளயுடன் காத் திருக் கும் கண்ணீர் துளிகள் அவாள் ெேபாால, கணவான் வாரும் வாைளர இரவின் தனிைைளக் காக, எைரிைளைலாக ெபவாடிக் க அல் ல, ஒரு ஆதரவு, அன் பு ேபாதாளுக் காக கண்ணீ ரால் நாைளனக் க அைளனத் ைளதயும் ை◌றாக் க அவான் ை◌ார் பில் ...

44 கர்ச்சீப் வாைளர, ேபாைகரா விழி முைளறாத் து டிவியில் ேபாதான் றும் வாைளர. பிள் ைைளகள் ெ◌ணப் ெெபட் டியுடேபானா அல் லது வாறுைைளயில் ேபாசற் றில் உழந் தாலும் , ை◌ரணத் திலிருந் து தப் பினான் என் றா ெபசால் ைளலக் ேபாகட் டால் வாடிக் கும் தாயின் கண்ணீர் துளிகள் விைளைலதிப் பில் லா ஆனந் த கண்ணீர் பூக் கள் . எதி◌ெர் ார்ப் பில் லா காணிக் ைளக கடவுளு க் கு . மூத் தறிஞரின் சக் கரவார்த் தியின் திைருகன் , கல் கியின் ெெபான் னியின் ெபசல் வான் , ெ◌ார்த் ெதினின் கனவுகள் எல் லாம் உலா வாந் த அட் ைளட ெ◌ட இதழ் கள் எல் லாம் கனவுைகா? ஓ ெேபாாடு அச் சில் ஏறி உள் ைேபா இருந் தால் இருக் கட் டும் சில ை◌க் கள் ரசைளனக் காக. ஆனால் காைவிங் களுக் கு உயிர் ஊட் ைடி ை◌ைணிம் மின் ஓைவிங் கள் தாங் ைகி இதழ் அட் ைளட இப் ெெபாழுது ஓ ெேபாாடு ஒப் ெ◌ரிக் க?. இது காலத் தின் கட் ைைடாா இல் ைளல கல் கியின் நாஷ் ட தைளைசா? ெ◌ல் லாயிரம் பிரதிகள் விற் று சில் லைளறா ேபாசர்த் து பிைளழக் கவாா?. கண் கலங் குகிேபாறான் காகித கல் கிக் காக அல் ல. அந் த ைஅரருக் காக, கர் நாாடைகாய் சங்கீ தம் ெ◌ாடி கல் ைகிாக காைவிங் கள் ெ◌ைளடத் த அந் த முதல் ஆசிைரிருக் காக.. ே◌ல் கியில் ே◌ாண் பாது நிஜமாா?

பாாக்் – 3 ெெதரி்் ெ◌ கெைதக்்

46 ஒரு ெபபாரியவரு்் அவரி்் தாாடியு அந் தக கிராாமம் மிகவும் உள் ேள� அைமமந் த ஒரு சிற் றூர் ; அங் ேளக மின் சாாராம் என் றாால் என் னெவ�ன் ேளறா ெவதரியாாது, அகல் வி�க் குகளும் எண் ெவ�ய் வி�க் குகளும் மட் டுேளம பயான் பாட் டில் இருந் தன. அந் த ஊரில் ஒரு ெவபரியா�ர் இருந் தார் . அ�ருக் கு மார் பு �ைமரா நீண் டு படர்ந் த, பட் டுப் ேளபான் றா ெவமன் ைமமயாான, சுத் தமான, நன் றாாக ◌ாராப் பட் ட ெவ�ண் ைமமயாான தாடி இருந் தது. பார்க் க அஸ் ெவடரிகீஸ் (Asterix) காமிக் ஸில் �ரும் ‘டிராரூயிட் ’ (Druid) துறாவி ேளபாலேள� இருப் பார் . ஒரு நாள் இராவு, அ�ர் ெவமழுகு�ர்த் தி ெவ�ளிச்த் தில் ஒரு புத் தகத் ைமதப் படித் துக் ெவகாண் டிருந் தார் . அதில் , “நீ �மான தாடி ைம�த் திருக் கும் ெவபரியா�ர் கள் ெவபாது◌ாக முட் டாள் க◌ாகேள� இருப் பார் கள் என் று எழுதப் பட் டிருந் தது. ெவபரியா�ருக் குத் தன் தாடி நீ �மானது என் றும் , ஊரில் உள் � மற் றா�ர் களுக் கும் படிக் கத் ெவதரியும் என் றும் ெவதரியும் . ேளமலும் அந் தப் புத் தகம் பலராாலும் படிக் கப் பட் ட ஒன் று. மற் றா�ர் களும் இைமதப் படித் துவிட் டு நம் ைமமயும் முட் டாள் என் று நிைமனத் துவிடு◌ார் கேள◌ா” என் று அ�ர் மிகவும் க�ைமலப் பட் டார் . என் ன ெவசாய் �ெவதன் று ேளயாாசித் தேளபாது, அ�ர் பார் ைம� அங் கிருந் த வி�க் கின் மீ து விழுந் தது. அ�ருக் கு ஒரு ேளயாாசாைமன ேளதாணியாது. ஓங் கி ��ர்ந் திருந் த தன் ெவமன் ைமமயாான தாடிைமயா இடது ைமகயாால் இறுகப் பிடித் துக் ெவகாண் டு, �லது ைமகயில் இருந் தஎரியும் ெவமழுகு�ர்த் திைமயாத் தாடியின் அருகில் ெவகாண் டு ெவசான் று ெவகாளுத் த முயான் றாார் .

47 பட் டுப் ேளபான் றா ெவ�ண் ைமமயாான தாடியின் நுனி தீப் பிடித் து, ேள�கமாகப் பராவி அ�ருைமடயா விரால் கைம� எட் டியாது. கன் னங் கள் �ழியாாகப் பராவி, புரு�ங் கைம� எரித் து, தைமலமுடிைமயாயும் கருக் கித் தழும் புக◌ாக் கியாது. �லியாால் அலறியா ெவபரியா�ர் ,எரியும் கன் னங் கைம�த் ெவதாடு�தற் காக ெவமழுகு�ர்த் திைமயாக் கீ ேள� ேளபாட் டார் . அந் த ெவமழுகு�ர்த் தி தைமராயில் இருந் த விரிப் பில் தீப் பிடித் து, மராத் தைமரா, கதவுகள் , ைம�க் ேளகால் கூைமரா எனப் பராவி வீ ேளட பற் றி எரிந் தது. அ�ர் �லியாால் கத் திக் ெவகாண் ேளட ெவ�ளிேளயா ஓடி�ந் தார் . நீ �மான தாடி ைம�த் திருக் கும் ெவபரியா�ர் கள் ஏன் முட் டாள் கள் என் று புத் தகம் ெவசாான் னதன் அர்த் தம் அப் ேளபாதுதான் அ�ருக் குப் புரிந் த து! j

48 அரசரும்்் குடிம் ்களும்்் அக் பர் சாக் கரா�ர்த் தி இந் தியாாவின் பல மாநிலங் கைம� இராக் கத் ேளதாடும் . புரிதேளலாடும் , மக் கள் மீ தான நம் பிக் ைமகேளயாாடும் ஆட் சி ெவசாய் து �ந் தார் அ�ருைமடயா அராசாைம�யில் பீர் பால் என் றா விகடகவி (நம் ஊர் ெவதனாலிராாமன் ேளபால் ) இருந் தார் . அ�ர்மிகுந் த அறி◌ாளி; நைமகச் சுைம�ேளயாாடு கூடியா, என் றும் நிைமனவில் நிற் கக் கூடியா கருத் துகைம� எப் ேளபாதும் ��ங் கு◌ார் . சில ேளநராங் களில் அைம� கூர் ைமமயாாகவும் , சில ேளநராங் களில் தூயா நைமகச் சுைம�யாாகவும் இருக் கும் . ஒருமுைமறா அக் பர் , “என் நாட் டுச் ெவசால் �ந் தர் கள் என் மீ து விசு◌ாசாமும் அன் பும் ெவகாண் ட�ர் கள் ; அதனால் நான் என் ன ேளகட் டாலும் தரு◌ார் கள் ” என் றாார் . அதற் கு பீர் பால் , “'அது உண் ைமமயால் ல மன் னா, ப�க் காரார் கள் ெவசால் �ம் ேளசார்ப் பதில் மட் டுேளம குறிக் ேளகா◌ாகஇருப் பார் கள் . என நிைமனப் பார் கேள� தவிரா, அ�ர் கள் ெவசாய் யா மாட் டார் கள் ! என் றாார் . அக் பர் ேளகாபமைமடந் து, தன் கூற் றுதான் சாரி என் று நிரூபிப் பதாகக் கூறினார் .பீர் பாலின் ேளயாாசாைமனப் படி, ஒரு நல் ல நாளில் அக் பர் தன் ேளதாட் டத் தின் நடுவில் தானியாக் க�ஞ் சியாம் ேளபால மிகப் ெவபரியா ஜாாடி ஒன் ைமறா ைம�த் தார் . ஏைம�களுக் கு உ��ளிக் கப் ேளபா�தாக அறிவித் து, அடுத் த நாள் நள் ளிராவுக் குள் ஊரிலுள் � அைமனத் துச் ெவசால் �ந் தர் களும் ஆளுக் கு ஒரு ெவசாாம் பு பாைமல அந் தப் ெவபரியா ஜாாடியில் ஊற் றா ேள�ண் டும் என் று உத் தராவிட் டார் . மற் றா�ர் கள் தான் தர் மம் ெவசாய் யாேள�ண் டும்

49 மக் களின் எதிர் விைமனைமயாப் பார்க் க அக் பரும் பீர் பாலும் உருமாறிச் ெவசால் �ந் தர் கள் ◌ாழும்பகுதிகளுக் குச் ெவசான் றானர் . அங் ேளக ஒரு ப�க் காரான் தன் மைமனவியிடம் , “ஏைம�களுக் காக ஏன் ஒரு ெவசாாம் பு பாைமல வீ ◌ாக் க ேள�ண் டும் ? அத் தைமன ேளபரும் பால் ஊற் றும் ேளபாது, நான் ஒரு ெவசாாம் புத் தண்ணீ ைமரா ஊற் றினால் யாார் கண் டுபிடிக் கப் ேளபாகிறாார் கள் ?” என் று ெவசாால் �ைமதக் ேளகட் டார் . அேளதேளப அந் தப் ப�க் காரான் , நடுநிசியில் இருட் டில் நீண் ட �ரிைமசாயில் நின் று ஒரு ெவசாாம் புத் தண்ணீ ைமரா அந் த ஜாாடியில் ஊற் றிவிட் டு �ந் தான் . அக் பர் பீர் பாலிடம் , “இ�ன் யாாேளராா ஒரு�ன் விதிவிலக் காக இருக் கலாம் , எல் லாரும் இ�ைமனப் ேளபால இருக் க மாட் டார் கள் . இது மனித இயால் புக் ேளக எதிராானது” என் றாார் . ெவகடு முடி�ைமடந் ததும் , அக் பர் மிகுந் த நம் பிக் ைமகேளயாாடு பீர் பாைமல அைம�த் துக் ெவகாண் டுஜாாடிைமயாப்பார்க் கச் ெவசான் றாார் . ஆனால் அதிர்ச் சியாளிக் கும் விதமாக, அந் த ஜாாடி முழு�தும் ெவ�றும் தண்ணீ ராாேளலேளயா நிராம் பியிருந் தது! அக் பர் பீர் பாலின் கூர் ைமமயாான அறிைம�ப் பாராாட் டினார் . இருந் தாலும் , ஏைம�களுக் கு உ��ளிப் பதாகக் ெவகாடுத் த ◌ாக் ைமகக் காப் பாற் றினார் . அன் று முதல் ,ப�க் காரார் களின் கு�த் ைமத அ�ர் களின் ெவசால் �த் ைமதக் ெவகாண் டு மட் டும் மதிப் பிடு�ைமத நிறுத் திக் ெவகாண் டார் . (குறிப் பு: இப் புத் தகத் திற் கு நிதியுதவி (crowd-funding) ெவசாய் த என் நண் பர் கைம�யும் உறாவினர் கைம�யும் ெவபாறுத் த�ைமரா இந் த கைமத ெவபாய்த் துவிட் டது. “நான் உத◌ாவிட் டால் என் ன, மற் றா�ர் கள் உதவு◌ார் கள் ” என் று அ�ர் கள் நிைமனத் திருந் தால் , உங் கள் ைமககளில் இந் த புத் தகம் இருந் திரு க் காது!) j

50வீ ்் சைைல வழிபாாடு ெவ�ளிநாட் டு மா��ர் கள் என் அைமறாயில் ஒன் று கூடும் ேளபாது, இராவு உ�வுக் கு பின் கைமதகள் ெவசாால் �து எனக் கு மிகவும் பிடிக் கும் . அைம� கருத் து நிைமறாந் த ��க் கமான இந் தியா நாட் டுப் புறாக் கைமதக◌ாக இருக் கும் . அப் படிப் பட் ட ஒரு கைமததான் நமது தீ விராமான சிைமல �ழிபாட் ைமடப் பற் றியாது. மதச் சாடங் குகள் மூலம் நம் ைமமப் பிரித் து ைம�க் கும் ஒன் ைமறாப் பற் றியா கைமத. இதயாங் கள் ஒன் றுபடத் துடித் தாலும் , சில சாாமியாார் கள் ஒன் றிைம�ந் து மனிதர் கைம�ப் பிரிக் கிறாார் கள் . ஒரு மனிதன் , ஒரு ஞாானியிடம் ெவசான் றுதான் �ழிபடு�தற் கு மிகவும் சாக் தி◌ாய்ந் த ெவபாருள் ஒன் ைமறாத் தருமாறு ேளகட் டான் . அதற் கு அந் த ஞாானி, “அெவதல் லாம் ேளதைம�யில் ைமல, கண் கைம� மூடி இைமறா�ைமன நிைமனத் �ழிபடு” என் றாார் . ஆனால் அ�ேளனா, “இல் ைமல, இைமறா�ன் ேளபால நான் பார்க் கவும் ெவதாட் டு உ�ராவும் கூடியா ஒரு ெவபாருைம�க் ெவகாடுங் கள் ” என் று அடம் பிடித் தான் . ேளபசிப் ேளபசிச் அலுத் துப் ேளபான ஞாானி, ஒரு கல் ைமல எடுத் து அ�னிடம் ெவகாடுத் து, “இது கடவுைம�ப் ேளபாலேள� சாக் தி ◌ாய்ந் தது, இைமத �ழிப் படு” என் றாார் . நம் ம ஆளும் அந் தக் கல் லுக் கு மாைமலகள் அணிவித் து, ப�ங் கள் மற் றும் பிறா உ�வுப் பண் டங் கைம� அதன் முன் ைம�த் து �ழிபடத் ெவதாடங் கினான் . தினமும் காைமலயில் அந் த உ�வுகள் மாயாமாய் மைமறா�ைமதக் கண் டு, ‘கற் கடவுள் என் அன் பான (மன் னிக் கவும் ,

51 ேளபராாைமசா பிடித் த) பைமடப் புகைம� ஏற் றுக் ெவகாண் டார் ’ என் று மகிழ்ச் சியாைமடந் தான் . ஒரு நாள் , தான் பைமடத் த உ�ைம� ஒரு எலி இழுத் துச் ெவசான் று சாாப் பிடு�ைமதப் பார்த் தான் . உடேளன அ�ன் , ‘இந் த எலி உ�ைம�ச் சாாப் பிடுகிறாது, ஆனால் இந் த கற் கடவு◌ால் அைமதத் தடுக் க முடியாவில் ைமலேளயா! அப் படியாானால் , கல் எலிைமயாக் கண் டு பயாப் படுகிறாது: எனேள� எலிதான் கல் ைமல விட சாக் தி ◌ாய்ந் தது’ என் று நிைமனத் தான் . அதனால் அ�ன் எலிைமயா �ழிபடத் ெவதாடங் கினான் . எலிக் கும் ெவகாஞ் சாக் காலம் நல் ல ேளயாாகம் தான் ! ஒரு நாள் , அவ் �ழியாாக �ந் த ஒரு பூைமன, எலி சாாப் பிடு�ைமதப் பார்த் து அைமத விராட் டிவிட் டு, அந் த உ�ைம�ச் சாாப் பிட் டது. இப் ேளபாது அ�ன் , ‘இேளதா எலிைமயா விட சாக் தி ◌ாய்ந் த ஒன் று �ந் துவிட் டது! என் று பூைமனைமயா �ழிபடத் ெவதாடங் கினான் . பா�ம் , அந் தப் பூைமனயின் சாந் ேளதாஷமும் நீ டிக் கவில் ைமல. ஒரு நாய் �ந் து பூைமனைமயா விராட் டி அடித் தது. உடேளன அ�ன் க�னம் நாய் பக் கம் திரும் பியாது. ஒரு நாள் , அந் த நாய் சாைமமயாலைமறாயில் அசிங் கம் ெவசாய் துவிட் டது. அைமதப் பார்த் தஅ�னுைமடயா மைமனவி நாைமயா அடுத் து விராட் டினாள் . நாய் ◌ாைமலச் சுருட் டிக் ெவகாண் டு அலறிக் ெவகாண் டு ஓடியாது. அந் த மனிதன் திைமகத் துப் ேளபாய் நின் றாான் ! ‘ஓ! என் மைமனவிைமயாக் கண் டு இந் த நாய் ஓடுகிறாேளத, அப் படியாானால் அ�ள் தான் மிகவும் சாக் தி ◌ாய்ந் த�ள் ’ என் று நிைமனத் து, அன் றிலிருந் து தன் மைமனவிைமயா �ழிபடத் ெவதாடங் கினான் . ஒரு நாள் , அ�னுைமடயா மைமனவி அ�னுக் கு உ�வு பரிமாறா தாமதமானது. ேளகாபமைமடந் த அ�ன் மைமனவிைமயா அடித் தான் . அ�ள் பயாந் து கதறி, அடிப் பத நிறுத் தும் படி ெவகஞ் சினாள் . பாதியில் அ�ன் அப் படிேளயா ஸ் தம் பித் து

52 நின் றாான் . ‘மிகவும் சாக் தி ◌ாய்ந் த�ள் என் று நிைமனத் த அ�ைம�ேளயா நான் பயாமுறுததுகிேளறான் .என் பசியும் , �யிறும் உறுமியாதுதான் என் ைமன கத் தவும் அடிக் கவும் ைம�த் தது. அப் படியாானால் , இந் த �யிறுதான் எல் லா�ற் ைமறாயும் விட ேளமலானது என் று முடிவு ெவசாய் து, தன் �யிற் ைமறா �ழிபடத் ெவதாடங் கி, அதற் கு நன் றாாக உ��ளிக் க ஆராம் பித் தான் . உ�வு அளிக் காதேளபாது �யிறு உறுமு�ைமதக ேளகட் டு, ‘நான் உ��ளிக் காவிட் டால் இது உ�வுக் காகப் பிச் ைமசா ேளகட் கிறாது. அப் படியாானால் நான் தான் என் �யிற் றுக் கு எஜாமான் ! என் று நிைமனக் கத் ெவதாடங் கினான் . எலி, பூைமன, நாய் , மைமனவி மற் றும் தன் �யிறு எல் லா�ற் ைமறாயும் விடத் தான் தான் மிகவும் சாக் தி ◌ாய்ந் த�ன் என் று முடிவுக் கு �ந் து தன் ைமனேளயா �ழிபடத் ெவதாடங் கினான் ! இப் ேளபாதும் அ�ன் தன் ைமனேளயா �ழிபடுகிறாானா அல் லது ேள�று யாாருக் கா�து தன் �ழிபாட் ைமட மாற் றினானா என் பது நமக் குத் ெவதரியாாது... j

53 ெபபா்்ணு்் துறவகளு்் பண் ைமடயா காலத் தில் , இந் தியாாவின் பல பகுதிகளிலிருந் தும் ெவப�த் த துறாவிகள் ஆண் டுக் கு ஒருமுைமறா தியாானத் திற் காகவும் தங் களின் ஆன்மீ கப்பயிறாசிக் காகவும் திெவபத் தில் உள் � லாசாா (Lhasa) மடாலயாத் திற் குச் ெவசால் �து ��க் கம் . அப் படி சாாராநாத் திலிருந் து இராண் டு துறாவிகள் லாசாாைம� ேளநாக் கிப் புறாப் பட் டனர் . ஒரு�ர் இருபது �யாதுைமடயா, அ�கான, பலசாாலியாான இைம�ஞார் , மற் றா�ர் அறுபதுகளின் பிற் பகுதியில் இருந் த முதியா�ர் , உடல் ெவமலிந் த�ர் . �ழியில் அ�ர் கள் ஒரு�ருக் ெவகாரு�ர் ேளபசிக் ெவகாள் �க் கூடாது, அந் நியார் களிடம் ேளபசாக் கூடாது, பிச் ைமசா ேளகட் கக் கூடாது: யாாராா�து உ��ளித் தால் அைமதச் சாாப் பிட ேள�ண் டும் , அல் லது ஆறுகைம�க் கடக் கும் ேளபாது தண்ணீ ைமராக் குடித் து ◌ா� ேள�ண் டும் என் பது விதி. சில நாட் கள் நைமடபயா�த் திற் குப் பிறாகு, இரு�ரும் இடுப் ப�வு ஆ�முள் � ஒரு ஆற் றின் கைமராைமயா அைமடந் து, அைமதக் கடக் க முடிவு ெவசாய் தனர் . அங் ேளக ஒரு இ�ம் ெவபண் நின் றுெவகாண் டிருந் தாள் . உயாராமான, அ�கான அ�ள் , தன் ப�ங் குடியின ��க் கப் படி கால் விரால் கள் �ைமரா நீண் ட பட் டு ஆைமடைமயா அணிந் திருந் தாள் . ஆைமட நைமன�ைமத அ�ள் விரும் பவில் ைமல; அங் குள் � இரு�ர் துறாவிக◌ாக இருந் தாலும் , மனிதர் கள் தாேளன என் றாஎண் �ம் இருந் தாலும் . ஆைமடயின் கீழ் பகுதிைமயா உயார்த் தி ஆற் ைமறாக் கடக் க அ�ளுக் கு ெவ�ட் கமாக இருந் தது. அகன் றா ேளதாள் களுடன் பலசாாலியாாகக் கா�ப் பட் ட இ�ம் துறாவியிடம் , தன் ைமன ஆற் ைமறாக் கடக் கத் தூக் கிச் ெவசால் ல

54 முடியுமா என் று ேளகட் டாள் . அந் த இ�ம் துறாவி எதுவும் ேளபசாாமல் அ�ைம�த் தன் ைமககளில் தூக் கிக் ெவகாண் டார் . அ�ள் அ�ைமரா இறுகப் பற் றிக் ெவகாள் �, ஆற் ைமறாக் கடந் து நடந் தார் . மூத் த துறாவி ேளகாபக் கனல் ெவதறிக் கும் கண் களுடன் அ�ர் களுக் குப் பின் னால் நடந் து �ந் தார் . இ�ம் துறாவி அந் தப் ெவபண் ைம� அக் கைமராயில் பத் திராமாக இறாக் கிவிட் டு, நைமடபயா�த் ைமதத் ெவதாடர்ந் தார் . அந் தப் ெவபண் கூறியா நன் றி ◌ார்த் ைமதகைம�ேளயாா, அ��து புன் னைமகைமயாேளயாா ேளகட் க, பார் கக திரும் பிக் கூடப் பார்க் கவில் ைமல. மூன் று நாட் களுக் குப் பிறாகு, இரு�ரும் லாசாாவில் உள் � மடாலயாத் தின் உயார்ந் த ◌ாயிைமல அைமடந் தனர் . அதனுள் நுைம�ந் ததும் , மூத் த துறாவி தன் ெவம�னத் ைமதக் கைமலத் து, “இைம�ஞாேளன, நீ ஆற் றாங் கைமராயில் ெவசாய் தது த�று. துறா�றா விதிகளின் படி நீ ஒரு ெவபண் ைம�த் ெவதாடேள◌ா, நிைமனக் கேள◌ா கூடாது. அப் படி இருக் க, அவ் ��வு இ�ைமமயாான,�ைம�ந் து ெவகாடுக் கும்ேளமனியுைமடயா அ�கான ெவபண் ைம� நீ தூக் கிச் ெவசான் றாாேளயா! எனக் கு இராக் கமுள் � மனம் இருப் பதால் இைமத யாாருக் கும் ெவசாால் ல மாட் ேளடன் , ஆனால் நீ இதற் காக (மனம் �ருந் தி) மன் னிப் பு ேளகட் க ேள�ண் டும் ” என் றாார் . இ�ம் துறாவி அ�ைமராப் பார்த் துப் புன் னைமகத் தார் . “நான் அ�ைம� ஆற் றாங் கைமராயில் தூக் கிச் ெவசான் று அங் ேளக இறாக் கிவிட் டு விட் ேளடன் . ஆனால் , நீங் கள் தான் அ�ைம� மூன் று நாட் க◌ாக உங் களுக் குள் ேள�ேளயா சுமந் துெவகாண் டு �ருகிறீர் கள் !” என் று கூறிவிட் டுச் ெவசான் றாார் . மூத் த துறாவி வியாப் பில் உைமறாந் து நின் றாார் . j

55 முதயவரு்் கடலு்் ஒரு ப�காரார் இருந் தார் . அ�ர் தனது �ணிக மற் றும் சுற் றுலாப் பயா�த் ைமத முடித் துவிட் டு கப் பலில் தாயாகம் திரும் பிக் ெவகாண் டிருந் தார் . அ�ருக் குச் ெவசால் �த் தின்மீ தும் , அதனால் கிைமடக் கும் சுகேளபாகங் களின் மீ தும் மிகுந் த ஆைமசாயிருந் தது. மகிழ்ச் சியாாகப் பயாணித் துக் ெவகாண் டிருந் தார் . திடிெவரான, ைமடட் டானிக் ேளபால கப் பல் ஒரு பனிப் பாைமறாயின் மீ து ேளமாதி மூழ் கத் ெவதாடங் கியாது.கடுைமமயாான உத் தராவுகளின் படி, ெவபண் கள் மற் றும் கு�ந் ைமதகளுக் குப் பிறாகு, எஞ் சியிருந் த சில உயிர் காப் புக் படகுகளில் (Lifeboats) ஏறு�தற் காக ஆண் கள் �ரிைமசாயில் நின் றானர் . படகுகளின் எண் ணிக் ைமகைமயாயும்இருக் ைமககைம�யும் க�க் கிட் ட பலர் , தாங் கள் இறாப் பது உறுதி என் பைமத உ�ர்ந் து, ெவசாார்க் கத் தில் இடம் கிைமடக் க இைமறா�ைமனப் பிராார்த் திக் க ெவதாடங் கினர் . அந் தப் ப�க் காரானுக் ேளகா உயிேளராாடு தைமராயில் காலடி எடுத் து ைம�த் து, தன் ◌ாழ் ைம� அனுபவிக் க ேள�ண் டும் என் றா ஆைமசா அதிகமாக இருந் தது. தான் இறாந் துேளபானால் தன் ேளகாடிக் க�க் கான ப�ம் �ங் கியில் அழுகிவிடும் , தான் கடலுக் குள் பி�மாகிவிடுேள◌ாம் என் று மிகவும் பயாந் தான் . “நாம் இைமறா�ைமன மறாந் தாலும் , அ�ர் தம் பிள் ைம�கைம� மறாக் கமாட் டர் ; இதயாத் தின் ஆ�த் திலிருந் து ஒருமுைமறா கதறினாலும் அ�ர் நம் ைமமக் காப் பாற் று◌ார் ” என் று சிறு�யாதில் தாய் ெவசாான் னது அ�ன் நிைமனவுக் கு �ந் தது. விசித் திராமாக, அ�ன் அைமதேளயா ெவசாய் தான் . மனமுருகிப் பிராார்த் தித் தான் . “நான் பிைம�த் தால் , சுகேளபாக

56 ரிசாார்ட் டில் உள் � எனது ெவபரியா எஸ் ேளடட் ைமட விற் று �ரும் முழுப் ப�த் ைமதயும் தர் ம காரியாங் களுக் குக் ெவகாடுததுவிடுகிேளறான் ” ◌ாக் களித் தான் . கைமடசி உயிர் காப் புப் படகின் கைமடசி இருக் ைமகக் காக அ�ன் �ரிைமசாயில் ெவசான் று ெவகாண் டிருந் தேளபாது, ஒரு அற் புதம் நடந் தது. அ�னுக் கு முன் னால் நின் று ெவகாண் டிருந் த நபர் படகில் ஏறா எத் தனித் தேளபாது, நிைமலதடுமாறி கடலில் விழுந் து, தீ விரா மாராைமடப் பால் இறாந் துேளபானான் ! இவ் ◌ாறாாகப் ப�க் காரானுக் கு அந் தப் படகில் இடம் கிைமடத் தது. தான் ◌ாழ் �தற் குத் தகுதியாான�ன் என் றும் , முன் னால் இருந் த�ன் இறாப் பின் மூலம் �ழிைமயா விட் டதன் மூலம் தன் பிராார்த் தைமனக் கு இைமறா�னின் கராங் க◌ால் பதில் கிைமடத் துவிட் டது என் றும் நம் பினான் . உயிருடன் வீ டு திரும் பியாதும் , தன் பைம�யா ◌ாழ்க் ைமக முைமறாக் ேளக திரும் பினான் . ‘அம் மா ெவசாான் னது ேளபால் இைமறா�ன் தண் டிக் கவும் ெவசாய் ◌ார் என் பது நிைமனவுக் கு �ந் து, ெவகாடுத் த ◌ாக் ைமகக் காப் பாற் றா விரும் பினான் . ஆனால் , எஸ் ேளடட் ைமட விற் கும் முழுப் ப�த் ைமதயும் தர் மத் திற் குக் ெவகாடுப் பைமத நிைமனத் தால் அ�னுக் கு மனேளம �ராவில் ைமல. இருப் பினும் , கனவில் தாய் �ந் ததால் அைமதச் ெவசாய் தாக ேள�ண் டியா கட் டாயாத் தில் இருந் தான் . என் று இைமறா�னிடம் அ�னுைமடயா கண் டுபிடித் தது! தனது எஸ் ேளடட் ெவ�றும் 10 டாலருக் கு விற் பைமனக் கு தந் திராமான மூைம� ஒரு �ழிைமயாக் உள் �தாகத் தன் நண் பர் களிைமடேளயாஅறிவித் தான் . ஆனால் ஒரு நிபந் தைமன—அந் த எஸ் ேளடட் டுடன் ேளசார்த் து அங் கிருக் கும் பூைமனைமயாயும் 5 மில் லியான் டாலருக் கு

57 ◌ாங் க ேள�ண் டும் ! அ�னது நண் பர் கள் அ�னுக் குப் ைமபத் தியாம் பிடித் துவிட் டது என் ேளறாா, அல் லது ஏேளதா �ரி எய்ப் புத் திட் டம் என் ேளறாா, அல் லது அ�ன் பூைமனைமயா அவ் ��வு உயார் ◌ாக மதிக் திறாான் என் ேளறாா நிைமனத் தனர் . இருந் தாலும் , அந் த எஸ் ேளடட் டின் மதிப் பிற் கு அது ஈடானது என் பதால் அைமத ◌ாங் கினர் . அதன் படி, எஸ் ேளடட் 10 டாலருக் கு விற் கப் பட் டு, அந் தப் ெவதாைமக தர் மததிற் குச் ெவசான் றாது. பூைமனைமயா விற் றா 5 மில் லியான் டாலர் ப�க் காரானின் �ங் கிக் க�க் கில் ேளசார்ந் தது! அ�ன் நிம் மதியாாக தூங் கினான் . ஆனால் இப் ேளபாது மீண் டும் பயா�ங் களின் ேளபாது அசாம் பாவிதம் ஏேளதனும் நடக் குேளமா என் றா பயாம் அ�னுக் கு �ந் துவிட் டது. இைமறா�ைமன எப் ேளபாதும் ஏமாற் றா முடியாாது என் பது அ�னுக் குத் ெவதரியுேளம! இைமறா�னிடம் கூட தந் திராமாக நடந் துெவகாள் � மாட் டார் . ஆனால் , ஒரு இடத் திலிருந் து மற் ெவறாாரு இடத் திற் குச் ெவசால் லும் ேளபாெவதல் லாம் அ�னது உள் மனசாாட் சி அ�ைமன என் ெவறான் றும் உருத் திக் ெவகாண் ேளட இருக் கும் . மரா�ம் அைமட�ைமத விட, மரா�த் ைமதக் கண் டு பயாந் துெவகாண் ேளட ◌ாழ் �து மிகவும் ெவகாடுைமமயாானது! முடியும் , அ�ர் அைமதப் ெவபாருட் படுத் த j

58 மிரள ைலவ்கு்் ஒரு முடி கைலதா (Hair Raising Story) நம் பிக் ைமக என் பது ெவசாங் கல் லாலும் சாாந் தினாலும் அன் பினாலும் புரிதலினாலும் கட் டப் படும் ஒரு வீட் டின் அஸ் தி◌ாராம் . அடித் த�ம் ஆடினால் , வீ ேளட சாரிந் துவிடும் . சூஃபி பிரிைம�ச் ேளசார்ந் த ‘முல் லா நஸ் ருதீன் ’ கைமதகள் எப் ேளபாதும் நைமகச் சுைம�யுடன் கூடியா நற் கருத் துகைம� ெவ�ளிப் படுத் துபைம�. முல் லா நஸ் ருதீ னுக் கு ஒரு மைமனவி இருந் தாள் .அ�ளுக் கு �யாதாகிக ெவகாண் ேளட ெவசான் றாது, ஆனால் முல் லாவிற் கு �யாேளத ஆகாதது ேளபால இருந் தது. அதனால் முல் லாவுக் கு ேள�று யாாேளராா ெவபண் ணுடன் ெவதாடர் பு இருப் பதாக அ�ள் சாந் ேளதகப் பட் டாள் . ஒரு நாள் , அ�ள் அ�னுைமடயா ேளகாட் ைமடத் துைம�ப் பதற் காக எடுத் தேளபாது, அதன் ைமக சாட் ைமடயில் ஒரு கருப் பு முடி ஓட் டியிருப் பைமதக் கண் டாள் . அ�ன் எவ் ��வு மறுத் தும் ேளகட் காமல் , “உனக் கு ஏேளதா கருப் பு முடி உள் � இ�ம் ெவபண் ணுடன் ெவதாடர் பு இருக் கிறாது” என் று கத் தினாள் . இைமதப் ெவபரியா சாண் ைமடயாாக் க விரும் பாமல் முல் லா அைமமதியாாக இருந் தார் . அ�ேள◌ா அ�னது அைமமதிைமயாத் த�றாாகப் புரிந் து ெவகாண் டு, அன் று மாைமல முழு�ைமதயும் நராகமாக் கினாள் . கட் டப் படு�தல் ல; மாறாாக சில நாட் களுக் குப் பிறாகு, அ�னது ேளகாட் ைமடச் கிைமடத் தது.ேளசாாதித் தேளபாது ஒரு நைமராமுடி

59 “நான் பள் ளி◌ாசாலில் ஒருெவபரியா�ரிடம் ேளபசிக் ெவகாண் டிருந் ேளதன் , அ�ருைமடயா முடியாாக இருக் கும் ” என் று முல் லா ெவசாான் னைமத அ�ள் நம் பவில் ைமல. “நீ ஒரு �யாதான பாட் டியுடன் கூட ெவதாடர் பு ைம�க் கும் அ�வுக் குப் ேளபாய் விட் டாயாா?” என் று கத் தினாள் . முல் லா சாலித் துப் ேளபாய் அைமமதியாாக இருந் தார் . அதன் பிறாகு, தினமும் தன் ேளகாட் ைமடச் ேளசாாதித் து, அதில் முடி எதுவும் இல் லாத◌ாறு தட் டிச் சுத் தம் ெவசாய் து �ந் தார் . ஒரு நாள் , அ�னது மைமனவி ேளகாட் ைமடச் ேளசாாதித் தேளபாது ஒரு முடி கூட கிைமடக் கவில் ைமல.உடேளனஅ�ள் கண்ணீர் விட் டு உராக் க அ�த் ெவதாடங் கினான் ! முல் லா கு�ப் பமைமடந் து, “என் ன விஷயாம் ? முடி எதுவும் இல் ைமலேளயா, நீ சாந் ேளதாஷப் படத் தாேளன ேள�ண் டும் ?” என் று ேளகட் டார் . அதற் கு அ�ள் , “ஒரு ெவமாட் ைமடப்ெவபண் ணுடன் ெவதாடர் பு ைம�க் கும் அ�வுக் கு நீ இவ் ��வு ேளக�லமாக இறாங் கிவிட் டாயாா!” என் று கதறினாள் . நம் பிக் ைமக ேளபாய் விட் டால் , எந் தக்குடும் பத் ைமதயும் யாாராாலும் காப் பாற் றா முடியாாது. ஒரு இல் லம் , ெவ�றும் சாமூக மற் றும் உயிரியால் ேளதைம�கைம�ப் பூர்த் தி ெவசாய் யும் கட் டடமாக மட் டுேளம மாறிவிடும் . உண் ைமமயாான அன் பு ஒருேளபாதும் சாந் ேளதகத் ைமதப் ெவபறாாது. j

60 அரசரு்் ஞாானிகளு்் ஞாானிகள் எங் கிருந் து �ந் தாலும் , அ�ர் கள் �ந் து ேளசாரும் நாட் டின் கலாச் சாாராத் ேளதாடு கலந் து அதன் அங் கமாகமாறு◌ார் கேள� தவிரா, ஒருேளபாதும் சுைமமயாாக இருக் கமாட் டார் கள் . ஒரு ஞாானமிக் க அராசார் இருந் தார் . அ�ர் யாாருைமடயா மனைமதயும் புண் படுத் தாத�ர் ; ஞாானிகளிடம் மிகுந் த மரியாாைமத ெவகாண் ட�ர் . தன் அராசாைம�ைமயா அ�ர் கள் அலங் கரிப் பது குறித் துப் ெவபருைமமப் பட் டார் . இனி புதியா ஞாானிகளுக் குத் தன் அராசாைம�யில் இடேளம இல் ைமல எனும் நிைமலைமயா அைமடந் துவிட் டதாகக் கூட அ�ர் நிைமனத் தார் . ஒரு நாள் , ◌ாயிற் கா�லன் �ந் து, தூராத் து பாராசீ கத் திலிருந் து �ந் த கற் றாறிந் த அறிஞார் கள் குழு ஒன் று நுைம�◌ாயிலில் நிற் பதாகவும் , தங் கு�தற் கு ேள�று இடமின் றி இந் த நகராத் தில் தங் க விரும் பு�தாகவும் கூறினான் . அராசாைம� ஏற் கனேள� ஞாானிக◌ால் நிராம் பி �ழிந் ததால் , மனமில் ைமல. அைமத உ�ர்த் தும் விதமாக, ஒரு சிறியா அைமசாவிலும் ததும் பி �ழியும் அ�வுக் குப் பால் நிராப் பப் பட் ட ஒரு ெவபரியா ெவ�ள் ளிப் பாத் திராத் ைமத தன் அைமமச் சாரிடம் ெவகாடுத் து அனுப் பினான் . ◌ாயிலில் காத் திருந் த அறிஞார் களின் தைமல�ர் அந் தப் பாத் திராத் ைமதப் பார்த் தார் ; விஷயாம் புரிந் து புன் னைமகத் தார் . பிறாகு, ஒரு கராண் டி சார்க் கைமராைமயா எடுத் து அந் தப் பாலில் ேளநராடிமறுப் பு ெவதரிவிக் க அராசாருக் கு

61 கலந் து, அைமத அராசாறிடேளம திரும் பக் ெவகாண் டு ெவசால் லுமாறு அைமமச் சாரிடம் ெவகாடுத் தனுப் பினார் . பாலில் கைமராந் த சார்க் கைமராைமயாப் ேளபால, இந் த புதியா ஞாானிகளும் தன் நாட் டு மக் கேள◌ாடு கலந் து இனிைமமைமயாக் கூட் டு◌ார் கள் என் றா ெவசாய் திைமயா அராசார் புரிந் துெவகாண் டார் அந் தப் பதிலால் ெவநகிழ்ந் துேளபானஅராசார் ,உடேளன ◌ாயிலுக் குச் ெவசான் று அந் த ஞாானிகைம� �ராேள�ற் றாார் . அ�ர் களும் அந் த நாட் டின் ெவபருைமமக் கும் ��ர்ச் சிக் கும் ெவபரும் பங் காற் றினர் . j

62 ந்் ப் ைலக ஒரு�ருக் கு ஒரு�ர் மீ து நம் பிக் ைமக இருந் தால் , புயாேளல அடித் தாலும் மனம் அைமமதியாாகேள� இருக் கும் . சாமீ பத் தில் திரும�மான முல் லா நஸ் ருதீன் , பல பயாணிகள் நிைமறாந் த ஒரு ெவபரியா படகில் தன் புது மைமனவியுடன் கடல் பயா�ம் ேளமற் ெவகாண் டார் . திடீ ெவரானக் கடலில் கடுைமமயாான புயால் வீ சியாது. அைமலகள் சீ றிப் பாய்ந் து, படகு கவிழும் நிைமலக் கு ஆடியாது. அ�ராது மைமனவி உட் பட மற் றா அைமன�ரும் பீ தியாைமடந் த நிைமலயில் , முல் லா மட் டும் கண் கைம� மூடிக் ெவகாண் டு அைமமதியாாக இருந் தார் . பயாத் திலும் பதற் றாத் திலும் இருந் த அ�ராது மைமனவி, “உங் களுக் குக் க�ைமலேளயா இல் ைமலயாா? நான் உங் கள் புது மைமனவி, இன் னும் சாந் ேளதாஷமான ◌ாழ்க் ைமகைமயா ◌ா�வில் ைமல, கு�ந் ைமதகைம�ப் ெவபறாவில் ைமல... ஆனால் நீங் கேள◌ா என் ைமனப் பற் றிேளயாா மற் றா�ர் கைம�ப் பற் றிேளயாா க�ைமலப் படாமல் இருக் கிறீர் கள் ... நீங் கள் என் ன க��ர் !” என் று ேளகாபித் துக் ெவகாண் டாள் . முல் லா அ�ைம�ப் பார்த் து, திடீ ெவரானத் தன் கத் திைமயா உருவி அ��து கழுத் தில் ைம�த் தார் . “உனக் குப் பயாமாக இல் ைமலயாா?” என் று ேளகட் டார் . அ�ள் அைமமதியாாக, “கத் தியின் கூர் ைமமயாான நுனிைமயாக் கண் டு எனக் குப் பயாம் தான் , ஆனால் பிடித் துள் � ைமக என் மீ து அன் பு ெவகாண் ட என் னுைமடயா க��ருைமடயாது.

63 முல் லா அ�ளிடம் , “என் மைமனவிேளயா... இந் த அைமலகைம�யும் புயாைமலயும் கண் டு எனக் கும் பயாம் தான் . ஆனால் , இந் தப் புயாைமலயும் அைமலகைம�யும் அனுப் பியா எல் லாம் �ல் ல இைமறா�ன் நம் ைமம ேளநசிக் கிறாார் . அதனால் நான் பயாப் படவில் ைமல. நமக் கு எந் தப் பாதகமும் �ராாது” என் றாார் . j

64 அரசனி்் வசற ப�ங் காலத் தில் பைமன ஒைமல விசிறிகைம� விற் று பிைம�ப் பு நடத் தியா ஒரு மனிதன் இருந் தான் . அந் த விசிறிைமயாச் சாரியாாகப் பராாமரித் தால் நூறு ஆண் டுகள் �ைமரா உைம�க் கும் என் று ெவசாால் லி, அதிக விைமலக் கு விற் று �ந் தான் . அது ஒரு மிைமகப் படுததப் பட் ட ேளபச் சு என் றும் , அவ் ��வு காலம் விசிறியும் உைம�க் காது, அைமத பிடிப் பதற் குத் தங் களும் உயிேளராாடு இருக் க மாட் டார் கள் என் றும் ெவதரிந் ேளத மக் கள் அைமத ◌ாங் கினர் . ஆனால் , அ�ர் கைம� ஆட் சி ெவசாய் த அராசான் அவ் ��வு புத் திசாாலி அல் ல. திறாைமமைமயா விட பராம் பைமரா உரிைமமயாால் அரியாைம� ஏறியா�ன் . தன் ஆட் சிைமயாப் பற் றி மக் கள் என் ன நிைமனக் கிறாார் கள் என் று அறியாஉருமாறி நகர் �லம் �ந் தேளபாது, விசிறி விற் ப�ன் “நூறு ஆண் டுகள் உைம�க் கும் ” என் று கூவி விற் றாைமதக் ேளகட் டான் . அந் த முட் டாள் அராசார் ஈற்க் கப் பட் டு, ஒரு விசிறிைமயா ◌ாங் கினார் . ேளமலும் , “இது உண் ைமமெவயான் றாால் , நூறு ஆண் டுகளுக் குப் பிறாகு இன் ெவனான் ைமறா ◌ாங் குகிேளறான் ” என் றாார் . அப் ேளபாநீ யும் இருக் க மாட் டாய் , நானும் இருக் க மாட் ேளடன் என் று நிைமனத் து விசிறி விற் ப�ன் மனதுக் குள் சிரித் துக் ெவகாண் டான் . ெவதாடர்ந் து பயான் படுத் தியா ஒரு மாதத் திேளலேளயா விசிறி பழுதாகிவிட் டது. தான் ஏமாற் றாப் பட் டைமத அறிந் த அராசான் கடும் ேளகாபமைமடந் து, விசிறி விற் ப�ைமன இழுத் து �ராச் ெவசாய் தான் . தான் அராசான் என் பைமத ெவ�ளிப் படுத் தி, “விசிறி 100 ஆண் டுகள் உைம�க் காததால் , உன் ைமன 100 ஆண் டுகள்

65 அல் லது ஆயுள் முழு�தும் சிைமறாயில் அைமடப் ேளபன் ” என் றாான் . அந் த விற் பைமனயாா�னுக் கு ேளலசாானபயாம் இருந் தாலும் , அராசாைமன விடத் தான் புத் திசாாலி என் பதில் நம் பிக் ைமகேளயாாடு, “மன் னா! என் விசிறி சாாதாரா� மக் களிடம் ேளதாற் றிருக் கலாம் , ஆனால் அராசார் களிடம் ேளதாற் றாேளத இல் ைமல. சாாதாரா� மக் களுக் கு ராாஜா �ம் சாம் இல் லாததால் அைமத எப் படிப் பயான் படுத் த ேள�ண் டும் என் று ெவதரியாாது” என் றாான் . இதில் ெவபருைமமயாைமடந் த அராசான் , “அப் படியாானால் சில நாட் களிேளலேளயா ஏன் இது பழுதானது?” என் று ேளகட் டான் . விற் பைமனயாா�ன் , “பயான் படுத் தியாதில் ெவதாழில் நுட் பக் ேளகா◌ாறு இருந் திருக் கலாம் . காற் றின்ேள�கம் , பூமியின் ஈர்ப் பு விைமசா, பிடித் துள் � ைமகயின் அைமசாவு ஆகியா�ற் றாால் பழுதாகியிருக் கலாம் ... நீங் கள் அைமத எப் படிப் பயான் படுத் தினீர் கள் ?' என் று ேளகட் டான் . அராசான் , “நான் எல் லாைமராயும் ேளபாலத் தான் பயான் படுத் திேளனன் ... முகத் திற் கு அருகில் ைம�த் து இடமிருந் து �லமாகவும் , �லமிருந் து இடமாகவும் வீ சிேளனன் ” என் றாான் . புத் திசாாலி விற் பைமனயாா�ன் கண் கைம� விரித் து, குராைமல உயார்த் திக் கூறினான் : “ஓ என் அராசாேளரா! சாாதாரா� மனிதர் கள் ெவசாய் �ைமதப் ேளபாலப் பயான் படுத் திவிட்டீர் கேள�! நீங் கள் உறுதியாான கழுத் தும் முகமும் ெவகாண் ட அராசார் . இந் த விசிறி 100 ஆண் டுகள் உைம�க் க ேள�ண் டுெவமன் றாால் , விசிறிைமயா அைமசாயாாமல் ைமகயில் பிடித் துக் ெவகாண் டு, காற் றின் ேள�கத் திற் கு ஏற் ப உங் கள் தைமலைமயா ெவமது◌ாகேள◌ா ேள�கமாகேள◌ாஇடமிருந் து �லமாகவும் �லமிருந் து இடமாகவும் அைமசாத் திருக் க ேள�ண் டும் ! ஐேளயாா மன் னா, ஒரு சாாதாரா� மனிதைமனப் ேளபால இைமத விசிவிட்டீர் கேள�!

66நீங் கள் என் ைமன விட அறி◌ாளி என் பதால் நான் இைமதச் ெவசாால் லவில் ைமல. தண் டைமனைமயாக் ெவகாடுங் கள் மன் னா! என் றாான் . இைமதக் ேளகட் ட அராசான் , தான் அறி◌ாளி என் பைமத ஒத் துக் ெவகாள் �தற் காக, ெவதாழில் நுட் பக்ேளகா◌ாைமறா ஏற் றுக் ெவகாண் டு, அதிக விைமல ெவகாடுத் து மற் ெவறாாரு விசிறிைமயாயும் ◌ாங் கி, அ�ைமனேளயா தன் ஆேளலாசாகராாகவு நியாமித் துக் ெவகாண் டான் ! குதிைமராயிலிருந் து விழுந் து இறாக் காமல் , தைமலைமயா ஆட் டி ஆட் டிேளயா கழுத் துத் ேளதய் மானம் அைமடந் து அந் த அராசான் இறாந் ததாகவும் , அந் த விசிறி அராசாைமன விட அதிக காலம் உைம�த் து இன் றா�வும் அருங் காட் சியாகத் தில் உள் �து என் றும் ெவசாால் லப் படுகிறாது! j

67 பூைலன் - துறவ வைலளயா்டு ஒரு ெவப�த் த மடாலயாத் தில் , தினமும் மாைமலயில் குறிப் பிட் ட ேளநராத் தில் அைமனத் துத் துறாவிகளும் தைமலைமமத் துறாவியும் ஒன் று கூடிப் பிராார்த் தைமன ெவசாய் �து ��க் கம் . அப் ேளபாது ஒரு பூைமன, பிராார்த் தைமன ெவசாய் ப�ர் களின் �ரிைமசாகளுக் கு இைமடேளயாநடந் து ெவசால் லும் . இது ெவபரியா�ர் களுக் குக் க�னச் சிதறாலாகவும் , ஆன்மீ கத் ைமத விடக் குறும் புத் தனம் நிைமறாந் த இ�ம் துறாவிகளுக் கு ேள�டிக் ைமகயாாகவும் இருந் தது. இதனால் ேளகாபமைமடந் த தைமலைமமத் துறாவி, பிராார்த் தைமன முடியும் �ைமரா அந் தப் பூைமனைமயாமூைமலத் தூணில் கட் டி ைம�க் குமாறு உத் தராவிட் டார் . இது தினமும் நடந் தது. ஒரு நாள் தைமலைமமத் துறாவி இறாந் துேளபானார் . ஆனால் , பிராார்த் தைமனயின் ேளபாது பூைமனைமயாக் புைமனைமயாக் காரா�த் ைமத அ�ர் யாாருக் கும் ெவசாால் லாததால் , அதுவும் பிராார்த் தைமனச் சாடங் கின் ஒரு பகுதி என் ேளறா அைமன�ரும் நிைமனத் துக் ெவகாண் டனர் . காலப் ேளபாக் கில் தைமலைமமத் துறாவிகள் மாறினாலும் , தூண் , பூைமன, பிராார்த் தைமன எனும் இந் த ��க் கம் ெவசாால் லப் பட் டுத் ெவதாடர்ந் தது. ஒரு நாள் , அந் தப் பூைமன கா◌ாமல் ேளபாய் விட் டது. புதியா தைமலைமமத் துறாவி, பூைமன இல் லாமல் சாடங் கு கட் டிப் ேளபாடும் ��க் கம் ெவதாடர்ந் தது. உண் ைமமயாானகட் டிப் ேளபாடு�தற் கான

68 முழுைமமயாைமடயாாது என் று நிைமனத் து பிராார்த் தைமனைமயாச் ெவதாடங் க மறுத் துவிட் டார் . பூைமனைமயாக் கண் டுபிடிக் க முடியாாததால் பிராார்த் தைமன தள் ளிப் ேளபானது.இராவு உ�ைம�யும் தூக் கத் ைமதயும் இ�க் க விரும் பாத ஒரு துறாவி, பக் கத் து கிராாமத் திற் குச் ெவசான் று ஒரு பூைமனைமயாப் பிடித் து �ந் து தூணில் கட் டினான் . இவ் ◌ாறாாகப் பூைமனகளும் துறாவிகளும் மாறிக் ெவகாண் ேளட இருக் க, சாடங் கு பல ஆண் டுகள் தைமடயின் றித் ெவதாடர்ந் தது. ஒரு கட் டத் தில் கிராாமத் தில் பூைமனகளின் எண் ணிக் ைமக குைமறாந் து, எஞ் சியா பூைமனகளும் தப் பி ஓடிவிட் டன. அதனால் , துறாவிகள் சு�ரில் ஒரு பூைமனயின் படத் ைமத �ைமராந் து ைம�த் துப் பிராார்த் தைமனைமயாத் ெவதாடர்ந் தனர் ! அது இன் றா�வும் ெவதாடர் கிறாது என் று ெவசாால் கிறாார் கள் . j

69 இர்்டு ைலபாக் ◌ா ழ்க் ைமகமிகவும் சிறியாது: அயாலாரின் ெவகட் ட கு�ங் கைம� நிைமனக் காமல் , அ�ர் களின் நல் லகு�ங் கைம�மட் டுேளம நிைமனக் க ேள�ண் டும் . பிறாக் கும் ேளபாேளதஒவ் ெவ◌ாரு மனிதனுக் கும்இராண் டு ைமபகள் ெவகாடுக் கப் படுகின் றான◌ாம் . ஒன் று முன் னாலும் , இன் ெவனான் று பின் னாலும் . முன் னால் இருக் கும் ைமப அயாலாரின் குைமறாக◌ாலும் , பின் னால் இருக் கும் ைமப தன் ெவசாாந் தக் குைமறாக◌ாலும் நிராப் பப் பட் டிருக் கிறாது. ைமபகள் இல் லாமல் பிறாந் து, பிறாரின்நல் ல�ற் ைமறா உ�ர்ந் து, ெவகட் ட�ற் ைமறா மன் னித் து மறாக் கும் நல் மனம் ெவகாண் ட�ர் கள் ஆசீர் �திக் கப் பட் ட�ர் கள் ! j

70பீ ்பாாலு்் இர்்டு பாணிா் ெபபா்் களு்் அக் பர் சாக் கரா�ர்த் தி மிகச் சிறாந் த அறி◌ாளி என் பதில் சாந் ேளதகமில் ைமல. ஆனால் , சாண் ைமடயிட் டுத் ெவபண் கைம�க் ைமகயாாள் �தில் அ�ரும் தடுமாறாேள� ெவசாய் தார் . அப் படிப் பட் ட ேளநராங் களில் பீர் பால் அ�ருக் கு உதவு◌ார் . ஒருமுைமறா அராசியின் முத் துமாைமல கா◌ாமல் ேளபானது. அலங் காரா அைமறாயிலிருந் த இராண் டு பணிப் ெவபண் களும் அைமதத் திருடவில் ைமல என் று மறுத் தனர் . ஆதாராமும் எதுவும் இல் ைமல. மாைமலைமயா இ�ந் தைமத விட, திருடி தன் அருகில் இருப் பைமத அராசி விரும் பவில் ைமல. அதனால் அக் பரிடம் ெவபாறுப் ைமப ஓப் பைமடத் தார் .அக் பருக் கு உண் ைமம ெவதரியாவில் ைமல, பீர் பாைமல ேளநாக் கினார் .பீர் பால் இரு பணிப் ெவபண் கைம�யும் அைம�த் தார் . ஒேளரா அ�விலான இரு குச் சிகைம�க் ெவகாடுத் து, “இைம� மந் திராக் குச் சிகள் . மாைமலைமயாத் திருடியா�ரின் குச் சி இராேள◌ாடு இரா◌ாக மூன் று அங் குலம் ��ரும் ” என் றாார் . குச் சிகைம� அ�ந் து ெவகாடுத் து, மறுநாள் காைமலயில் ராகசியாமாகப் ைமபயில் ைம�த் துக் ெவகாண் டு �ந் து தருமாறு கூறினார் . அக் பரிடம் இைமதச் ெவசாான் னேளபாது, “இைமத யாாராா�து நம் பு◌ார் க◌ா?” என் று சிரித் தார் . மறுநாள் , பணிப் ெவபண் கள் தந் த குச் சிகைம�ப் பீர் பால் அ�ந் தேளபாது, ஒன் று 3 அங் குலம் சிறியாதாக இருந் தது! “தன் குச் சி ��ர்ந் துவிடும் என் றா பயாத் தில் , அைமத 3 அங் குலம் ெவ�ட் டிப் ேளபாட் ட�ேள� திருடி” என் றாார் பீர் பால் . அந் தப் பணிப் ெவபண் ணும் தன் தாங் கேள� சாரி என் று சாாதிக் கும்

71 குற் றாத் ைமத ஒப் புக் ெவகாண் டாள் . குச் சிைமயா ெவ�ட் டியாதால் , அராண் மைமனயில் தன் எதிர் காலத் ைமதேளயா அ�ள் ெவ�ட் டிக் ெவகாண் டாள் ! j

72 அரசனு்் அவன் து ேததா்வு்் கு�ந் ைமதப் பாக் கியாம் இல் லாத ஒரு அராசான் , தனக் கு பின் அரியாைம� ஏறா ஒரு ◌ாரிைமசாத் ேளதர்ந் ெவதடுக் க விரும் பினான் . தன் குதிைமரா லாயாத் தில் ேள�ைமல ெவசாய் த,திறாைமமயாான மூன் று சிறு�ர் களில் ஒரு�ைமனத் ேளதர்ந் ெவதடுக் க முடிவு ெவசாய் தான் . மூன் று சிறு�ர் கைம�யும் அைம�த் த அராசான் , அ�ர் களிடம் ஒேளரா மாதிரியாான மூன் று விைமதகைம�யும் , உராமிட் ட ெவதாட் டிகைம�யும் ெவகாடுத் தான் . “ஒரு ◌ாராம் விடுமுைமறா தருகிேளறான் . இந் த விைமதைமயா நட் டு, க�னமாக ��ர்த் து, அ�கான ெவசாடியாாகக் ெவகாண் டு ◌ாருங் கள் . யாார் சிறாப் பாக ��ர்க் கிறாாராேளறாா, அ�ேளரா என் ◌ாரிசு” என் றாான் . ேளகாபால் என் றா சிறு�ன் மிகவும் ேளநர் ைமமயாான�ன் , ஆனால் ெவதாட் ட காரியாம் எதுவும் சாரியாாக அைமமயாாத�ன் . இந் த முைமறாயாா�து ெவசாடி ��ரும் என் று நம் பிக் ைமகயுடன் விைமதைமயா நட் டு, நீர் ஊற் றி, ெவ�யிலில் ைம�த் தான் . நாட் கள் நகர்ந் தன, ஆனால் ேளகாபாலின் ெவதாட் டியில் ஒரு சிறு துளிர் கூட �ராவில் ைமல. மற் றா இரு�ரும் ெவசாடிேளயாாடு �ரும் ேளபாது, தான் காலியாான ெவதாட் டிேளயாாடு நிற் க ேள�ண் டுேளம என் று ெவ�ட் கப் பட் டான் . ஒரு ◌ாராம் கழித் து அராசான் ெவதாட் டிகைம�ப் பார் ைம�யிட் டான் . மற் றா இரு சிறு�ர் களும் ேளபான் சாாய் ேளபால அ�கான ெவசாடிகைம�க் காலியாான ெவகாண் டு �ந் திருந் தனர் . ேளகாபாலின் எள் ளிெவதாட் டிைமயாப் பார்த் த கூட் டம் நைமகயாாடியாது. ேளகாபால் அசிங் கத் தால் தைமலகுனிந் தான் .

73 ஆனால் அராசார் , ேளகாபாைமலக் கட் டிப் பிடித் து, “இ�ேளன என் அடுத் த அராசான் !” என் று அறிவித் தார் . “நான் உங் களுக் குக் ெவகாடுத் தது ேள�கைம�க் கப் பட் ட கற் கள் (விைமத ேளபான் று தயாாரிக் கப் பட் டைம�).ேளபராாைமசாயாால் மற் றா இரு�ரும் கற் கைம� மாற் றி ேள�று விைமதைமயா நட் டு ெவசாடிைமயாக் ெவகாண் டு �ந் தனர் . ஆனால் ேளகாபால் மட் டுேளம ேளநர் ைமமயாாகத் தான் நட் ட கற் களின் ெவதாட் டிைமயாக் ெவகாண் டு �ந் தான் . ஒரு அராசானுக் குத் ேளதைம�யாான ேளநர் ைமம இ�னிடம் மட் டுேளம உள் �து” என் றாார் அராசார் .j

74 ஒரு ெபபா்் (பாாம் த) பிராம் மசூத் திராத் திற் கு ◌ாசாஸ் பதி என் றா அறிஞார் எழுதியா உைமராநூல் தான் 'பாமதி'. இ�ைமமயிேளலேளயா இந் த அரியா பணிைமயாத் ெவதாடங் கி இராவும் பகலும் தூங் காமல் எழுதினார் . இைமத முடித் ததும் துறா�றாம் பூண் டு மைமலக் குச் ெவசால் ல முடிவு ெவசாய் திருந் தார் . பல ஆண் டுகள் கழித் து பணி முடிந் தது. ஒரு ெவபண் நிற் பைமதக கண் டு, “யாார் நீ ?” என் று ேளகட் டார் . “நான் தான் உங் கள் மைமனவி. நீங் கள் எழுதும் வி�க் குக் கு எண் ெவ�யாற் றி, விடியும் ேளபாது வி�க் ைமக அைம�த் த அேளத ைமககள் தான் இைம�. பல ஆண் டுகளுக் கு முன் பு நீங் கள் என் ைமன திரும�ம் ெவசாய் து ெவகாண் டேளபாது நான் சிறு ெவபண் ” என் றாாள் . ◌ாச் சாஸ் பதி கு�ப் பத் துடன் , “உன் ைமககைம�க் காட் டு” என் றாார் . இருட் டத் விடியாற் காைமலயில் அைமத அைம�த் த ைமககள் இைம�தான் . “ஆம் , நான் எழுதிக் ெவகாண் டிருந் தேளபாது, வி�க் ேளகற் றி,ெவதாடங் கும் ேள�ைம�யில் என் ைமன மன் னித் துவிடு. நான் என்ேள�ைமலயில் எவ் ��வு மூழ் கிவிட் ேளடன் என் றாால் , இந் தக் ைமககளுக் கு அப் பால் உன் ைமனப் பார்க் கேள� இல் ைமல. என் ைமன ஏன் நீ நிைமனவுபடுத் தவில் ைமல?” என் றாார் . “நீங் கள் உைமராைமயா முடித் துவிட் டு மைமலகளுக் குச் ெவசால் ல முடிவு ெவசாய் திருந்தீர் கள் . என் அ�கும் , என் னில் இருக் கும்

75 ெவபண் ைமமயும் உங் களின் உயாரியாபணியிலிருந் து உங் கைம� திைமசா திருப் பியிருக் கும் . க�ைமலப் படாதீர் கள் . உங் கள் பணி முடி�ைமடந் ததில் எனக் கு மகிழ்ச் சி, இப் ேளபாது நீங் கள் மைமலகளுக் குச் ெவசால் லலாம் ” என் றாாள் . ◌ாச் சாஸ் பதி �ருத் தத் துடனும் குற் றா உ�ர்ச் சியுடனும் , “உண் ைமமதான் . நீ என் ைமன திைமசா திருப் பியிருப் பாய் .நீ மிகவும் அ�காக இருக் கிறாாய் . இப் ேளபாது என் உைமரா முடிந் துவிட் டது, நீ இன் னும் அ�காகேள� இருக் கிறாாய் , �யாதாகவில் ைமல, காலம் இன் னும் கடந் துவிடவில் ைமல...” என் றாார் . அதற் கு அ�ருைமடயா மைமனவி, “உங் கள் பணிைமயா முடிப் பதில் உங் களுக் கிருந் த உறுதிைமயாயும் , ◌ாழ்க் ைமகயின் இன் பங் கைம�த் துறாந் த உங் கள் மனைமதயும்நான் மதிக் கிேளறான் . முடிைம� மாற் றிக் ெவகாண் டு என் பார் ைம�யில் உங் கைம� நீங் கேள� தாழ்த் திக் ெவகாள் ◌ாதீர் கள் . தயாவுெவசாய் து புறாப் படுங் கள் ...” என் றாாள் . தன் மைமனவியின் தியாாகத் ைமதக் கண் டு கண் கலங் கி ◌ாசாஸ் பதி, “ஒரு புனித நூலின் உைமராயில் உன் கைமதைமயா எழுத முடியாாது. ஆனால் , இந் த உைமராநூலுக் கு உன் ெவபயாராான ‘பாமதி’ என் ேளறா ெவபயாறிடுகிேளறான் . உலகம் உள் ��ைமரா உன் தியாாகம் ேளபசாப் படும் ” என் றாார் . (ஒரு ெவபண் ைம�ப் பார்க் கும் ேளபாது, சாைமமத் து, சுத் தம் ெவசாய் து, க�னித் துக் ெவகாள் ளும் அ�ர் களின் ைமககைம�ேளயா நான் பார்க் கிேளறான் . ஆண் ஆதிக் கத் ைமத மறாந் து பார்த் தால் , இந் த கைமத உங் களுக் கு மிகவும் பிடிக் கும் - ேளகாபால் ) j

76 முடிைவ்் ஒரு ெபதாாட்க்் எண் பது ஆண் டுகளுக் கு முன் பு, ெவதன் னிந் தியாாவின் ஒரு சிறியா நகராத் தில் ... ஒற் ைமறா மின் வி�க் கு ெவ�ளிச் சாத் தில் , ஒரு தாய் தனது சுகப் பிராசா�த் திற் கு 4 மாதங் களுக் கு முன் ேளப,இராவு 10.30 மணிக் குச் சாைமத பிண் டமாக ஒரு கு�ந் ைமதைமயாப் ெவபற் ெவறாடுத் தாள் . கு�ந் ைமத அைமசா�ற் று, பி�ம் ேளபால இருந் தது. அந் தக் காலத் தில் இன் குேளபட் டர் கள் கிைமடயாாது. கு�ந் ைமத இறாந் துவிட் டது என் று நிைமனத் து, அைமத ஒரு துணியில் சுற் றி, முற் றாத் தின் மூைமலயில் ேளபாட் டனர் . இராவில் ெவதரு நாய் கள் இழுத் துச் ெவசால் லக் கூடும் . ெவடல் லியில் இருந் த தந் ைமதக் குக் கு�ந் ைமத இறாந் ததாகத் தந் தி அனுப் பப் பட் டது. அங் கிருந் த ஒரு �யாதான ெவபண் ேள�ைமலக் காரார் , அந் தத் துணிப் ெவபாட் டலத் திலிருந் து ேளலசாான விக் கல் சாத் தம் ேளகட் பைமதக் க�னித் தார் . அ�ள் அருகில் ெவசான் று, அந் தப் ெவபாட் டலத் ைமத எடுத் து ஒரு அடி அடித் தாள் ... நான் �லியாால் குரால் ெவகாடுத் ேளதன் , அ�ள் மகிழ்ச் சியாால் கத் தினாள் ! ஜூன் 8, 1943 இராவு 10.30 மணிக் கு என் தாய் என் ைமனப் ெவபற் ெவறாடுத் தாள் ,மறுநாள் காைமல 4.30மணிக் கு இைமறா�ன் எனக் கு உயிர் மூச் சாளித் தான் ! அந் த ஊேளரா இந் த அற் புதத் ைமதக் கண் டு மகிழ்ந் தது. (அந் தப் பாட் டி மட் டும் அன் று �ந் துஎன் ைமனப் பார்க் காவிட் டால் ... நான் உங் கைம�ச் சாந் தித் திருக் க முடியாாது, இந் தக் கைமதகைம�யும் பகர்ந் திருக் க முடியாாது! - ேளகாபால் ) j

பாாக்் – 4 ஆ்்கலகவைைதகளி்் ைமிழாா் க்்

78 இைைறவனி்் இைைற்குழு தூரத் தில் ேம�கங் கள் இடிமுழங் குவது அதிரும் சிறுேம�ளங் களின் ஓைைசைைசப் ேமே◌ாலிருக் கிறது.நீ ல ேவானில் �றக் கும் �றைசவகள் , கீ ேமழ கூவும் குயிலின் ெம�ல் ைலி உச் ை◌ஸ் ேதாாயி இைைசக் ேமகற் � வைசளந் து ெெமளிந் து ஆடுகின் றன. ஊதுகுழல் (Bassoon) ேமே◌ால எருைச�கள் ஒன் ேறாகக் குரெமலழுப் புகின் றன. ேகாைசளகளின் ேதாாள அைைசச் ை◌த் தா� டபுள் ே◌ாஸ் (Double bass) ேவாத் ைதிம் ேமே◌ால ெேமரத் ைசதாக் கணக் கிடுகிறது. ஆடும் �யில் களின் ஏக் கம் நிைசறந் தா கூவல் கள் அருவிைெமனப் ெமே◌ாழியும் ெ◌ரம் பிேைைைசாய் வழிகிறது. அைைசயும் புற் களும் , �லரும் �லர் களும் , திடுக் கிடும் ேமதானீக் களின் ரீங் ேகாரமும்

79 ெமகட் டில் டிரம் ஸின் (Kettle drums) ேம�ற் �ரப் ைச� முத் தாமிடும் தூரிைசககைசளப் ேமே◌ால ஒலிக் கின் றன. வறண் ட பூமிைைச ெ◌று�ணே◌ாக் கும் ைைசேமேலாஃேமே◌ான் (Xylophone) �ைசழத் துளிகளின் ேைே◌ாாேஜாாலத் ேமேதாாடு கலக் கிறது. குருடேராகவும் ைெமவிடேராகவும் இருக் கும் ெ◌�க் ேகாக, ைஇற் ைசக எனும் தான் ேைெமாந் தா ேவாத் ைதிக் குழுைசவ இைைைசைச�ப் ே◌ாளேரான இைசறவேமன வெழிடத் துகிேறான் இல் ைசலைெமனில் , �னிதார் கள் பூக் கைசளக் கீ ேமழ ேமே◌ாட் டுவிட் டுத் துப் ே◌ாக் கிகைசள ஏந் துவைசதாயும் , அதிேகாரத் ைசதாப் ேம�சு�வர் கள் ேவாழ் வதாற் ேகாகவும் அைச�திைைசப் ேம�சு�வர் கள் அழிவதாற் ேகாகவும் அவர் கள் எழுப் பும் யுத் தாக் குரல் கள் ேகாற் ைசற நிரப் புவைசதாயும் ேெ◌ாம் ைைெமலற் றுக் ேகாண ேமவண் டியிருக் குேம�!

80 கடவு்், ஆ்ச ம்்று் குப்்் ைபப் ப் ்்ற சுத் தாம் சுேகாேதாாரம் கடவுளுக் கு அடுத் தாது என் ற �ழெமே◌ாழி �றக் கப் �ட் டுப் ேமே◌ானது, ெமதாரு முைசனயில் இரு �க் கமு� வளரும் குப் ைச�க் கு ெ◌டுேமவ கடவுள் வீற் றிருக் கும் ேமே◌ாது. முன் னும் பின் னும் ைெமல் லும் தாள் ேளாடும் ேம�ருந் துகள �ற் கைசளக் கடிக் கின் றன. ஒரு ஆஸ் துே◌ா ேைேெேமாாளி தானது ேமேகாைசழைைச ேகாரி உமிழ் வது ேமே◌ால ைகிர் ெமே◌ாட் டு மூச் சுத் திணற ைசவக் கும் புைசகைைசக் கக் குகின் றன. ேெ◌ான் கு கரங் களுடன் கூைடி ைேெவிாகர் ெமவறுப் புடன் தும் பிக் ைசகைைசச் சுருட் டி, கண் கைசள மூடுகிேறார் ; �லம் ேவாய்ந் தா எலி, வைசல- உலகின் அைசனத் து ேை◌ாளரங் கைசளயும் (Windows) திறக் க இவைசர விட் டுவிட் டு ஓடிவிட் டது. ஒரு ெ◌ன் றியுள் ள ேெ◌ாய் மூன் று ேகாலில் நின் று ஒருேகாைசல ைஉர்த் தி கம் �த் ைசதா ஈரே◌ாக் கிறது. அந் தாப் ெமே◌ாறுைசேை◌ான கடவுைசள து◌ேெர் ாற் றம் ேதாாக் குகிறது; நிமிர்ந் தா �னிதார் களும் அைசதாைேம ைெமய் து ேமேகாவில் சுவர் கைசள ெ◌ைசனக் கிேறார் கள் .

81 கற் ேகாலத் திலிருந் து இரும் புக் ேகாலம் வைசர ேவாழ்ந் தா ேெ◌ாம் குப் ைச�க் ேகாலத் தில் (garb-age) ே◌ாட் டிக் ெமேகாண் ேமேடாம் . ேவாக் குப் ெம�ட் டி வேைழிாக பிேரார்த் தித் ேமேதாாம் , ஒரு தூய் ைசேை◌ான அேைராங் கத் திற் ேகாகவும் ெமேதாாட் டிகள் மூலம் தூய் ைசேை◌ான ெமதாரு க் களு க் ேகாகவும் . ேெ◌ாம் ெம�றத் தாகுேைதிான அேைராங் கம் , கடவுள் �றுக் கும் �ற் ெமேறாரு �ைசழக் ேகாகக் ேகாத் திருக் கும் எைளிவர் கைசளப் �ற் றிப் கவைசலப் �ேடா�ல் , ெைசுலேவாதிகள் ெமே◌ாழியும் புகழில் தான் னம் பிக் ைசகச் சிரிப் புடன் தான் ைசனத் தூய் ைசேை◌ாகக் ேகாட் டிக் ெமேகாள் கிறது. ஒேமர ே◌ாதிேைரிான குணமில் ேலாதா தாைசலவர் கள் ஆ ைேதாாத் திற் ேகாக ஒன் ேறாக கூடுகிேறார் கள் , �க் களின் குப் ைச� ெமதாருைசவ நிரப் புவது ேமே◌ால, விஷம் ேமேதாாய்ந் தா ேவார்த் ைசதாகேளால் ஊடகக் குப் ைச�த் ெமேதாாட் டிகைசள நிரப் புகிேறார் கள் . ெெமற் றியில் புள் ளி �ற் றும் �ட் ைசடயிட் ட �க் தான் , ேமைதாத் திற் ேகாக அல் ல, தான் ஆயுளுக் ேகாக ெமதாருவில் நின் று கடவுளிடம் பிேரார்த் திக் கிேறான் . கடந் து ைெமல் லும் ேம�ருந் ேமேதாா அல் லது ேமதார் தாேமேலா எது முதாலில் வருகிறேமேதாா அதான் கீழ் சிக் கி ெ◌சுங் குவதாற் கு..

82 வாடு்் ேராஜாா ேராஸி..... இரவுேமேதாாறும் விளக் ைசக அைசணத் ேதாாள் ஆண் களின் ேகா�த் ேதாாகத் ைசதாத் தாணிக் க, ேகாைசலேமேதாாறும் அடுப் பில் ெெமருப் பு எைரி ேம வண் டும் என் �தாற் ேகாக. வயிற் றுப் �சிைைசயும் , தாந் ைசதாயின் ெமை◌ரின் றிக் தானித் து வளர்ந் தா தான் �களின் �சிைைசயும் ேமே◌ாக் க, விைசரவில் ேகாேைாகப் ேமே◌ாகும் அந் தாப் �டுக் ைசகைைசக் ைசகப் �ற் ற ேகாத் திருக் கும் அந் தா இளம் ெம�ண் ணிற் ேகாக. ஒரு �ைசைழ ெமே◌ாம் ைச�ைெமன ஒதுக் கித் தாள் ளப் �ட் டு, ஆண் கேளால் ை◌ன் �டுத் தாப் �ட் டு, ெமேகாடுைச�ப் �டுத் தாப் �ட் டு ெமேதாாடர்ந் து வந் தா �ணம் உடைசலக் ைேகாங் கேளாகவும் குப் ைசேை◌ாகவும் சிைசதாக் க, அவள் உடுத் ைதி கிழிந் தா �ட் டுப் புடைசவ �ட் டுேம� எந் தாக் கட் டணமுமின் றி அவள் உடைசலத் ெமேதாாட் டுத் தாழுைவிது. ேவாழ் வின் அந் தி�க் ேகாலத் தில் உயிர் ெம�ல் லப் பிரியும் ேமே◌ாது, கண்ணீர்த் துளிகள் ேைெமாட் டுச் ேைெமாட் ேடாக இைேமசுவின் நிைசனவுகேமேளாடு கலக் கின் றன; �ற் ற அைசனவரும் ேகா�த் ேதாால் அவள் உடைசலக் ெமேகான் றேமே◌ாது, அவர் �ட் டுேம� அன் பிேனால் ஆன் ே◌ாைசவக் ேகாக் கிேறார் .

83 அமீ ரகமு் எ்்று் இதய்தா்் ஒ்்றுப் ்டேதத அேமரைப் ே◌ாைசலவனத் தின் ஓர் ேைேமாைசல, எஃகும் கண் ேணாடியும் ெமேகாண் ட ைஉரே◌ான �ரங் கள்கீ ேமழ விைசரயும் ேகார் புள் ளிகைசளச் சிறிேதாாக் கு கின் றன. ெ◌ன் ேறாக அைச�க் கப் �ட் ட ேை◌ாைசலகளில் , ே◌ாைசலவன �ணலிலிருந் து ைெமங் கல் ைெமங் கல் ேலாகக் கட் டப் �ட் டது, கண் களில் கருைசணயும் , இைதாத் தில் ஆர் வமும் ெமேகாண் ட ஒரு கருைசணயுள் ள அைரேரால் , அமீ ரகத் ைசதா அைசனவருக் கும் வரேமவற் கும் இல் லே◌ாக ே◌ாற் ற. அைசனவேராலும் ெேமசிக் கப் �ட் டவர் ை◌மீ �த் தில் �ைசறந் ேதாார் , அைசனவேராலும் ஒேமர குடும் �ே◌ாகத் துக் கிக் கப் �ட் ேடார் .தீ ே◌ாவளி ேெ◌ாளில் ைதுரத் ேதாால் விளக் குகள் �ங் கின, கண்ணீ ரில் கண் கள் ெமதாளிவிழந் தான. எப் ேமே◌ாதும் அைவரத் திலிருக் கும் ஒரு ெ◌கரம் , கடல் கடந் து வந் தா �லருக் கு வீட் ைசட விட் டு தூரத் திலிருக் கும் ஒரு வீ டு.

84 தாங் கள் குடும் �ங் களின் வயிற் ைசற நிரப் � ைவிர் ைசவ சிந் துகிேறார் கள் , வறுைச�க் கும் ைெமழிப் புக் கும் இைசடயிேலான அந் தாஸ் து இைசடெமவளிைைச நிரப் � 'பிஸ் கட் கேளால் '. ெமவேெளிாட் டவர் கள் கைசடகைசளயும் , ேை◌ாைசலகைசளயும் , அலுவலகங் கைசளயும் , கூைசரகைசளயும் நிரப் புகிேறார் கள் , சுட் ெமடரிக் கும் ெமவயிலின் கீழ் ேவாைசனத் ெமேதாாடும் ேம�லும் �ல கட் டடங் கைசளக் கட் டுகிேறார் கள் ; அேமதாேமவைசள ஊரிலிருக் கும் உற் ேறாரும் உறவினரும் உைசழப் �வர் கள் அனு�விக் க ெேமரமில் ேலாதாவற் ைசற இன் னும் அதிகே◌ாகக் ேமகட் க விரும் புேவார் கள் . அைசனவரும் ஒன் ேறாக இருக் கும் அந் தா ேமைதாத் ைசதாப் ேமே◌ாற் றுங் கள் , �க் கத் து �சூதியிலிருந் து வரும் பிேரார்த் தாைசனகளுடன் ேமவதா முழக் கங் களும் கலக் க அனு�திக் கும் மிகவும் ை◌கிப் புத் தான் ைச� ெமேகாண் ட அைரரின் கீழ் . ேை◌ாதி, �தாம் அல் லது அந் தாஸ் து எதுேவாக இருந் ேதாாலும் , ஒேமர நிறத் தில் இரத் தாம் சிந் தி, வலியில் அழுது, �கிழ்ச் சியில் புன் னைசகக் கும் �னிதாகுலத் தின் அைச�திக் ேகாக. இங் குள் ள �க் கள் உலகிற் கு நிரூபிக் கிேறார் கள் ,

85 குடி�க் கேளாக ஒன் று�ட் டு நின் று, ேை◌ாருக் கும் இைசடயூறின் றித் தாங் கள் �ண் ே◌ாட் ைசடப் பின் �ற் றி ேவாழ்ந் ேதாால் , கடின உைசழப் பிற் கு ஏேராளே◌ான ெமவகு�திகள் உண் டு என் று. இைதாங் கள் எந் தாெமேவாரு ெ◌ல் ேெேமாக் கிற் கும் உதாவ ஏங் குகின் றன அறக் ெமேகாைசட என் �து வீட் ேமேடாடு முடிந் துவிடுவதில் ைசல, ஆல�ரத் தின் கிைசளைைசப் ேமே◌ால விரிந் து புகலிடம் ேமதாடும் அைசனவருக் கும் நிழல் தாருகிறது. இத் தாைசைக �கத் ேதாான ஒரு ேெ◌ாட் டிற் கு வருவது �னிதா �திப் புகைசளப் �ற் ைறி ஒரு ே◌ாடம் . இைதாம் ைவிக் கிறது, தாங் கத் திற் கு என் ன �திப் பு இருக் கிறது? ேவாங் குவேதாா ேமவண் ேடாே◌ா? அதுேமவ ேமகள் வி. ேம�ம் ெமலட் டிடமும் இதாற் ேகான �திலில் ைசல. எனக் கு, இைதாம் நிைசறந் திருக் கும் ேமே◌ாது �தில் உணரப் �டுகிறது. ைேதாாகம் திரும் புைசகயில் , ஆர் வமுள் ள சுங் கத் துைசறயினர் “அறிவிக் க ஏேமதானும் உள் ளேதாா?” எனக் ேமகட் கிேறார் கள் . ‘இல் ைசல’ என் கிறது உதாடுகள் . ‘ஆம் ’ என் கிறது இைதாம் , ‘தாங் கத் ேதாால் ேவாங் க முேைடிாதா �க் களின் அன் ைச� உணர்ந் ேமதான் ’ என் று.

86 க்்ைபகய்் க்்ணீ ் கைபத. விண் ணிலிருந் து கீ ேமழ இறங் கி, சிவன் ை◌ைசடமுடியில் முழங் ைகி�டி ே◌ாய்ந் து, சிறு துளிகேளாய் உருே◌ாறி, அைச�ேைதிாகவும் , களங் கமின் றியும் , �ளிங் ேகாகவும் ே◌ாய்ந் ேதாாள் தாைசர ேமதாட. ேதாான் கடந் தா ெமேதாாட் ட இடங் கைசளைெமல் ேலாம் புனிதாே◌ாக் ைகி�டிைேம, ◌்�கீ ரதானின் ே◌ாதாங் கைசள பின் �ற் றி, ேை◌ாம் �ேலாய்ப் ேமே◌ான முன் ேமேனார் களுக் குமீண் டும் உயிர் ெமேகாடுக் கப் புறப் �ட் ேடாள் . புேராணங் களில் ெமேதாாடங் கி வரேலாற் றுக் குள் ளும் , கற் ேகாலத் திலிருந் து இரும் புக் ேகாலத் திற் கும் , இப் ேமே◌ாது கழிவுகளுக் குள் ளும் ே◌ாய் கிேறாள் . ேமவகே◌ாக ஓடும் உலகின் ே◌ாவங் கேளால் ே◌ாரேம�றி, ஆழ�ற் ற, �ந் தாே◌ான ஏேைரிாகத் தான் ைசனத் ேதாாேமன மூை◌ைசடத் துக் ெமேகாள் கிேறாள் . ெ◌தி தான் ைஇல் ைச� இழந் து நிற் கிறது; அ�ளி தாரும் ெ◌று�ணத் திலிருந் து. சிைசதாந் தா ெ◌கரங் களின் எஞ் ைசி குப் ைச�கேமேளாடும் , ேவாழும் �ற் றும் �ரித் தா �னிதார் கேமேளாடும் , ெ◌சுங் ைகி ெமே◌ாட் டலங் கள் , வைசளந் தா பிேளாஸ் டிக் ே◌ாட் டில் கள் ,

87 கழிவு நீ றுடன் கலக் கிேறாள் . ெ◌தியின் மீ ேதாான இந் தா வன் முைசற ெமேதாாடரும் வைசர, ெ◌ம் ே◌ாவங் கள் கைசேைரா�ல் அப் �டிைேமேதாான் எஞ் சியிருக் கும் . அதிேகாைசல ேமவைசளயின் ஒரு கணத் தில் , விைடிலின் ைேை◌ாலும் , �னிமூட் டமும் அைச�ேைதிாலும் ேை◌ாந் தாத் ேதாாலும் அந் தாப் புண் கைசள மூடி �ைசறக் கின் றன. ஓய் வு நிைசலயில் , ெ◌தி அைச�ேைதிாக உறங் குகிறது. சூைன் ெமவப் ��ைசடந் து, இைசரச் ை◌ல் ெ◌திைைசத் துைசளக் கும் ேமே◌ாது, நிஜாம் மீண் டும் திரும் புகிறது. ஆயிரக் கணக் ேகாேமேனார் அவளுக் குள் இறங் கு கிேறார் கள அவள் எங் கிருந் து வந் ேதாாேமேளா, அந் தாச் ேைெமார்க் கத் ைசதா அைசடவதாற் ேகாக. தான் இருப் பிடத் தின் ேம�ேமல இருக் கும் , இைசறவனின் ை◌ைசடமுடி வேைழிாக கன் ேைனிாய் வந் தா அந் தா ெ◌திைைசப் ேமே◌ால விஸ் ேெவாதாேனாக ைைெமலற் று நிற் கிேறான் . ேகால் கைசளக் கழுவக் கூட ெேமரமில் ேலா�ல் , அழுக் கு உள் ளங் ேகால் கேமேளாடு சுற் றிவரும் �னிதார் கள தாங் கள் ஆன் ே◌ாைசவச் சுத் தாம் ைெமய் ை◌ விரும் புவைசதாப் ே◌ார்த் தா�டி.

88 கால்் ாறய ேராகால்் நிலைசவ ரசிப் �து இன் �ே◌ாய் இருந் தாது, அன் ே◌ானவைசர அருகில் அைசணத் துக் ெமேகாண் டு, ஒரு முத் தாத் திற் ேகாக நிலைசவைேம தாருவேதாாக ேவாக் களித் து. புத் தாகத் தில் மிதாக் கும் நிலைசவயும் �சுைசவயும் ேகாட் டி, ேதாாய் ே◌ார் கள் குழந் ைசதாகளுக் கு வயிேறார உணவளித் தானர் . ஆம்ஸ்ட் ேராங் கின் முதால் அடிேைேமாடு கைசதாகள் �ண் ேமேணாடு �ண் ேணாயின. அன் பிேனாலும் கடைச�யிேனாலும் பிைசணக் கப் �ட் டு, ஒரு குழந் ைசதா பிறக் க இருவர் ேமதாைசவப் �ட் டனர் . ஒருவர் அன் ைச�ப் �கிர்ந் து இன் �ம் ேகாண, �ற் ெமேறாருவர் புைதி கிைசளகளுடன் குடும் � �ரத் ைசதா உயிர்ப் புடன் ைசவத் திருக் க. ேைேமாதாைசனக் குேழாயும் ேவாங் கப் �டும் ேதாாயும் பிறப் ைச� உைசழப் ே◌ாக இல் ேலா�ல் , ஆர் டர் ைெமய் து ெம�றப் �டும் ெமே◌ாருேளாக ே◌ாற் றிவிட் டன. ஆண் கள் ை◌ேமேகாதாரர் கேளாகவும் ெ◌ண் �ர் கேளாகவும் இருந் தானர் , ேமேதாாள் ெமேகாடுக் க அல் லது ஒரு புன் னைசகைைசப் �கிர. ஆேனால் இப் ேமே◌ாது ஓரினச் ைேமர்க் ைசேைகாளர் கேளாக ே◌ாறி, ‘�கிழ்ச் சி’ என் று ெமே◌ாருள் �ட் ட ேவார்த் ைசதாைைச ேெ◌ாற் றப் �டுத் தி,

89 திரு�ண ேவாழ்க் ைசகயிலும் இைசைண ஒரு கூைசரைைசத் ேமதாடுகிேறார் கள் . ே◌ாதுேகாப் பின் ைச� நீங் கும் ஒரு ேவாழ்க் ைசக, ஆேனால் ஒரு தாைசலமுைசற அத் துடன் நின் றுவிடும் . விைடிைசலயும் சூைரி உைதாத் ைசதாயும் உணர் வதும் , �றைசவகள் �ற் ெமேறாரு ேகாைசலைைசக் கூவி வரேமவற் �தும் ேெ◌ாட் கள் உருேவாக் கப் �ட் டதான் ேெேமாக் கம் . இரவுகள் என் �து கைசளத் தா உடலுக் ேமேகா அல் லது நிைசறந் தா வயிற் ேமேறாடும் இருக் கும் �கிழ்ச் ேைசிான உடலுக் ேமேகா ஓய் வளிப் �தாற் ேகாகேமவ. இப் ெமே◌ாழுது ெமே◌ாருேளாேதாாரம் இரவுகைசள ேமவைசல ெேமரே◌ாக ே◌ாற் றி உடல் கடிேகாரம் தாைசலகீ ேழாகிவிட் டது. பிைசழத் திருப் �தாற் ேகாக ெம�ண் கள் , திரு�ணத் ைசதாயும் குழந் ைசதா ெம�ற் றுக் ெமேகாள் வைசதாயும் தாள் ளிப் ேமே◌ாடுகிேறார் கள் ; தானது ேமதாைசவ பூர்த் ேைதிான பிறகும் வறுைசேை◌ான ேவாழ்க் ைசேைகால் ஆதாரிக் க முேைடிாதா குழந் ைசதாைைசத் தாவிர்க் கிேறார் கள் . அைவரப் ை◌ணமும் ேமவைசலயும் உடைசல உறிஞ் சி விடுகின் றன, குழந் ைசதா பிறக் கும் ெேமரம் ைஇற் ைசேைகான வழி விதிவிலக் ேகாகி, சிைேமைரின் அன் ேறாட முைசேைறாகிவிட் டது.

90 ஒத் தாவடிவங் கள் (க் ேமேளான் கள் ) திைசரக் குப் பின் ேனால் ேகாத் திருக் க, டி.என் .ஏ-க் கள் ெ◌கெமலடுக் கப் �ட, �ரணம் குைசறக் கப் �ட் டு, ஆயுட் ேகாலம் நீண் ட இன் னிங் ைச�க் ெமேகாண் டிரு க் கிறது. கடவுள் உள் வரைசவயும் ெமவளிச் ைெமல் ைசவயும் ை◌�ன் ைெமய் ை◌ ேமே◌ாரின் மூலம் �ல அப் ே◌ாவி �க் கைசளப் �ைசறவில் ேதாாக் கியும் , கூடேமவ ைஇற் ைசக ேம�ரிடர் கைசளக் ெமேகாண் டும் ை◌�ன் ைெமய் கிேறார் .

91 எ்் . எ்் . நைறன் வ் ேகாைசலயும் ே◌ாைசலயும் இைைசயுடன் , ே◌ாடகர் கள் நிைசறந் தா இந் தா �ருவத் தில் , ேகாந் திைைசயும் தான் இேைைைசால் ேமேகாடிக் கணக் ேகான �க் கைசளயு� வசீ கரித் தா எம் . எஸ் . அவர் களின் இழப் ைச� நிைசனத் து கைசல�கள் கண்ணீர் வடிக் கிேறாள் . அவர் முகத் தில் ஒளிர்ந் தா ெமதாய்வீ கம் �லரின் இைதாங் கைசள நிரப் ைது; ேமகட் க முேைடிாதா ைெமவிடர் களும் , ே◌ார்க் க முேைடிாதா குருடர் களும் அவரது ே◌ாடல் கள் தாங் களின் ஆத் ே◌ாைசவ ெமேதாாட் டைசதா உணர்ந் தானர் . �ருவங் கள் வரும் , ேமே◌ாகும் , ஆேனால் இனி எதுவும் முன் ேமே◌ால் இருக் ேகாது. ைெமவிகளுக் கு இன் �மூட் ட இனிைசேை◌ான இைைச இங் ேமக இருக் கும் , ஆேனால் ஒருேமே◌ாதும் மீண் டு� ஆத் ே◌ாைசவச் ைெமன் றைசேைடாது. ஆழ்ந் தா ைதுரத் துடன் : ேமேகாே◌ால்

92 உ்் அருக் நாா்் ... உன் உதாடுகேமேளாடு ஒட் டிக் ெமேகாள் ளும் உதாட் டுச் ைேை◌ாே◌ாக ேெ◌ான் இருக் க ேமவண் டும் ; ஆண் கள் அைசதாத் துைசடத் துவிடுேவார் கள் , அல் லது ே◌ாைசலயின் நீ ைேம அைசதா அழித் துவிடுேவாய் .நீ அணியும் மூக் குக் கண் ேணாேைடிாக ேெ◌ான் இருக் க ேமவண் டும் ; உன் நீ ல நிறக் கண் களுக் கு அருகில் என் ேனால் இருக் க முடியும் . ஆேனால் ஏேமேதாா ஒரு ேெ◌ாளில் ேமைலர் சிகிச் ைைச உன் ே◌ார் ைசவைைசச் ை◌ரிைெமய் துவிடும் , ேெ◌ாேமேனா மீண் டும் ெம�ட் டிக் குள் ைெமன் று விடுேமவன் .நீ ே◌ார்க் கும் கண் ேணாேைடிாக இருக் க ேமவண் டும் ; ஆேனால் ேகாலப் ேமே◌ாக் கில் , அழகு ேவாடும் ேமே◌ாது, அது உன் னுைசைட ஒரு ேைேமாகே◌ான பிரதி�லிப் ே◌ாகேமவ இருக் கும் ; உன் உரத் தா அலறல் ை◌த் தாங் கேளால் நீ என் ைசன உைசடக் கும் ேமே◌ாது என் இைதாமும் உைசடந் துேமே◌ாகும் . நீ உட் ேகாரும் ேெ◌ாற் ேகாேைலிாக ேெ◌ான் இருக் க ேமவண் டும் , என் கரங் கேளால் உன் ைசன ேெ◌ான் தாழுவிக் ெமேகாள் வதாற் ேக ஆேனால் ேமதாய் ே◌ானத் ேதாால் என் முதுகு முறிந் தாதும் விற் றுவிடுேவாய் . அப் �ேைடிாேனால் , ேெ◌ான் உன் இைதாத் துடிப் ே◌ாகேமவ இருந் துவிடுகிேமறன் ... “லப் டப் லப் டப் ” என் று அன் ைச� உச் ை◌ரித் தா�டி... ேெ◌ான் நிற் �ேமேதாாடு, நீ யும் நின் றுவிடுேவாய் !

93ம் தா்ைப்்கு அவம் தா்பு சுருங் ைகி ெமே◌ாருட் களுக் கு வீங் ைகி விைசலகள் கண் கைசளக் கவரப் ெமே◌ாதிந் தா ெமே◌ாட் டலங் கள் , வயிற் ைசற நிரப் பும் ெமே◌ாருைசள விடவும் ேகாற் ைசறைேம அதிகே◌ாய் நிரப் பி நிற் கும் உருைசளக் கிழங் குச் சிப்ஸ் ைச�கள் . எழுதாப் �டிக் கத் ெமதாேைாதா ஏைசழ, எைசடைைசப் ே◌ாேரா�ல் அளைசவப் ே◌ார்த் து ஏே◌ாறுகிேறான் உள் ளம் விரும் பும் ெமே◌ாருட் களுக் கு ே◌ாதி விைசலயில் விளம் �ரக் கவர்ச் சி. �சி ெமேகாண் ட கண் கைசள ஈர்க் கும் அடியில் , சிை எழுத் துக் களில் �ைசறந் திருக் கும் தாவைசணமுைசறயும் கூடுதால் கட் டணமும் , விைசலைைச இரு�டங் ேகாக ைஉர்த் திவிடும் . ேம�ல் ரூே◌ாய்க் கு முழுைசேை◌ாக் கும் கணக் குகள் விற் �ைசேைனாளருக் கு ேலா�ம் , ேவாங் கு�வருக் கு ஏே◌ாற் றம் ெ◌ம் மிடம் துளிைெமனக் கசிவது, அவர் கேஜாாேனாவில் ெமவள் ளே◌ாய்ப் ெம�ருக் ெமகடுக் கும் . ஊடகங் களின் அதிரடி விளம் �ரங் கேளால் இைசளஞர் களின் ேதாாகம் தீர்க் கும் குளிர் ே◌ானங் கள் . உடைசலயும் �ணப் ைச�ைைசயும் வற் றச் ைெமய் து, IPL �ணக் ேகாரர் கைசள ேம�லும் �ணக் ேகாரேராக் கி, ெ◌ம் ைச�த் ேமேதாாற் கடிக் கும் விைசேைளாட் டு. �ருத் துவர் கள் இப் ேமே◌ாது ேெ◌ாடிைைசப் ே◌ார்ப் �தில் ைசல, ெெமஞ் ேைேமாடு ஒட் டியிருக் கும் 'கிெமரடிட் ேகார் டு' �ணப் ைச�ைைசைேம ே◌ார்க் கிேறார் கள் . ேை◌ாேதாாரண ை◌ளிக் கும் ஸ் ேமகன் , ஒவ் ெமேவாரு மூக் குத் துைசளக் கும்

94 தானித் தானி நிபுணர் என குணே◌ாவைசதாத் தாள் ளிப் ேமே◌ாட் டு �ேைனாட் சிைைசப் புைசதாத் து, ேகார் �ேமரட் �ருத் துவ�ைசனகைசளக் கட் டிைெமழுப் புகிேறார் கள் . வைசளந் து ெமேகாடுக் கும் �ண�கனின் ெம�ற் ேமேறார் ,வீட் டு ேமவைசலக் ேமேகா அல் லது ை◌ம் ே◌ாதிக் கேமேவா �ரு�கைசளத் ேமதாடுகிேறார் கள் . இைனி ேைெமாற் களுக் குப் பின் ேமன �ைசறத் து, �ணே◌ாய் வரதாட் ை◌ைசண ேமகட் ேகா�ல் , ‘கண் ைே◌ான விேழா’ என் ற ேமே◌ார் ைசவயில் ஆயிரத் திற் கும் ேம�ற் �ட் ேமேடாருக் கு விருந் தாளித் து ெம�ண் வீட் ைசட ஆயுளுக் கும் கடேனாளி ஆக் குகிேறார் கள் . ேதாான் ை◌ன் �டுத் ேதாாதா அழகுப் ெமே◌ாருட் கைசள விளம் �ரம் ைெமய் தா திைசரயுலக ெ◌ட் ை◌த் திரங் கள் , ெமேகாள் ைசகைேம ெமதாேைரிாதா அரைசில் கட் சிகைசள விளம் �ரம் ைெமய் கிேறார் கள் . ஆட் சி அதிேகாரத் தில் இருக் கும் கட் சிேைேமா, வருே◌ான வரித் துைசறயினைசர அவர் கள் �க் கம் ைெமல் ேலா�ல் தாடுத் துக் ேகாக் கிறது. வழிே◌ாட் டுத் தாலங் களில் பிேரார்த் திக் கும் வல் லரசுகள் , அண் ைசட வீட் ேடாைசர ெேமசிப் ேமே◌ாம் , ெமேகால் ல ே◌ாட் ேமே என இைசறவனிடம் உறுதி அளிக் கின் றன. ஆேனால் , அடுத் தா கணேம� ஒரு ேமைதாத் ைசதாைேம ெமவடித் தாழிக் க ெமே◌ாத் ேதாாைசன அழுத் துகின் றன; இைதாத் தில் கருைசணைைச விட ைசகயில் அதிக ைெமல் வம் ைசவத் து, ேவாழ்க் ைசகயின் மீ ேதாான அன் ைச� விட �ரண ை◌த் தில் ேை◌ாகின் ற �ணக் ேகாரர் கள் , அவர் அந் தாஸ் திற் கு ஏற் � ஒரு ெமேதாாைசலேமை◌ அைசழப் பில் �ருத் துவம் ேைதாார் .

95 ேம�ேமல ேகாத் திருக் கும் ேமதாவைசதாகைசள விட சுற் றிலும் அதிக �ருத் துவர் கள் சூழ, �ரணத் ைசதாத் தாள் ளிப் ேமே◌ாட ஒரு ேெ◌ாைசளக் கு ஒரு ெம� ெமேதாாைசக ைெமலவழிக் கப் �டுகிறது. சிலர் ஒரு ெமே◌ாருளுக் ேகாக �ட் டு�ல் ல, ெேமர் ைசேை◌ாகவும் ைேைநிாே◌ாகவும் ேவாழ் வதாற் கும் அதிக விைசல ெமேகாடுக் கிேறார் கள் . ேவாழ் ேெ◌ாளில் ஏைசழகேளாய் இருந் ேதாாலும் ெம�ருமிதாம் ெமேகாண் டவர் கள் , �ன அைச�தியும் நிைசறந் தா இைதாமும் ெமேகாண் டவர் கள் . இைசறவனின் அருேளால் ஆசீர் வதிக் கப் �ட் டு, தாம் எழு�துகளின் பிற் �குதியில் , ேை◌ாந் தாே◌ான �னதுடன் ,வீட் டில் , தூக் கத் திேமலைேம உயிர் பிை பிேரார்த் திக் கிேறார் கள் ; �ணப் ைச�யின் �ரு�ைசனக் ெமேகாண் ேமேடா, ெமே◌ாெதுலமின் றி ெைசுலத் திற் ேகாகப் ேம�சும் ேவார்த் ைசதாகைசளக் ெமேகாண் ேமேடா அளவிடப் �டும் �திப் புகள் ஒருேமே◌ாதும் இைதாத் தில் நிைசலப் �தில் ைசல. ஒருவர் இைதாத் ேதாால் �திப் புகைசள அளவிடும் ேமே◌ாது, அவர் �ைசறந் தா பிறகும் அது என் ெமறன் றும் நிைசலத் திருக் கும் . ஒேமர ைஇற் ெமை◌ர் ெமேகாண் டவர் கள் வருேவார் கள் , ேமே◌ாேவார் கள் ; �ேகாத் ே◌ா �ட் டுேம� இைதாத் தில் என் ெமறன் றும் ேவாழ் ேவார்

96 (Died in September 1965) தா்ைறதய்் ம் �ணம்்் பிசுபிசுப் ே◌ானஉமிழ்நீ ரின்மீ துஉயிரற் றஉதாடுகளின்மீ து அஞ் ேை◌ா�ல் அ�ர் கிறது ஈ ைெமத் தாவனிடம் ஜீ வைசன உறிஞ் ைசி�டி . சுழன் ெமறழும் புைசேைகானது சிரிப் �ற் ற முகத் ைசதா மூச் சுத் திணற ைசவக் கிறது ேவாழ் வு ைெமத் துப் ேமே◌ானது, �ரணேமே◌ா உயிர் ெம�ற் று வருகிறது... சுழலும் புைசக ஆைேகாம் ேெேமாக் கி, ெ◌ரகத் தின் ேவாயிலில் முக் தி ேமவண் டும் ஆத் ே◌ா �ட�டக் கும் தீப் பிழம் புகள் ைே◌ாத் ேமேதாாடு உயிரற் ற உடைசல ெக் குகின் றன, �லைசகைைசப் ேமே◌ால் குளிர்ந் து கல் ைசலப் ேமே◌ால் இறுகி �ரத் ைசதாப் ேமே◌ாலேமவ மூட் டுகள் முறுக் ேமகறி வரும் ஓைைச ஒருேமவைசள இறந் தாவன் ேம�சுகிேறாேமேனா ேவாழ் �வன் ெமவறித் துப் ே◌ார்க் ைசகயில் ? அவன் ேம�ச் ேைேமா ைெமத் துப் ேமே◌ாய் விட் டது. ெ◌டுங் கும் கண்ணீர் துளிகேளாய் வழிகிறது ேைெமாட் டுச் ேைெமாட் ேடாய் , ேைெமாட் டுச் ேைெமாட் ேடாய் பூமி குட் ைசேைடாய்த் ேமதாங் குகிறது இருப் பினும் , ே◌ாவங் கள் கைசேைரா�ல் நிற் கின் றன. �ரணம் என் ேகாதாருேமக ெெமருங் கி கிசுகிசுக் கிறது "ைதுரத் தில் அேைைைசா�ல் ெமவறித் துப் ே◌ார்க் கிேறாைேம நிைசனவில் ெமேகாள் , ேெ◌ாைசள உன் முைசற.”

97 ஒரு வைைறெபைபா் (Farewell to Arms that held me) | ேகாைசல வணக் கம் ' என் ேறாள் ேதாாய் ே◌ார் ைசைவற் ற கண் களுடனும் உயிரற் ற உதாடுகளுடனும் , ேெ◌ான் அவைசளத் திருப் ைபிேமே◌ாது, என் ைசககளில் எைசைடற் று தான் கைசடசி மூச் ைைச விட் ட�டி . ேெேமாயிேனால் கிேமேலா கிேமேலாேவாக ேவாடி வதாங் கிப் ேமே◌ான உடல் , ெ◌ம் பிக் ைசக, ஆைைசகள் �ற் றும் சுற் றத் ேதாாேமேராடு ேவாழும் விருப் �த் திேனால் உயிருள் ள இைதாத் ேமேதாாடு பிைசணக் கப் �ட் டிருந் தாது. ெமே◌ாறுைசை◌ற் ற �ரணம் அவைசள இந் தா பூமிேைேமாடு பிைசணத் திருந் தா சிக் கேலான முடிச் ைைச அறுத் ெமதாறிந் து, வலி, ே◌ாத் திைசரகள் , ைேமமிக் கப் �ட் ட ஆக் சிஜான் �ற் றும் ைஉரும் �ருத் துவக் கட் டணங் கள் நிைசறந் தா உலகத் திலிருந் து, ேகாத் திருக் கும் சுற் றத் ேதாாரிடம் தூக் கிச் ைெமன் றது. || அவள் ஒரு ேதாாய் -தானக் கு பிறந் தாவர் களுக் கும் , பிறருக் கும் - தான் கணவனின் நிதி �ற் றும் ே◌ாவங் கேளால் ேவாேெ◌ாள் முழுவதும் தாண் டைசன அனு�வித் தா அன் ே◌ான �ைசனவி. எழுத் தாறிவு அற் றவள் , ஆேனால் �ர�ணு ேை◌ார்ந் தா ேஞானம் நிைசறந் தாவள் ; ெம�ளனத் தில் இைைசைைசயும் ெமே◌ாறுைச�யில் அைச�திைைசயும் கண் டவள் .

98 Remembering a mother who died a day before in June1998 III ைஉர் ெமேதாாழில் நுட் � மின் ேை◌ாரத் ெமேதாாட் டிலில் ைேகாம் �ட் ட உடல் பிரைேகாே◌ாய் எரிகிறது, ைசகப் பிடி ேை◌ாம் �ைேலா ேெெமாறுங் குகிறது, அைசதா ேெ◌ான் கடலில் தூவுகிேமறன் . ஆேனால் , உயிரற் றுக் பிறந் தா குழந் ைசதாைைச ேதாாேலாட் டி உயிர்ப் பித் தா அந் தாக் ைசகயின் நிைசனவுகைசள அல் ல. �ண் ேணாகக் ேகாத் திருந் தும் , ேவாழ்ந் து அவைசள வழிஅனுப் � விதித் தாவன் ேெ◌ான் . �னிதான் உருேவாக் ைகி ை◌டங் குகளுக் ேகாக ஆன் ே◌ா ேகாத் திருக் கிறது, �குத் தாறிவு உள் ள �னேமே◌ா அைசதாச் ைெமய் ை◌ �றுக் கிறது. ஆேனால் , ெேமசிக் கும் அன் ே◌ானவர் களின் கூட் டுக் கண்ணீ ரும் , முதாைசலக் கண்ணீ ரும் கூட என் உறுதிைைசக் க ைசரத் துவிடுகிறது. IV ஆன் ே◌ாைசவ ேைெமார்க் கத் ைசதா ேெேமாக் கி விைசரவு�டுத் த ேெ◌ான் அைச�ேைதிாய் அ�ர்ந் திருக் ைசகயில் , ெ◌ன் கு �ணமும் உணவும் ெம�ற் ற ேைாரிகளின் �ந் திரங் கள் எதாற் கு? ஃ என் �குத் தாறிவு �னம் முணுமுணுக் கிறது, ஆேனால் ேதாாயின் நிைசனவுகேளால் ெம�ன் ைசேை◌ாக் கப் �ட் ட என் இைதாம் , தான் ெமேகாள் ைசககைசளத் தாற் ேகாலிகே◌ாய் �றந் தா�டி புன் னைசகக் கிறது. V ெமேகாள் ைசககள் ஒருவனுக் கு ெம�ருமிதாத் ைசதாக் தாருகின் றன. சில ெேமரங் களில் வைசளந் துெமேகாடுப் �து �லருக் கு �கிழ்ச் சிைைசத் தாரு கிறது. எனேமவ, ெம�ருமிதாம் தாைசலவணங் குகிறது- �கிழ்ச் சிக் கு முன் அது அழிந் துேமே◌ாவதில் ைசல

ஆசிரிியர் பற் றி (gopezz2k9@gmail.com)) டி.எஸ் . ேகாே◌ாேபாால் மும் ைபபா பால் �ைைபக் �ழ�த் தில் ஆங் ைகி ைஇக் கியத் தில் முது�ைைபப் பாட் டம் ெபபாற் றவர் . தமது �ல் லூரி ேநாாட் �ளிைேகாேகாய எழுதத் ெபேதாடங் கிய இவர் �ல் லூரியின் சுவர்ப் பாத் திரிைப�ேயான ‘தி ே◌ாைேகாஜ் ேவால் ேகாபாப் பார் ’ (Codliver’s Travels) மற் றும் �ல் லூரி ைமர் (From India with Cow — இது இயன் ஃபிெப�மிங் கின் From Russia with Love ேநாாேைவால் ஈர்க் �ப் பாட் டது) ஆகியவற் றிற் குப் பாங் ே◌ாற் றியுள் ே◌ார் . 1965- இல் ‘ேகாேபாாரம் ஆஃப் ஃப்ரீ என் டர் பிைபரஸ் ’ (Forum of Free Enterprise) அைபமப் பில் ேேகார்ந் ேதார் . அைபமப் பில் ேேகார்ந் த முதல் ேநாாளிலிருந் ேகாத ேமாணவர் �ளுடன் உைபரேயாடி வந் த இவரது ெபேதாடர் பு, 1977-இல் இன்ஸ் டிடியூட் ஃேபாார் ைபபாேனான் சியல் ேகாமேகானஜ் ெபமன்ட் & ேரிர்ச் ’ (IFMR) அைபமப் பில் ேேகார்ந் தேகாேபாாதும் ெபேதாடர்ந் தது; அது இன் ற�வும் ெபேதாடர் கிறது. ‘ே◌யின் டிஃபிக் ேரிர்ச் அேேேகாாசிேகாயஷன் ஃேபாார் எ�ேனாமிக்ஸ் & ஃைபபாேனான்ஸ் ' (SRAEF) அைபமப் பின் ெப��ரவச் ேெபேையா�ேரா� இைபணயவழியில் ேமாணவர் �ளிைபடேகாய உைபரேயாற் றி வரும் இவர் , இந் திேயா முழுவதிலும் உள் � �ல் லூரி ேமாணவர் �ளுக் ே◌ா� ஆண் டுேகாேதாறும் ‘ேகாேநாா யுவர் எ�ேனாமிக் ெபடஸ்ட் ’ (Know Your Economy Test) ேகாதர் ைபவ நாடத் தி வருகிேறார் . SRAEF அைபமப் பு 2007 முதல் இதுவைபர 60,000-க் கும் ேகாமற் பாட் ட ேமாணவர் �ைப�ச் ேெபன் றைபடந் துள் �து. இதேனாைேகாேகாய ேகாே◌ாேபாால் ேபாாக் திேேயாலிேயா� உணர் கிேறார் ; 1943 முதல் ேநாாட் ே◌ாட் டியில் வயது கூடிக் ெபே◌ாண் ேகாட ேகாேபாாேனாலும் , இவர் மனேதால் என் றும் இைப�ஞேரா� உணர் கிேறார் . இவரது மற் ெபேறாரு ஆர் வம் — பில் ேகா�ட்ஸ் இைபணய ைஉ�த் திற் ே◌ான �தவு�ைப�த் திறந் து ைபவத் ததன் புண் ணியத் தில் — தினமும் அைபனத் து வைப�ேயான இேைபைபயயும்